Damiaan-gedichten: slot

"Pater Damiaan werd vandaag om 10 uur heilig verklaard door paus Benedictus XVI in de Sint-Pietersbasiliek in Rome. Enkele duizenden landgenoten, onder wie het vorstenpaar, premier Van Rompuy en alle CD&V- en cdH-excellenties uit de federale regering, woonden de plechtigheid bij. Voortaan zal Damiaan de patroonheilige zijn voor alle melaatsen en aidspatiënten." Aldus De Morgen >>

Onlangs riepen we dichters op om een gedicht over de vandaag heilig verklaarde pater Damiaan te schrijven. Fred Papenhove, Norbert de Beule, Lammert Voos. Tine Hertmans, Gerard Scharn, Maarten Das, Koenraad Goudeseune, Lenze L. Bouwers en Didi de Paris leverden 9 fraaie bijdragen.

Hieronder nog twee binnengekomen verzen, waarmee we de reeks afsluiten, één van Arjan Keene en één van Jevski.

Molokai

Hij kwam en zag dat het niet goed was
op het eiland van de leprozerie.
Men hokte samen aan de hellerand
in een wild vervreemde congregatie.
Er moest rust en regelmaat regeren
over de stompzinnige ledematen,
met de reinheid van het eigen geloof
in gebed en wonderbaarlijke genezing.

 

Ons leven is het leven van leprozen.
Wij zwerven tot ons bot versleten is,
aan randen tikkend met protheses,
door een voor ons afgemeten tijd.
Laat wonderen onze wonden helen
en voorgangers ze schoon likken.
Dat zij berusten op natuurlijk toeval
is slechts een zalige bijkomstigheid.

 

© Arjan Keene

---

Om het eigen aandeel
in bombarie, samsam
en collectieve dwang
te omkleden

worden wonderen
aan heiligen
desnoods aan God
toegeschreven 

© Jevski