Colofon

Dit is weblog De Contrabas. Begonnen op 21 augustus 2005 door Ton van ’t Hof en Chrétien Breukers. Laatste bericht zal worden geplaatst op 21 augustus 2015, of ergens rond die datum. De weblog zal blijven bestaan, om de rijke archieven niet aan de digitale vergetelheid prijs te hoeven geven.

De redactie was in handen van Chrétien Breukers. De reactiemogelijkheid is gesloten, omdat de website niet ten prooi wil vallen aan eindeloze reeksen spam of aan reacties van notoire internettrollen. Mailen over de website kan aan decontrabas[at]hotmail.com

De boeken van Uitgeverij De Contrabas worden geleverd via Liverse, via CB of direct via Liverse. Eind augustus gaat de nieuwe website van uitgeverij De Contrabas, met bestelinformatie, online.

augustus 2015

ma di wo do vr za zo
          1 2
3 4 5 6 7 8 9
10 11 12 13 14 15 16
17 18 19 20 21 22 23
24 25 26 27 28 29 30
31            

« augustus 2009 | Hoofdmenu | oktober 2009 »

september 2009

30 september 2009

Poëzie en het Verdrag van Lissabon + update

"Dutch people prefer to eagerly reach out for the other side of the Atlantic Ocean, rather than being interested in the books, records or films from the Baltic, the Balcans, or the Iberic peninsula. In Belgium, the situation is even more awkward. Even open minded writers from the French speaking part of the country admit never having read their compatriot Nobel prize candidate Hugo Claus (Flemish writer, of the same generation and grandeur as Harry Mulisch or Cees Nooteboom). And on the other side of the spectre the situation is not much better, it seems. Many of my Flemish friends can only mention dead French writing compatriots (Michaux, De Coster, Maeterlinck). Gifted and successful authors like Amélie Nothomb and the poet William Cliff were being easily mistaken by some as being either French or English writers." n.a.v het tweede Ierse referendum over het Verdrag van Lissabon herneemt deBuren dit essay van Serge van Duijnhoven uit 2001 (de Nederlandse tekst staat onder de reactieknop) Ook DS laat vandaag David Van Reybrouck en Peter Vermeersch aan het woord ivm De Europese Grondwet in Verzen. (zie ook dit eerdere bericht)

In de reacties plaatst Van Duijnhoven het Nederlandse origineel van zijn stuk, dat u hier als pdf nog eens rustig kunt nalezen. Dank aan Van Duijnhoven voor het zenden van zijn beschouwing.

Absurd?

AbsurdPaul Graham over de toekomst van het publiceren: "Almost every form of publishing has been organized as if the medium was what they were selling, and the content was irrelevant. [...] What happens to publishing if you can't sell content? You have two choices: give it away and make money from it indirectly, or find ways to embody it in things people will pay for." Lees Post-Medium Publishing.

Does absurdist literature make you smarter? It does!

De nieuwe Word for/Word is uit, met een dossier over "politieke poëzie".

Poetry is rubbish.

2,231 synoniemen voor "drunk" (the Definitive Drinker’s Dictionary).

'De Lenige Liefde' afgeklokt op...

BbRN63g2kKGrHqEOKiMEq35MUUoBKvOfScCLg_12

... 840 euro (achthonderd veertig). (nav dit bericht)

En se mettant dans la peau d'un paysan du nord de la Hollande, Gerbrand Bakker signe un roman étrangement envoûtant, à la fois sombre et lumineux.
Het zal best.

Claus op de nieuwe Boekenbon.

Internet en literatuur? Lang geen water en vuur. Library of Congress

Het is een boek om in te lezen en naar te kijken, schitterende monografie over Marcel Broodthaers.

"Een onzichtbare muur tussen het boek en het soort mensen waarover het gaat." (Ulysses)

Vaessens waarschuwt Thomése nog één keer

Platteknoop

Ondertussen gaat een andere politicus, Thomas Vaessens, onverdroten voort met het rondstrooien van, eh... opiniestukjes, nu in de NRC, onder de titel 'Thomése doet zichzelf en de literatuur tekort'. Strekking van het verhaal, voor zover ik het kan begrijpen: literatuur doet uitspraken over de maatschappij, en auteurs die dit niet ten volle omarmen, missen de boot. Gelukkig waarschuwt Vaessens de weerspannige student Thomése nog één keer, in een vriendelijk-manend artikel, waarin hij hem oproept om toch vooral terug te keren in de armen van de bedroefde Mater Academia:

"‘Een auteur en zijn personage moet je echt uit elkaar zien te houden. Anders houdt het op’, schrijft nu Thomése. Het is een reflex die op zichzelf volkomen juist is, maar die ons, als we erin blijven steken, belet een roman serieus te nemen. Want waar hebben we het nog over als we […] de uitspraken van Thomése-personages niet ernstig nemen als door de auteur noodzakelijk gevonden ingrediënten van een complexe bijdrage aan de discussie over onze samenleving? […]"

Het idee dat een werk van literatuur een "complexe bijdrage aan de discussie over onze samenleving" zou zijn, vind ik op zichzelf wel ontroerend, hoewel Vaessens het met te veel aplomb en goedbedoelde wetenschappelijkheid brengt. Dat Thomése zichzelf en de roman te kort zou doen als hij er een autonome kunstopvatting op na houdt, en de titel van het stukje suggereert dit, is weer andere koek. Want waar zijn we dan? Ja, waar? In het grote bos van de slecht opgeschreven Vaessenszinnen, maar dat zal Vaessens zélf niet zo bedoelen, toch? Toch?

De herfst komt er weer aan 3

Hoofdredactioneel2

Op 17 november 2004 plaatste ik het eerste berichtje op wat toen nog Het weblog van De Windroos heette. Bedoeling was: informatie verschaffen over de poëziereeks die ik had heropgericht. Dat liep al snel uit de hand; binnen een paar maanden was het blogje een echt blog geworden, met gedichten, nieuws, opiniestukken en wat al niet.

Nooit (en ik herhaal het maar even: nooit) is het mijn bedoeling geweest om "serieus genomen te worden". Alstjeblieft niet zeg. De opmerking van Samuel Vriezen onder dit bericht ("Mijn indruk is dat De Contrabas overal wordt gelezen en nergens serieus genomen.") doet me dan ook veel genoegen. Het zou pas erg zijn als hij had geschreven: "Mijn indruk is dat De Contrabas weinig wordt gelezen maar wel heel serieus wordt genomen."

Daar hebben we nY al voor.

De poëzie-opvattingen van mede-redacteuren Van 't Hof en Pollet zijn anders dan die van mij; dat is te merken aan de berichten die zij plaatsen. Nooit valt daarover een onvertogen woord. Deels omdat we nooit vergaderen (want dat mag niet, van mijn geloof), en deels omdat we de zon allemaal graag in andermans vijver zien schijnen. Ziehier, het recept voor een succesvolle samenwerking.

In die bijna-vijf jaar heb ik altijd alleen maar opgeschreven wat ik leuk vond om op te schrijven. Soms heb ik me vergaloppeerd (bijvoorbeeld door Joost Zwagerman onredelijk te bejegenen, of Coen Peppelenbos, of  [naam zelf invullen]. Maar ondertussen loopt De Contrabas als een zonnetje, en mogen ook mensen met een felle afkeer van hoofdredacteur Breukers (of het héle weblog) die afkeer hier, ter plekke, ventileren.

Kom daar nog maar eens om, bij sommige collega's.

Ik zou denk ik zélfs durven te zeggen dat De Contrabas (mede dankzij Ton van 't Hof en Jan Pollet) door die niet-afwijzende houding is geworden wat het nu is: de grootste poëziesite van - pak 'm beet - Europa.

Volgens mij - maar nu begeef ik mij op het glibberige pad der speculatie - functioneert de redactie van dit blog zo goed omdat er een gedeelde afkeer is van humbug en bluf, - van als literator vermomde politici die alleen kunnen terugvallen op het gelijk van de eigen bierpomp. En als ze dat gelijk niet kunnen halen, gaan ze schelden.

Om te eindigen met de mededeling dat dit weblog te klein zou zijn als iemand hier, ik zeg maar wat, een bericht zou beginnen met de zin: "Dat men Marc Reugebrink niet geheel serieus kan nemen, is al langer duidelijk: de man loopt over van ressentiment en roept en tiert als hij maar weer eens compensatie zoekt voor wat me bijna niets anders lijkt te kúnnen zijn dan een minderwaardigheids-complex dat hem al kwelt sinds hij er niet in slaagde om zijn proefschrift te voltooien."

Men zou er als de kippen bij zijn om de de brenger van de boodschap met banvloeken te overladen. En terecht, trouwens. Gelukkig maar dat we zoiets niet schrijven - dat zou pas echt reden verschaffen om ons "niet serieus te nemen."

29 september 2009

Eerste dichtbundel Herman de Coninck geveild in De Laatste Show

Kristien Hemmerechts schenkt een eerste editie van de eerste dichtbundel van Herman de Coninck aan een veiling ten voordele van Broederlijk Delen. Het is een gesigneerde bundel met een opdracht voor kunstschilder Pol Mara. Het toeval wil dat zowel Herman de Coninck als Pol Mara in hetzelfde jaar gestorven zijn en nu dicht bij elkaar liggen op Schoonselhof in Antwerpen. Bieden op de dichtbundel kan vanaf nu op deze site: www.delaatsteshow.be.

De herfst komt er weer aan 2

De literaire wereld is in beweging - richting de ruif waar subsidiegled in zit. Daar is niks mis mee, want de literaire wereld kan niet overleven zonder subsidie. Maar waar wel iets mee mis is: als literatoren vermomde politici, die de literatuur gebruiken als middel - middel om een loopbaan op te bouwen waarin de literatuur alleen een cultureel bedoeld schaamlapje is.

Ondertussen vallen de nieuwe boeken als bladeren van de bomen. Dit vreemde geval, van iemand met een pseudoniem. "In een stuwend ritme van alliteratie en associatie rapt de dichter een universum bij elkaar en breekt het tezelfdertijd weer af." Het duurzaamste bouwen is het breken, precies, maar dat hoeft toch niet meteen allemaal tegelijk.

Dan is de nieuwe bundel van Toon Tellegen net iets, eh, sympathieker van voorkomen. Bij Tellegen is het altijd Tellegen dat je krijgt, en meestal is dat ook wel goed. Deze keer ook. Het boek heet Stof dat als een meisje, wat weer jammer is, zo'n half afgemaakte titel. 

De nieuwe bundel van Elma van Haren heet Flitsleemte. Hij wordt hier al besproken, door iemand met een aanval van humor, die wel gelijk heeft: "Flitsleemte. Waarschijnlijk de beste bundel van 2009." Al heb ik natuurlijk niet alle bundels uit 2009 gelezen, goddank.

Tellegen en Van Haren, daar kom je het begin van de herfst wel mee door. En anders neem ik er gezellig het Dagboek van een dichter van Leonard Nolens bij; met Nolens is het altijd hollen of stilstaan, je kunt hem lezen zonder je te ergeren, óf je ergert je, al lezend, helemaal kapot. Wat gaat het worden? We zullen het zien.

Debuut: Chroomeczeem van Saskia van Leendert

"Maar meestal komt deze debutante niet verder dan onmature verzen zonder poëtische meerwaarde, zonder schoonheid. Zij maakt niet waar wat ze in het poëticale gedicht ‘Woorden’ aankondigt: ‘tweedehands[e]’ woorden ‘opnieuw rangschikken’ en ‘herformuleren’ ‘tot de taal eruit ziet als nieuw’." >> lees de bespreking van Chroomeczeem, het debuut van Saskia van Leendert (1972), op Pascal Digital (verscheen eerder in de Poëziekrant.)

Gerbrand Bakker stuurt zijn kat

"Ik kreeg een brief of ik erbij wilde zijn, etc. enz., maar dat er een beroemd iemand was aangetrokken als uitreiker om de prijs meer allure te geven. Maar ik mocht wel de vier verliezers een hand geven of zoiets, of een envelop met een geldbedragje. Daarom, en omdat de prijs ineens niet alleen een nieuwe naam had, maar en passant van 4500 naar 15.000 euro opgetrokken was, heb ik vriendelijk bedankt, in een mail waarin ik schreef dat ik helaas verhinderd was, maar dat dat mij niet erg leek, aangezien er dus een beroemd iemand aangetrokken was om de cheque te overhandigen." Gerbrand Bakker als onbeduidende hond in het Grote Prijzenkegelspel.

28 september 2009

De herfst komt er weer aan 1


Hoofdredactioneel2

Sinds vorige week is Piet Gerbrandy, de man die de twee woorden "overbodige poëzie" aan het literaire discours heeft toegevoegd, poëziecriticus van De Groene. Hij besprak de eerste bundel van ene NoN. Toepasselijker had Gerbrandy niet kunnen beginnen. Het ziet er naar uit dat de plek die Gerbrandy tot voor kort in de Volkskrant bekleedde, althans, soms bekleedde, als hij boeken van zijn eigen uitgever moest bespreken, is ingenomen door Erik Menkveld.

Kluger Hans, het neefje van nY, is toe aan nummer 3, alweer. Het voorwoord staat alvast online, met heerlijke zinnen, die zich als kreupele, verminkte oorlogsveteranen voortbewegen: "Hoewel de hedendaagse literatuur van grote vitaliteit en diversiteit getuigt, stellen we bezorgd vast dat het nieuwe literaire tijdschrift nY, ontstaan uit de fusie van Yang en freespace Nieuwzuid, zich net op de grotere lijnen van de culturele productie lijkt te profileren. Misschien wel vanuit een onderhuidse concurrentiedrang met de witte olifant DWB vernauwt het zijn perspectief tot één enkele richting."

De strijd om de subsidie kan beginnen.

En dan De Reactor, bijna online... Op de weblog van nY, dus op geheel neutraal terrein, lezen we: "De website is opgevat als een platform dat het woord geeft aan Vlaamse en Nederlandse recensenten van verschillende generaties, met verschillende expertises en verschillende opvattingen over literatuur en kritiek. Het initiatief wil vooral het genre van de langere, diepgravende recensie opnieuw een podium geven."

Laten wij in dit verband terugdenken aan de fijnzinnige wegfiltering van de recensie die Hans Vandevoorde schreef over HNF.

De Reactor: een politiek instrument, in handen van communicatiedes- kundigen als Dirk van Bastelaere (niet Dirk van Bastelaere, zie ook hier) en cultuurbobo's in spe als Marc Reugebrink (maar dus eigenlijk Jeroen van Rooij, leerde ik in vorige link; maar als de poppetjes veranderen, blijft de strategie hetzelfde), bedoeld om de gelden van allerlei fondsen in de juiste portemonnee terecht te laten komen.

Meer is het niet. Meer hoeft het ook niet te zijn, maar wat de woorden "kwaliteitsvolle literaire kritiek" daar dan mee te maken hebben, is mij een raadsel. Een korte rondvraag heeft me overigens óók geleerd, dat er betrekkelijk weinig critici met een "verschillende opvatting" zijn aangezocht.

Goed. Nog even, dan is het volop herfst. Tijd voor port, walnoten en van die fijne bierkaas. Heerlijk vooruitzicht. Maar ondertussen stel ik, in een  van de redactie van Kluger Hans geleend stijlbloempje, bezorgd vast dat er donkere tijden aanbreken voor witte, zwarte én grijze olifanten.

Uitgeverij De Contrabas

Cookies

De Contrabas maakt gebruik van cookies. Voor meer informatie Zie hier
.

Laatste reacties

Pageviews


Sinds 21 augustus 2005

Categorieën