Man en Versvoet

Oh help. Sta ons bij. Het poëtisch bedoelde alternatief op Vrouw en Paard is gelanceerd. In de vorm van een podcast, genaamd VersSpreken... over gedichten... met echte kenners als Samuel Vriezen, Joost Baars, Erik Lindner en mponte. Die enorm verdiepende gesprekken voeren. Over een gedicht van Thomas Möhlmann, want de jongens weten wel hoe de hazen lopen. Luister hier naar VersSpreken1 en lees hier wat de jongens van plan zijn met dit "initiatief".

Comments

[Geplaatst door: Arend van Mierik]

waarom zou ik mijn iq testen als ik op de contrabas kom? verlagen deze ads niet het "contrabas" merk nog meer?

[Geplaatst door: Risee]

Mooi initiatief!

[Geplaatst door: Samuel Vriezen]

Fijne "reactie" op dit "initiatief", "Chrétien"! Ik ben helemaal "verguld" met deze "gratis" reclame. Misschien doen we dan "de" volgende keer zelfs wel een "gedicht" van jou!

[Geplaatst door: Ton van 't Hof]

Inderdaad een prima initiatief en een onderhoudende eerste aflevering.

[Geplaatst door: Chrétien Breukers]

Het ligt ongetwijfeld aan mij, maar ik kan er bijna niet naar luisteren. Het heeft iets... iets liefs, dat wel, en iets schools... maar het is tocht vooral weer een manifestatie van slimheid, van eigen slimheid, van eigen slimheid die toch weer net iets slimmer is dan andermans slimheid. Want ja, eigen slimheid eerst, natuurlijk.

[Geplaatst door: mponte]

O sorry. Het was niet de bedoeling je in de war te maken.
Wat ik dan weer niet snap: is het niet een beetje raar zo fervent een poezieblog bij te houden en tegelijkertijd zo wars te zijn van iedere reflectie op poezie?

[Geplaatst door: Samuel Vriezen]

Nee, dat heet bij Chrétien "een tweesnijdend zwaard en een flinke, uitslaande brand tegelijk. Of een liefdevolle, flinke omhelzing." Dat over de stijl waarin hij over literatuur wil praten. Gek genoeg bestaat op De Contrabas die grandioze stijl van hem dan vooral uit gegriep.

[Geplaatst door: Chrétien Breukers]

En bij jullie heet dat "eh, ja, eh... kijk... nou ja..." etc. Ook mooi.

[Geplaatst door: Joost Baars]

Ik wil er hier voor pleiten VersSpreken niet als aanleiding te gebruiken voor de gebruikelijke zinloze, oeverloze discussie. Laat ons Arend, Risee en Ton danken voor de complimenten, en Chrétien voor de publiciteit!

[Geplaatst door: Klaas Harmsen]

chrétien is een groot liefhebber van de Kift (niet de band)

[Geplaatst door: Samuel Vriezen]

eh, ja, kijk... nou ja... Joost Baars heeft gelijk!

[Geplaatst door: RHCdG]

Leuk idee, inderdaad. Jammer alleen dat ik niet meezat aan tafel, dan was er misschien iets meer aandacht geweest voor de vorm van het gedicht, en wat minder voor alle mogelijke 'gevaren' die het voor de PvdA bergt, of voor de correspondenties met anti-Oedipus van Deleuze-Guattari (een naam als een sjibolet; spr. uit: Gattarí!) Lindner is in het gezelschap de enige die zich tot de eigenschappen van het gedicht probeert te bepalen, maar ja, die staan het gevaarlijke discours maar in de weg.

Twee zinnen zijn het; dat moet voor iemand die zijn bundel 'Vier zinnen' noemt niet moeilijk vast te stellen zijn, maar je kunt eventueel de hoofdletters en punten tellen. Die eerste zin is het paleis, dat op een bodem is opgetrokken: de tweede zin. Je kunt ook zeggen dat de laatste strofe die bodem is, want het is de enige waarin van een structuur sprake is (de anafoor 'niet je'). Maar voor wie het op basis van deze eenvoudige vaststelling nog niet doorhad wordt het ook nog es expliciet gezegd: 'ik geloof (...) steeds meer nog intussen in tanden'. Moet het daar dan niet over gaan?

Nu maken tanden deel uit van het skelet: ze zijn het enige zichtbare deel ervan. De dichter wil dat zijn vader zijn tanden laat zien; dat betekent ook: erken dat je op sterven ligt (Mulisch: 'Lach eens'). Daarnaast geeft een skelet vorm aan een lichaam, dus ook aan het lichaam van dit gedicht. Fraai is dan dat gezegd wordt dat die bodem 'drassig' is: de drassige Nederlandse bodem, waarin een skelet van palen (anaforen) moet worden geheid wil er op gebouwd kunnen worden. Het belang van de vorm van die laatste strofe en van het verschil tussen beide zinnen kan dus nauwelijks worden overschat. Des te frappanter dat het gesprek over dit gedicht een vrij getrouwe afspiegeling blijkt van het paleis-van-gelul erboven en dat men aan datgene wat het gedicht door zijn vorm zijn inhoud verleent zo achteloos voorbijgaat.

[Geplaatst door: Samuel Vriezen]

Kom nou, ik kwam toch wel degelijk met formele argumenten.

[Geplaatst door: Samuel Vriezen]

Zo kwam Joost's opmerking over dat het in twee zinnen is (waar je trouwens alleen op grond van de interpunctie toe kunt besluiten, niet op grond van de syntaxis) in aansluiting op mijn *formele* argument over de balans in het gedicht die in de laatste regel doorbroken wordt.

[Geplaatst door: Samuel Vriezen]

En als je schrijft:

"
Maar voor wie het op basis van deze eenvoudige vaststelling nog niet doorhad wordt het ook nog es expliciet gezegd: 'ik geloof (...) steeds meer nog intussen in tanden'. Moet het daar dan niet over gaan?
"

dan zeg ik: volgens mij ging het gesprek precies daarover. In het bijzonder over de vraag wat die tanden dan zijn.

[Geplaatst door: RHCdG]

Eh... Samuel heeft gelijk? Nee, die uitspraak paste alleen Jeroen Mettes, van wie hij trouwens ook afkomstig is (noot voor historici).