Paul Depla: kunst is voetbal

In een opiniestuk op JOOP schrijft Paul Depla, de Nijmeegse wethouder en fellatio-specialist, het volgende over het al dan niet verstrekken van gemeenschapsgeld aan noodlijdende voetbalclubs: "Waarom durven we gewoon niet toe te geven dat betaald voetbal ons wat waard is. Ook als gemeenschap? Waarom zo moeilijk gedaan? Bij cultuur doen we toch niet anders?. Daar pompen we als gemeenten toch jaarlijks vele tientallen miljoenen in? Waarom zou dat niet mogen bij voetbal?"

Ja, waarom dat niet zou mogen begrijp ik niet, net zoals ik de tegenstelling ("voetbal - cultuur") niet helemaal snap. Beide bezigheden lijken mij afkomstig uit... verschillende maatschappelijke velden.

Maar goed, nu Depla een draadje in handen heeft, gaat hij verder: "Deze simpele vraag roept vaak veel weerstand op. Want tja, cultuur is zielig. En sport niet, kijk maar naar die salarissen van al die spelers. Ver boven de Balkenende-norm. En dan moeten wij als gemeenschap de clubs betalen? Waarom wordt deze vraag wel altijd bij voetbal en nooit bij cultuur gesteld? Waarom wordt bij de verdediging van de staatssteun aan culturele tempels altijd gewezen op de armlastige toneelclubjes. Terwijl in de Nederlandse schouwburgen toch over het algemeen veel avonden het toneel volstaat met grootverdieners als Freek de Jonge, Youp van 't Hek, Hans Teeuwen, Paul de Leeuw en de producties van Joop van den Ende."

Weerstand voel ik niet. Wel een zekere mate van mededogen met Depla's denkvermogen. Dus, als ik het goed begrijp: omdat er cabaretiers zijn die veel verdienen, en ook voetballers die veel verdienen, is het zinvol om "cultuur" (in Depla's geval dus "armlastige toneelclubjes" en rijke cabaretiers) en "voetbal" met elkaar te gelijk te trekken (sorry voor het woord, in dit geval), tenminste, als het gaat om toekennen van staatssteun. Toch?

Depla vaart voort: "Begrijp me niet verkeerd. Ik vind het terecht dat we schouwburgen, concertzalen en poptempels ondersteunen met subsidies. Maar waarom dan altijd zo moeilijk gedaan over het voetbal. Waarom durven we niet te zeggen dat het voetbal ons wat waard is. Omdat er zoveel mensen plezier aan beleven. En laten we, net zo min als we dat doen bij de culturele instellingen, de hoogte van de inkomens van de acteurs bepalend zijn voor de vraag of we wel of niet subsidiëren?"

We komen er in bovenstaande alinea eindelijk achter wat "cultuur" is, volgens Depla - wiens hersenmerg zo te lezen in zijn geheel is, eh, weggezogen. Een samenstelsel van "schouwburgen, concertzalen en poptempels". Een mooie, overzichtelijke definitie, en ook een hele geruststelling om te weten dat er in de harde (sorry) kern van de PvdA zo over "cultuur" wordt gedacht.

Helaas is nog steeds niet helemaal duidelijk wát Depla bedoelt, behalve dan dat hij vindt dat de overheid geld moet pompen (pardon) in voetbalclubs, iets wat hij probeert te upgraden naar het steunen van "cultuur". Lees maar: "Laten we hooguit de clubs vragen om zich voor die steun zich te ontfermen over al die amateurclubs in hun regio. Dat is goed voor de sport, maar is tegelijkertijd een legitimatie voor al die mensen die nog steeds niet door hebben dat voetbal gewoon kunst is!"

Het wachten is nu op Depla's komst naar Den Haag. Waar hij eigenhandig een einde zal maken aan dat populistische gezever van mensen die voetbal geen "kunst" vinden. We zijn gewaarschuwd. Met dank aan Joop.