Pernath, Birney, van Doorn, Swift

"De gedichten uit zijn bundel Mijn gegeven woord in 1966 verschenen zijn bijna gebeden voor de eenzaamheid. Hij schrijft niet meer in zijn gedichten maar hij kreunt. De pijn van het zwijgen schrijft hij kwijt met weemoed. Hoe meer hij schrijft, hoe meer hij neigt naar de sombere soms macabere beeldspraak die hem eigen is. Hij schreef Nederlands in een andere taal."  Snoek over Pernath 

Alfred Birney, het 'enfant terrible' van de hedendaagse Indische literatuur.

Oorlog en Pap de biografie van Johnny the Selfkicker van Doorn (1944-1991). Biograaf Nico Keuning schreef al eerder de biografie van Max de Jong, Jan Arends en Bob den Uyl.

"Een van de merkwaardige zaken waar een romanschrijver of om het even welke verhalenverteller mee te maken krijgt, is de notie van een einde: hoe lopen de dingen af? Feit is dat er in het echte leven geen eindes zijn, op het evidente einde na dan. Maar in verhalen en fictie zijn er wel eindes: dat zijn dus gefabriceerde dingen. Ik probeer zo eerlijk mogelijk te zijn over het feit dat er in het leven geen eindes zijn door het soort romans te schrijven – Morgen is hiervan misschien wel het beste voorbeeld – die als het ware geen einde hebben: het einde moet nog komen, en dat einde zou toch niet zozeer een einde zijn als wel een begin, aangezien het verschillende mogelijke gevolgen heeft. Dat lijkt mij een accurate reflectie te zijn van het leven zoals het is. " Graham Swift.