Gerður Kristný

De IJslandse dichteres Gerður Kristný (1970) was in 2008 te gast op Poetry International te Rotterdam. Zij studeerde Frans en Vergelijkende Literatuurwetenschap en promoveerde op het werk van Baudelaire. Haar debutbundel Ísfrétt verscheen in 1994. Daarna volgden nog twee bundels, Launkofi in 2000 en Höggstaður in 2007. Behalve poëzie schrijft zij romans, kinderboeken, toneelstukken en korte verhalen. Een keuze uit haar gedichten verscheen in 2007 in een vertaling van Roald van Elswijk in de bloemlezing Moordliederen. Moderne IJslandse poëzie, een publicatie van uitgeverij Wilde Aardbeien. De hier opgenomen gedichten zijn uit deze bloemlezing afkomstig. (Kees Klok)

Wak

Drijfijs in mijn ogen
rijp in mijn hart

je handen
ongetemde sledehonden

boven ons
troont de maan
te midden van sterren

schietschijf
omgeven door gaatjes
van verdwaalde pijltjes

Vök

Ísrek í augum
héla í hjarta

hendur þínar
ótamdir sleðahundar

yfir okkur
trónir tungl
á meðal stjarna

skotskífa
innan um göt
eftir örvar sem geiguðu

Anne

Overdag hoor je geen geluid
van de weduwe Anne die
op de bovenste verdieping woont
- behalve wanneer ze indut
boven haar dagboek en het
op de grond laat vallen

Verder hoor je niets

's Nachts is het een ander verhaal
dan breekt er een hels kabaal los
Vrienden van Anne rennen de trap op
begroeten haar luidkeels
en beginnen te feesten
Sommigen hebben een fles met karnemelk bij zich
anderen hadden nog wat eieren

Tegen de ochtend krijgen de buren genoeg
van het vioolspel en het gelal
Snel nemen de gasten afscheid
en stappen de betonnen muur binnen

Ik heb ze nooit horen weggaan

Wanneer de politie de deur opent
zit Anne aan de keukentafel
te schrijven

Anna

Á daginn berst ekki múkk
fiá Önnu sem býr
í ekkjudómi á efri hæðinni
- nema þegar hún dottar
yfir dagbókinni og
missir hana í gólfið

Annars ekki múkk

Öðrum máli gegnir á næturnar
þá brýst út heilmikið heljarinnar múkk
Vinir Önnu vaða upp stigann
heilsa með hrópum
og slá upp veislu
Sumir eiga súrmjólk á flösku
aðrir luma á eggi

Undir morgun fá nágrannarnir nóg
af fiðlum og fjöldasöng
Gestirnir kveðja með hraði
og stíga inn í steypta veggina

Ég heyri þá aldrei fara

Þegar lögreglan lýkur upp dyrunum
situr Anna við eldhúsborðið
og skrifar

Gedicht over mijn moederland

De kou biedt me
uit bezorgdheid een hol aan

Ik zou mijn oor bij
de barst in het ijs leggen
in de hoop
het te horen wijken
als ik niet wist
dat ik vast zou vriezen

Het ijs laat niemand gaan
je kunt er beter aan toegeven

De sneeuwvlakte
een dekbed om onder te kruipen
Iedere mens
een veertje tussen vele

IJsland
een uitgestrekt doodsbed
mijn naam geborduurd
op een bevroren sloop

Ættjarðarljóð

Kuldinn býr mér
híði úr kvíða

Ég leggði eyrun við
brestum í ísnum
í von um að
heyra hann hörfa
ef ég vissi ekki
að ég frysi föst

Ísinn sleppir engum
eins gott að láta undan

Snjóbreiðan
sæng að vefja um sig
Hver maður
fjöður meðal fiaðra

Ísland
útbreidd banasæng
nafn mitt saumað
í hélað ver

Gerður Kristný
Vertaling: Roald van Elswijk

Comments

[Geplaatst door: Kees Godefrooij]

Vind ik haar gedichten mooi? Mwaaoh
Mag deze dichteres in de Playboy? Yes!