"Leonard Cohen ontmaskert hij als een niet al te belangrijk dichter die koketteert met zijn beperkingen, van wie het opmerkelijkste is dat hij is gaan zingen. Meuleman noteert: 'Poëzie is die taalkunst die aan haar eigen klank, de verinnerlijkte klank van de stillezer, genoeg heeft. Lyriek behoeft de zangstem als noodzakelijke klankkast.' Hij besteedt veel aandacht aan de rol van producers en de impact van gastmuzikanten op de artiest. Opname is manipulatiekunst, zo schrijft hij. Hij is niet wars van autobiografische omstandigheden, al hekelt hij de pers en luisteraar die alle muziek en tekst in het teken daarvan ziet. De twaalf essays zijn erudiet en pakkend.">> Erik Lindner over De donkere kant van de zon van Bart Meuleman nav Crossing Border waar literatuur en muziek elkaars grenzen opzoeken.
« Pfeijffer en Ten Damme in HP | Hoofdmenu | Christelijk geïnspireerde dichter president van de Europese Unie »
19-11-09
Reacties
U kunt deze conversatie volgen door in te schrijven op de reactiefeed van dit bericht.
Controleer uw reactie
Voorbeeld van uw reactie
Dit is slechts een voorbeeld. Uw reactie is nog niet ingediend.
Uw reactie kon niet worden ingediend. Fout type:
Uw reactie werd gepubliceerd. Nog een reactie achterlaten
Als laatste stap voor uw reactie wordt gepubliceerd, gelieve de letters en cijfers in te vullen die die u ziet in de afbeelding hieronder. Dit voorkomt dat automatische programma's reacties achterlaten.
Problemen met het lezen van deze afbeelding? Alternatief bekijken.
zie ook hier:
http://www.decontrabas.com/de_contrabas/2009/11/hoorne-interviewt-meuleman.html
Geplaatst door: popgoesmyheart | 19-11-09 om 15:37