Colofon

Dit is weblog De Contrabas. Begonnen op 21 augustus 2005 door Ton van ’t Hof en Chrétien Breukers. Laatste bericht zal worden geplaatst op 21 augustus 2015, of ergens rond die datum. De weblog zal blijven bestaan, om de rijke archieven niet aan de digitale vergetelheid prijs te hoeven geven.

De redactie was in handen van Chrétien Breukers. De reactiemogelijkheid is gesloten, omdat de website niet ten prooi wil vallen aan eindeloze reeksen spam of aan reacties van notoire internettrollen. Mailen over de website kan aan decontrabas[at]hotmail.com

De boeken van Uitgeverij De Contrabas worden geleverd via Liverse, via CB of direct via Liverse. Eind augustus gaat de nieuwe website van uitgeverij De Contrabas, met bestelinformatie, online.

augustus 2015

ma di wo do vr za zo
          1 2
3 4 5 6 7 8 9
10 11 12 13 14 15 16
17 18 19 20 21 22 23
24 25 26 27 28 29 30
31            

« Kleine berichten | Hoofdmenu | Meer Marcel van Maele »

26 juli 2009

Slow Poetry: Recipe for a new avant-garde?

"So-called "Slow Poetry" is the coinage of University of Texas at Austin based poet/critic Dale Smith, who has written extensively on the concept in his Possum Ego blog. Smith's often cited analogy is to the "Slow Foods" movement founded in Italy in the late 1980's by Carlo Petrini to resist the monoculture of fast food (i.e., MacDonald's opened a franchise near the Spanish Steps of Rome in 1986) spreading across Europe and defend the regional, culturally-based cuisines based on wholesome, locally produced fruits, cheeses, wines, and vegetables." Lees het hele artikel.

Reacties

Gert de Jager

Slimme ‘branding’, zo’n label als ‘Slow Poetry’, maar het slaat, vrees ik, net als een antagonisme tussen fast food en slow food, nauwelijks ergens op.

De rechtvaardiging van slow food zou zijn “[to] defend the regional, culturally-based cuisines based on wholesome, locally produced fruits, cheeses, wines, and vegetables”. Mooi als je in Toscane woont, maar wat aten onze grootouders ’s winters? Rode kool, bloemkool, bieten. Minstens drie uur lang doodgekookt op een zacht vuurtje zodat ’s zomers de gordijnen nog stonken. Als er iets ‘slow’ was, dan waren het de culinaire praktijken in de moerasdelta. God zij dank is de Hollandse eetcultuur geïnternationaliseerd en ongeneeslijk eclectisch geworden. Hetzelfde geldt voor Britten en Scandinaviërs. Iemand wel eens in Noorwegen geweest? Ik bedoel maar.

Als er een probleem is, is het een probleem dat met massaproductie en standaardisering te maken heeft – het fenomeen dat je van Roodeschool tot Valkenburg dezelfde appels in de schappen van Albert Heijn ziet liggen. Vroeger verschilde de smaak per boomgaard, maar nu zijn ze allemaal even frisgekleurd, in het geheel niet wormstekig en o zo verantwoord waterig. Als er een parallel met de literaire wereld te trekken is, dan is het hier.

De ideologen van de ‘Slow Poetry’ zetten zich af tegen de vernieuwingsdrift van poëtische avant-gardes en de beperkte omlooptijd van wat daar aan poëzie de ronde doet. Nuttig misschien, maar als dat betekent dat ik me moet beperken tot wat er aan voedzaams uit de lokale keuken komt…. Leve de fusion!

RHCdG

Maar voor fast food bestaat wel degelijk een analogie in poeticis: de instant gratificatie van de 'Ik wil een bijl'-ideologie. Niet te moeilijk, en met een lekker knapperig korstje om de zachte vulling.

Gert de Jager

Mmm, klinkt als kroketten. Onze lokale specialiteit, nietwaar?

Wat je analogie betreft: fast food levert ook de producent enige gratificaties. Of Harmens met zijn bloemlezing veel symbolisch kapitaal heeft gegenereerd - ik vraag het me af.

RHCdG

Het leidt wat af van de discussie, maar dat symbolisch kapitaal had Harmens al, anders had hij de bloemlezing niet mogen samenstellen, en door dat te doen heeft hij er nog weer wat bijgekregen.

En om nog wat verder van het onderwerp af te dwalen: zo zou je, bedacht ik laatst, een fake-persoonlijkheid op Facebook kunnen creëren, en je in willkeurig welk veld een positie kunnen veroveren, een beetje à la Woody Allens Zelig. Voor de poëzie meldt je je aan bij de fanclubs - want dat zijn het - van Komrij, Zwagerman cs., je vindt nog wat mensen die niet zo moeilijk doen, je kletst wat met wat bobo's en binnen de kortste keren mag je ook een bloemlezing samenstellen. Titel: ik wil een kroket. Bourdieu, eat your heart out.

RHCdG

Hé, een spelfout.

Gert de Jager

Symbolisch kapitaal kun je ook vergooien. Tenzij hij met iets komt dat de reputatieschade ongedaan maakt, zal Harmens tot in lengte van dagen herinnerd worden als de samensteller van een tweeslachtige bloemlezing met een rare inleiding. Die inleiding zal voorlopig sowieso de waarneming sturen bij alles wat hij doet.

Netwerken opbouwen via Facebook – de samensteller van een bloemlezing zal zich juist willen richten op publiek buiten het netwerk. Als hij meer gezag wil dan als woordvoerder van een fanclub zal hij dat ook buiten het netwerk moeten verdienen.


De reacties op dit bericht zijn afgesloten.

Uitgeverij De Contrabas

Cookies

De Contrabas maakt gebruik van cookies. Voor meer informatie Zie hier
.

Laatste reacties

Pageviews


Sinds 21 augustus 2005

Categorieën

Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...