'De poëzie moet je in Watou niet alleen op ballonnen zoeken. Het
Poëziecentrum, trouw aan zijn opdracht, bracht ook een documentair
gedeelte met poëziecollages samen. Renaat Ramon kreeg een kamertje ter
beschikking voor zijn visuele poëzie: rond een gedicht van Bart
Moeyaert werd een sinistere installatie gebouwd. Maar wie rondstapt,
kan zich niet van de indruk ontdoen dat de poëzie dit jaar in kelders
en containers is weggestopt.
Volgens Tibergien was het de bedoeling om met poëzie rustpunten in het parcours uit te bouwen. 'Lezen en herlezen zal er dit keer niet bij zijn. Maar de authentieke stem van de dichter, van Ted Hughes tot Marcel van Maele, krijg je wel te horen.' >> lees meer op De Standaard.
Reacties