Nasr op nrc.tv

Dichter des Vaderlands Ramsey Nasr draagt vanaf nu zijn gedichten voor op nrc.tv. Vandaag: mi have een droom: Rotterdamse straattaal in het jaar 2059.  Zo begint het:

wullah, poetry poet, let mi takki you 1 ding: di trobbi hier is dit
ben van me eigen now zo 66 jari & skerieus ben geen racist, aber
alle josti op een stokki, uptodate, wats deze shit? ik zeg maar zo
mi was nog maar een breezer als mi moeder zij zo zei: “azizi
doe gewoon jij, doe je gekke shit genoeg, wees beleefd, maak geen tsjoeri
toon props voor je brada, zeg ‘wazzup meneer’, ‘fawaka’ – en duh (...)

en zo gaat het door.  Hier verder lezen. Onder het interview.

Comments

[Geplaatst door: RHCdG]

Voor wie dacht dat over 50 jaar alle talen in het Engels zijn opgegaan: het tegendeel is het geval. De minderheidstalen treden juist aan de oppervlakte. Fantastisch gedaan, het beste DDV-gedicht dat ik gelezen heb.

[Geplaatst door: Chrétien Breukers]

En zo is dat. Dit is heel goed.

[Geplaatst door: jan Pollet]

Dit is niet alleen heel goed, dit illustreert ook de positieve slagkracht van het internet: snel, voor iedereen leesbaar en hoorbaar en zichtbaar. Laten we de performer in Nasr niet veronachtzamen. Zo'n clip is toch een onmisbare aanvulling, niet alleen op het gedicht maar ook op de papieren analyses die literatuurhistorici, taalwetenschappers en sociologen er later zullen van maken. Deze DiDeVa is een DiDeVa van vandaag en van iedereen. Mooi.

[Geplaatst door: Erwin]

En toch: moet 'de poëzie' verstraattaalt worden? En, zo ja, kunnen we dan niet beter gewoon een cd'tje van De Jeugd, DuvelDuvel of Jawat! in het spelertje schuiven? Ik vind het een beetje geforceerd. Maar goed.

[Geplaatst door: Maarten Das]

Hier is meer aan de hand dan enkel 'verstraattaling' (excuseer dit lelijke woord), hier heeft het een inhoudelijke functie. Nasr blijft verbazen en bewondering oogsten.

[Geplaatst door: jan Pollet]

Bovendien is het een mogelijke evolutie die de taal zou kunnen afleggen in de komende 50 jaar. (zie ook de terechte opmerking van RHDdG hierboven.) Taal is geen statisch gegeven. Taal verandert, muteert, sluit huwelijken met andere talen, verdwijnt, sterft. Taal is een levend wezen.

[Geplaatst door: Erwin]

Tsja. Ik hoor toch liever een rapper. Smaken verschillen, uiteraard.

@Jan Dat de taal evolueert, durf ik niet te ontkennen. Maar of de 'nieuwe taal' van vandaag het huidige decennium overleeft (mieters gaaf, anyone?) betwijfel ik.

[Geplaatst door: mponte]

Ik weet niet of ik het nou zo goed vind, eigenlijk. Wat doet hij nou helemaal? Hij voert een figuur ten tonele in 1959 die met een Rotterdams accent voornamelijk slecht Surinaams spreekt om hem vervolgens in de metaforiek van Martin Luther King de segregatie en een teruggang naar de jaren vijftig van een eeuw eerder te laten preken. Wat is het statement hier nou precies? De angst is reeel, wees niet verbaasd wanneer mensen in de toekomst het racisme militanter gaan bestrijden?

[Geplaatst door: mponte]

het racisme gaan ze natuurlijk niet militanter bestrijden, maar prediken. de multicultuur gaan ze bestrijden. maar dat hadden jullie al wel begrepen, neem ik aan.

[Geplaatst door: Chrétien Breukers]

Ah, Nasr is nu gezakt voor zijn nY-diploma. Jammer.

[Geplaatst door: jan Pollet]

'mi have een droom' is volgens mij een eufemisme voor 'mi have een illusion'. Nasr houdt de onderbuik van een maatschappij een spiegel voor à la de Spaanse Brabander. De droom is een vermolmde droom, een anachronisme, lachwekkend want volslagen irreël. Een en ander kadert ook in zijn aangekondigd plan om de identiteitscrisis van Nederland als thema van zijn DiDeVa-schap te nemen.

[Geplaatst door: Maarten Das]

Wat hij doet? Mij verbazen, laten lachen, nadenken, en genieten van de opbouw en muzikaliteit van het geheel, en dat alleen maar door woorden. Het gaat over de wereld waar we nu in leven, maar is ook een fraai staaltje spelen met taal. Als een gedicht dat allemaal bereikt, vind ik het erg geslaagd.

[Geplaatst door: Samuel Vriezen]

Maarten: goed, je lacht en denkt dus, maar waar lach je dan precies om en wat denk je er precies van? Over de wereld gaan en spelen met taal doet elk gedicht, dus dat kan het op zich toch niet wezen.

[Geplaatst door: RHCdG]

Persoonlijk vind ik het niet nodig iemand de reden te laten verklaren waarom hij lacht, verbaasd is, nadenkt of geniet. Poëzie werkt o.m. en allicht in eerste instantie op het gemoed, het lijf, en wat daar gebeurt hoeft zich niet m.i. te legitimeren. Als het lezen, genieten en nadenken over een gedicht zo'n weinig vrijblijvende bezigheid is, zou 't je haast de lust ontnemen je überhaupt met poëzie bezig te houden.

Verder nog in de richting van mponte: door over dat Rotterdamse accent te vallen val je volgens mij in de val van het gedicht. Het is, dat leek me duidelijk, maar voor de zekerheid zei ik het al, juist in een taal gesteld waarin verschillende stemmen c.q. talen meeresoneren. Een soort flarf maar dan anders. Of is het de bedoeling dat Nasr zijn accent aflegt en een taal spreekt die iedereen verstaat maar die niemand de zijne kan noemen? Net zoals het niet voldoende is te zeggen dat je iets mooi vindt maar er 'uitleg' bij moet verschaffen (zie boven?). Dat lijkt me een lichte vorm van het 'racisme' waar je 't over hebt. Verder wijs ik er nog op dat je je een eeuw vergist: het gedicht speelt in 2059.

[Geplaatst door: Samuel Vriezen]

"Persoonlijk vind ik het niet nodig iemand de reden te laten verklaren waarom hij lacht, verbaasd is, nadenkt of geniet."

Ik ook niet, tenzij dat lachen als antwoord moet gelden op de vraag wat de dichter doet.

De vraag die gesteld werd ging niet over legitimatie maar over betekenis.

[Geplaatst door: Erwin]

"Wat hij doet? Mij verbazen, laten lachen, nadenken, en genieten van de opbouw en muzikaliteit van het geheel, en dat alleen maar door woorden. Het gaat over de wereld waar we nu in leven, maar is ook een fraai staaltje spelen met taal. Als een gedicht dat allemaal bereikt, vind ik het erg geslaagd."

Ik ook, maar dit gedicht doet mij (helaas) weinig. Ik kan er niet om lachen, ben geen moment verbaasd en evenmin al te zeer onder de indruk van de vermeende muzikaliteit. Ik vind het op een wat abstracte manier knap geschreven, maar heb constant het idee dat het een aanleuntrucje is. Dichter doet Straattaal. Big fucking deal. Smaak, smaak, smaak.

[Geplaatst door: RHCdG]

Dat was inderdaad de vraag die gesteld werd, maar het antwoord keerde de vraag om, en terecht: want het enige adequate antwoord erop bestaat uit een herhaling van de tekst van het gedicht. Het antwoord dat een lezer geeft, heeft betrekking op *diens* reactie. En als die reactie nu eens niet-discursief is, maar intuïtief - dwz op een 'onmiddellijke, niet op begripsdenken en redenering berustende overtuiging van de waarheid' (Van Dale) - dan geeft navraag m.i. geen pas: de vraag beheerst nl. niet het discours, maar maakt er zelf deel van uit. Door te beweren dat het hier om 'betekenis' gaat verschaf je een alibi aan een vraag die zichzelf weigert te legitimeren, omdat het haar doel is om ditzelfde trucje juist op anderen toe te passen, en het hen aldus lastig te maken.

Ik heb ook genoten van dit gedicht. Genoten!

[Geplaatst door: Maarten Das]

Ik verbaas mij over dit onverwachte gedicht (straattaal in poëzie is niet nieuw, maar had ik echt niet van Ramsey Nasr verwacht - tot ik me weer zijn stadsgedichten voor Antwerpen herinnerde, maar toch) en denk: hij is toch echt van heel veel markten thuis. Ik lach om het komische effect van het gebruik van straattaal. Ik besef me dat Nederland altijd een smeltkroes is geweest, alleen dat we ons daar niet (altijd even goed) van bewust zijn, en het is natuurlijk een gedachtenexperiment over hoe het Rotterdams over een halve eeuw misschien klinkt. Dat vind ik mooi, droom maar, denk ik dan. En ga maar los met die straattaal, heerlijk, het werkt op mijn lachspieren, terwijl het tegelijk serieus bedoeld is. Knap toch?

[Geplaatst door: jan Pollet]

Ik sluit me volledig aan bij RHCdG. Het is een organisch geheel gebracht door een rasperformer. Het sleept je mee, het swingt, het draait je maag om, het tilt je op, het draait de vinger in de wonde. Poëzie quoi.

[Geplaatst door: RHCdG]

"Dichter doet Straattaal. Big fucking deal."

Lijkt me de reactie van een paranoïcus die bang is dat de dichter er met zíjn straattaal vandoor gaat, in plaats van in te zien dat de dichter voor die taal juist ruimte reserveert.

[Geplaatst door: Samuel Vriezen]

"Dat was inderdaad de vraag die gesteld werd, maar het antwoord keerde de vraag om, en terecht: want het enige adequate antwoord erop bestaat uit een herhaling van de tekst van het gedicht."

Je blijft me verrassen, Rutger. Ik dacht nou net dat je door Vaessens helemaal was gewonnen voor het wereldse en het uit de ivoren toren treden van de literatuur maar nu is de betekenis van de tekst toch weer helemaal de tekst zelf.

Ik vind het verder allemaal best hoor, mij heb je er niet mee, en ik ben heel blij dat er zo veel mensen van het gedicht hebben genoten. Het interesseert me ook niet om de kwaliteit van het gedicht te betwisten.

Dat neemt niet weg ik het onbehagen van Matthijs ook begrijp, en niet zie worden weggenomen door de loftuitingen.

Laten we niet vergeten dat Nasr DdV is en dat is geworden op een programma waarin hij Nederland wil helpen bij de worsteling met zijn identiteit. Dit gedicht is daar overduidelijk een bijdrage aan. Dan kunnen we niet onder de vraag uit: wat is precies de bijdrage die dit gedicht levert? Wat is de uitwerking van dit gedicht op het identiteitsdebat?

Ik moet zeggen dat ik het zelf ook niet zo precies zie. Er is een soort Wildersstemmer van de toekomst aan het woord maar dan uit verschillende hedendaagse subculturen samengesteld, een xenofoob met een taaltje dat door veel lezers hier erg grappig wordt gevonden. (Waarom is het trouwens grappig? Wat zegt het dat die etnische en sociale registers komisch worden uitgespeeld? Zouden we ook in staat zijn om zo'n spreker serieus te nemen?)

De boodschap lijkt te zijn dat de xenofobe sentimenten van het lyrisch subject bizar zijn omdat dat subject uit verschillende identiteiten is samengesteld, en op dezelfde manier zijn misschien onze eigen xenofobe sentimenten ook bizar. Die spiegel, die de DdV ons voorhoudt dus. Dat inzicht is niet heel opzienbarend, maar misschien weet Nasr met zijn gedicht en performance wel wat xenofoben te bereiken die daar nog nooit over hebben nagedacht, dat zou natuurlijk fijn zijn.

De precieze verhouding tussen die gefingeerde toekomst en onze tijd is niet zo heel scherp uitgewerkt, waarmee de analyse vlak blijft. Zo wordt de voornaamste hedendaagse motivering voor discriminatie niet op grond van afkomst maar in termen van ideologie verwoord, en zit daar op dit moment het venijn (Theodor Holman: "Er is een verschil tussen ‘alle Marokkanen het land uit’ of ‘alle islamieten het land uit’. Het eerste zou ik ernstig bedreigend vinden, het tweede zou ik toejuichen.")

Blijft over het komische effect: een hybride van typetjes. Dus: "multi-culti is burlesk maar uiteindelijk toch vooral intolerant"? Wat ons wordt voorgehouden is vooral een lachspiegel?

[Geplaatst door: RHCdG]

Fraai staaltje manipulatie is dit, zeg:

"Je blijft me verrassen, Rutger. Ik dacht nou net dat je door Vaessens helemaal was gewonnen voor het wereldse en het uit de ivoren toren treden van de literatuur maar nu is de betekenis van de tekst toch weer helemaal de tekst zelf."

Nooit de moeite genomen, kennelijk, om mijn teksten over Vaessens' boek te bestuderen, maar wel mag ik me tegen zulke insinuaties verdedigen? Het is weer hetzelfde geintje als wat bij Maarten Das werd uitgehaald, waarbij iemand wordt gedwongen zich uit te drukken in een taal die hem wordt opgelegd, vergelijkbaar met wat Mulisch beschrijft in het verhaal 'Keuring', waarin een soldaat tegen een officier onder bedreiging van een pistool roept:

"Niks christendom! God worden! En nu vervoegen! Ik word God, jij wordt God, wij worden God, zij worden God..."

Pas als het rijtje is afgemaakt, is men in Perdu tevreden.

[Geplaatst door: Samuel Vriezen]

Goed, goed, ik doe mijn pistool al weg.

[Geplaatst door: Samuel Vriezen]

Serieus Rutger: ik dwing jou nergens toe en Maarten Das ook niet, en je mag me ook best een idioot noemen omdat ik opmerkingen van je niet goed heb begrepen. Verder zit ik niet bij Perdu (zoals Matthijs Ponte trouwens niet bij nY zit.)

De discussie over het gedicht is geloof ik ondertussen al weer voorbij.

[Geplaatst door: RHCdG]

OK, Samuel.

[Geplaatst door: Erwin @ RHCdG]

“Lijkt me de reactie van een paranoïcus die bang is dat de dichter er met zíjn straattaal vandoor gaat, in plaats van in te zien dat de dichter voor die taal juist ruimte reserveert.”

Wat een flauwe opmerking. Ik vind het prachtig dat je “genoten. Genoten!” hebt van het gedicht, maar je verliest hier de bal een beetje uit het oog. Mij kan het gedicht – ook na herhaaldelijk lezen – niet overtuigen. Ik blijf het een wat ongemakkelijke, moralistische tekst vinden. Knap gedaan, maar meer vorm dan vent.

Erwin, op weg naar de psychiater

[Geplaatst door: Maarten Das]

"(Waarom is het trouwens grappig? Wat zegt het dat die etnische en sociale registers komisch worden uitgespeeld? Zouden we ook in staat zijn om zo'n spreker serieus te nemen?)"

Ik vind het grappig om het uit de mond van Ramsey Nasr te horen, die ik ken als een elite-figuur. Het is die onverwachte combinatie van straattaal met 'hoge' cultuur die op de lachspieren werkt, en je gaat mij niet vertellen dat dat niet ook zijn bedoeling is geweest. We kennen Nasr als een pleitbezorger van poëzie en kunst voor iedereen, zonder daarbij een knieval te doen voor de toegankelijkheid. Wel weet hij bepaalde elementen zo te hanteren (in dit geval straattaal), dat het een bepaalde barrière doorbreekt, iets doet wat mensen niet direct van poëzie verwachten, zodat mensen hopelijk hun oren spitsen. Als iets een thema is bij hem, is het wel beeldvorming, en dat blijkt ook uit de reacties op dit gedicht. "ja maar hoort straattaal wel in poëzie?" "ja maar een DdV gedicht hoort toch zus of zo te zijn" etc. En beeldvorming is nou ook nog eens precies het onderwerp van dit gedicht. Het construeren van een verleden, het maken van onze eigen versie van de wereld waarin we leven, geprojecteerde verwachtingen, gefilterde herinneringen, etc. Poëzie zet onze vastgeroeste kijk op de wereld weer even op scherp, en hoeft helemaal geen sluitende analyse te bieden.

[Geplaatst door: mponte]

@ Chretien: vanwaar zo zuur? (en insecuur, inderdaad, zie Samuel)
@ Rutger: ja ik vertypte me een eeuw. Het is me wat. Bovendien val ik helemaal niet (in drievoud nog wel) over een Rotterdams accent. Ik beschreef het gedicht gewoon. Met die verscheidenheid aan talen valt het nogal mee hoor: het is geen straattaal, het is slecht Nederlands met een Rotterdams accent gemixt met clichematig leentjebuur bij het sranan tongo. Daarmee is dit precies wat hij doet: hij "legt zijn accent af en spreekt een taal die iedereen verstaat maar die niemand de zijne kan noemen". Maar het punt lijkt mij ook niet dat hij een taal probeert te spreken die iemand zich de zijne noemen kan. Juist niet. De taal lijkt me doelbewust freaky.
@ Maarten: Het doet er in mijn waardering van een gedicht geloof ik nooit toe wat het imago van de dichter is. Daar ben ik nogal ouderwets in. Het zegt zo verdomd weinig over de tekst.

Het beeld van dit gedicht is gewoon diffuus. Het wordt hier nogal vindingrijk gevonden, maar het komt op mij vooral slecht uitgewerkt en weinig doordacht over. Ik wilde dus even mijn kanttekening plaatsen bij alle lof.

De kracht lijkt mij te moeten zitten in de omkering van de boodschap van King uit de mond van een multiculturele freak. Dat is dan absurd (en dus grappig, blijkbaar), maar wat mij betreft inderdaad weinig opzienbarend en vooral nogal vaag. Maar misschien ben ik gewoon de doelgroep niet, hoor. Dat zou kunnen.

[Geplaatst door: Samuel Vriezen]

Maarten: wat je zegt zal inderdaad kloppen: het contrast tussen hem als 'elitefiguur' en zijn fictieve platvloersheid is komisch. Maar dat vlakt ook af, vind ik tenminste. Het is komisch op de manier van een type'tje (en dit is dan een hybride type'tje). Dat werkt dus omdat Nasr dat vulgaire "van bovenaf" benadert, als DdV, als "elitair" acteur.

Maar daarmee houdt hij zijn onderwerp tegelijk op afstand. Het is grappig, omdat we weten dat hij totaal niet weet waar hij het over heeft; juist omdat hij niets in zich heeft van alle type'tes die hij aanhaalt. Dus het werkt juist omdat het geen diepe betrokkenheid laat zien.

[Geplaatst door: RHCdG]

mponte vind het geen probleem als hij zich een eeuw vergist. mponte valt niet over een Rotterdams accent. mponte beschreef het gedicht gewoon. mponte houdt niet van slecht Nederlands. mponte weet wat sranan tongo is. mponte is ouderwets. mponte is een close reader. mponte houdt niet van vaagheid. mponte wilde gewoon even zijn kanttekening plaatsen.

Wij van RHCdG vinden alles wat mponte zegt erg belangwekkend.

[Geplaatst door: RHCdG]

Het is triest, maar ik zal maar eens wat citeren uit eigen werk:

"Solidariteit is niet: zo schrijven dat de menigte je begrijpt, maar strijden voor de menigte met wapens die zij zelf niet heeft. (...) Je moet dan dus niet het publiek, een kwantitatieve meerderheid, naar de mond praten, zoals Wilders - en op nog veel schaamtelozer wijze Rita Verdonk - dat doen. Evenmin hoef je je van dat publiek te distantiëren door het 'gewone woord' van een 'accent' te voorzien, zoals Menno ter Braak deed, die zich als 'politicus zonder partij' hooghartig van de politiek distantieerde en zich daarmee tot een elite, een sociale meerderheid bekende. Het gaat erom in alle opzichten, kwantitatief èn sociaal, de taal van een minderheid te spreken. Deleuze zegt het zo: 'Het probleem is er één van minder-worden: niet doen alsof, niet het kind, de zot, de vrouw, het dier, de stotteraar of de vreemdeling na-apen, maar dat allemaal *worden*, om nieuwe krachten of nieuwe wapens uit te vinden'. En: 'Virginia Woolf verbood zichzelf te “praten als een vrouw”: zij ving des te meer het vrouw-worden van het schrijven op'. (Uit 'Dialogen' met Claire Parnet)."

http://blogger.xs4all.nl/cornets5/archive/2009/07/07/495838.aspx

[Geplaatst door: Hans Smit]

Een gedicht dat zoveel voor- en tegenstand oproept, in majesteitelijk meervoud nog wel, kan niet anders dan geslaagd zijn. Ik vind het zowel qua idee als qua uitwerking voornamelijk een kunstje, dat me enigszins doet denken aan die verdrietige welzijnswerkersrap van de Amsterdame ex-stadsdeelraadswijkstraathuizenblokjesdichter Robert Anker (zij het beduidend beter). Maar het is wel een kunstje dat je aan het denken zet. Alle gedichten die Nasr tot nu toe als DDV heeft uitgebracht bezitten in mijn ogen die kwaliteit: het aanzetten tot denken en verwonderen. Er is heel wat poëzie die ik mooier vind, maar die juist die eigenschap in mindere mate bezit. Nasrs DDV-verzen kunnen in mijn ogen op papier bijna allemaal de helft korter, omdat nu steeds zo duidelijk is dat ze zijn bedoeld om mensen mee te slepen in zijn ongelofelijk goede voordracht. En toch: een betere, meer oorspronkelijke DDV hebben we in mijn ogen tot nu toe nog niet gehad. Hulde!

[Geplaatst door: Hans Smit]

Hmm, er zit wel heel veel in 'mijn ogen', zie ik nu.

[Geplaatst door: Samuel Vriezen]

Hans: "Een gedicht dat zoveel voor- en tegenstand oproept, in majesteitelijk meervoud nog wel, kan niet anders dan geslaagd zijn."

Ik wil voor de volledigheid nog herhalen dat ik niet tegen het gedicht ben. Ik ben alleen ook niet bijzonder onder de indruk.

"Maar het is wel een kunstje dat je aan het denken zet. Alle gedichten die Nasr tot nu toe als DDV heeft uitgebracht bezitten in mijn ogen die kwaliteit: het aanzetten tot denken en verwonderen."

Hij kiest prikkelende onderwerpen, inderdaad onderwerpen die moeten worden overdacht. En dat is op zich een interessante invulling van het DdV-schap.

Maar het blijft me duister, in dit specifieke geval. Blijkens de reacties op De Contrabas heeft dit gedicht veel mensen "aan het denken gezet". Maar wat voor bijzondere gedachten dat dan heeft opgeleverd, daar wordt minder over gerept.

@Rutger: maar wat doet Nasr nou precies? In de taal van dat Deleuze citaat: hij aapt een aantal minderheden en Wildersstemmers na, zonder ze te "worden", omdat hij heel erg de elitaire DdV blijft (zoals Maarten ook aangaf). Bedoelde je dat ook te zeggen, of bedoel je iets anders?

[Geplaatst door: RHCdG]

Samuel,
Ik denk dat het belangrijk is de persoon van de auteur niet te verwarren met de dichter. Alle dichters, behalve Nico Dijkshoorn, zijn elitair. Lucebert noemt zich 'een denker temidden van de menigte', een 'omarmende honderdman'. Schierbeek zegt 'ezel mijn bewoner'. Het 'worden' waar Deleuze het over heeft bestaat er naar mijn indruk uit dat de dichter zijn in de aanvang nog kleine en beperkte 'ik' openstelt voor de stemmen van de wezens die hem bevolken. Op dat punt zie ik ook flarf ontstaan. Het gaat niet om één taal, maar om een amalgaam van talen, die elkaar niet in de weg zitten of uitsluiten, maar elkaar juist heel goed kunnen verdragen. Aan de ene kant ontstaat dan een beeld van een natie, aan de andere kant wat we een 'rijke persoonlijkheid' noemen:

"Een mens is niet alleen zichzelf, maar ook de jeugd van zichzelf, hij is zijn ouders, zijn vrienden, zijn minnaressen, zijn ondergeschikten - zijn provincie, zijn omgeving, zijn sociale klasse - hij is alles wat hij gezien, ervaren, geleden en genoten heeft; en tenslotte is hij ook nog wat hij niet is (…). De mens, indien hij een totaliteit is, moet ook dit zijn: zijn eigen contrast, zijn eigen ontkenning."

Dat is niet van Deleuze, maar van Vestdijk.

Mij interesseert de manier waarop Nasr uitdrukking geeft aan die 'identiteitscrisis' meer dan wát hij zegt (het 'ideologische'). Ik heb het gedicht niet heel nauwkeurig gelezen; bovendien ontgaat me veel want ik ben veel te elitair om straattaal te kunnen verstaan. Maar ik heb het wel goed op me laten inwerken. En dan hoor en lees ik dat hij geen bevolkingsgroepen na-aapt of imiteert, maar 'stem geeft aan wie geen stem heeft', om het zo eens te zeggen.

[Geplaatst door: RHCdG]

Kleine correctie: voor 'Lucebert' in de derde zin moet 'Maar' staan: 'Maar Lucebert...'

[Geplaatst door: Dennis Daniels]

Verbluffend! Poetry Poet is niet Dowet.