Gedichten: Rien Vroegindeweij

Rien Vroegindeweij werd op 13 juli 65 jaar. Reden voor Nieuw Amsterdam om een overzichtsbundel uit te brengen: Later wordt alles echter. De aanbiedingstekst zegt: "Van de eerste, min ofmeer naïeve verzen ontwikkelde Vroegindeweij zich tot een dichter die alle registers van de poëzie beheerst – het vrije vers, het kwatrijn en het sonnet – en zowel de lyriek als de elegie toepast op zaken die daar om vragen. Ernst en humor liggen in zijn poëzie dicht bij elkaar, zoals ook de schoonheid die in het alledaagse wordt ontdekt."

1) Wat is uw favoriete gedicht uit deze bundel?

Beetje onzinnige vraag voor een bundel waarin driekwart van alle gedichten die ik heb geschreven is opgenomen. Maar als ik dan toch een favoriet moet noemen, dan het gedicht waaruit de titel van de bundel is voortgekomen:

Bennies bas

Met bas van theekist de diepte in
van koloniaal verleden

naar feestjes in schuren op zolders
met gekarnde herenboerendochters.

Drummen op deksels, pannen
brushes van kranten.

Als je veel plukt, vioolzaad, tomaten
aardbeien, krijg je een echte.

Als je groot bent wordt alles echter
en verder: terugweg eindigt in modder

wrak in de polder.
Ze zeiden hij zei nog iets maar wat

dat moet je mij niet vragen.
Ik was er niet bij.

2) Vertel wat u over deze bundel kwijt wilt, in maximaal 200 woorden die niet op de flaptekst mogen voorkomen.

Ik kan daar nu niet over nadenken. Hij is net uit, er zit een mooie documentaire dvd in die mijn zoon Victor vorig jaar over mij en mijn werk maakte. Wat ik er over kwijt wil staat in het ‘Vooraf’ en verder wil ik om zo te zeggen de hele bundel kwijt.

Vooraf

Mijn eerste dichtbundel verscheen in een oplage van vijf exemplaren. Ik denk dat ik zeventien of achttien was. Ik had een stuk of wat gedichten geschreven in de trant van de Vijftigers. Lyrische verzen waarin apocalyptische paarden naar een zeker einde galoppeerden.

Ik typte ze op een half A4, kraste er een tekening bij in de trant van Cobra en maakte er met nietjes een boekje van.

Eén exemplaar gaf ik aan een vriend, een beetje terloops in een envelop en zei dat hij hem thuis moest openmaken. Hij had een mooie, onbereikbare zus. Het waren geen liefdesgedichten, maar ik hoopte dat zij ze zou lezen en tot de ontdekking zou komen dat haar broer niet met Jan en alleman om ging.

Ik geloof dat ik daarna zo’n beetje altijd hetzelfde ben blijven doen: gedichten schrijven en die min of meer terloops aanbieden, in de hoop dat iemand ze mooi zal vinden. Mooi kent vele gradaties. Ik ben ook blijven ‘afkijken’, probeerde te ontdekken wat poëzie is en hoe zij er uit ziet. Hoe zij haar kunstjes flikt en zich opdirkt met modes en stromingen en zich bij de omstandigheden aanpast, of naakt gaat en alleen staat.

Wat mij betreft is poëzie geschiedschrijving van gebeurtenissen zonder datum of jaartal. Een draai geven aan het bedrieglijke alledaagse. Mededelingen doen op een muur van onverschilligheid. Een fluistering in het oor van de goede verstaander.

Taalvermogen is onderdeel van ons biologisch systeem. Poëzie als levensbehoefte, niet zo dwingend als eten en drinken, maar dan toch als waken en slapen en dromen. Je zingt zoals je gebekt bent. Daar komt het wel op neer.

(3) Welke dichters (of dichter) behoorde(n) bij het schrijven van deze bundel tot uw inspiratiebronnen? Op welke wijze?

Ik heb deze bundel niet geschreven, althans niet nu, maar samengesteld uit de zeven bundels die ik in ruim vijfendertig jaar heb gepubliceerd. Inspiratiebronnen waren er vele, soms was dat een dichter, vaak ook niet. Zie het ‘Vooraf’ hierboven.

Comments

[Geplaatst door: Kees Klok]

Prachtige omschrijving van poezie, Rien. En proficiat met de bundel!

[Geplaatst door: Peter de Groot]

Ik vind het meer een omschrijving van een wannabepopulist.
- "Een fluistering in het oor van de goede verstaander." -

- Jemig... Rien... En dat na al die jaren! -

- Ik koos er voor een roepende in de woestijn te zijn en ik vond gehoor. -

[Geplaatst door: Ellen t. Br.]

Leuk, deze aandacht voor een Rotterdamse dichter.