Een jongensportret van Jan Mankes ten huize Otten

"Opa Otten onderkent iets in het schilderij wat ik later in de poëzie van Ida Gerhardt ben tegengekomen: het eenzelvige, afwerende kind dat, hoe jong ook, al door doodsbesef gebeten lijkt en toch, zoals zij het noemt, ’onaangerand’ om zijn eigen argeloosheid spartelt. Ook bij Gerhardt zijn de kinderportretten zelfportretten, zij schrijft uit de ervaring openlijk door haar eigen moeder ongewenst te zijn, en haar gedichten proberen het stille, weggeschoven, de duisternis in getrokken kind alsnog te redden. Of althans te beschermen, te ’eren’, zoals zij het meermalen noemt. En het is telkens alsof zij, per gedicht, een ziel redt." Lees het essay van Willem Jan Otten (met gedicht van opa Otten) over het zwaarmoedige kinderportret van Jan Mankes dat lang ten huize Otten hing en uiteindelijk per opbod werd gekocht door... Dirk Scheringa..
(Illustratie: Jongensportret, 1915, voorheen collectie Scheringa Museum Spanbroek.© foto Kees Kuil)