'Dit is poëzie die heel graag op poëzie wil lijken, zou Breukers (of Pfeijffer) zeggen. Het
lijkt wel of Liesbeth Lagemaat een handboek voor de poëzie heeft
gelezen waarin staat: gebruik in elk gedicht minstens vier aanduidingen
voor materialen (in een verhouding van één exotische, kostbare stof op
drie meer gangbare stoffen – vergeet niet hier en daar een edelsteen in
te stoppen!), twee aanduidingen voor kleuren (waarvan ten minste één
'magische') en drie of vier metaforen of als-vergelijkingen.' >> een rijkelijk gestoffeerde maar ronduit vernietigende recensie van Handlanger – Het witte kind – van Liesbeth Lagemaat op Poëzierapport.
Lenze L. Bouwers
Reine de Pelseneer
Jabik Veenbaas
Hans van Willigenburg
Peter Swanborn
Leo Herberghs
Ton van 't Hof
Ton van Reen
Joris Miedema
Peter Drehmanns
Lammert Voos
Frits Criens
Rik Andreae
Jabik Veenbaas
Sacha Blé
Bernhard Christiansen
Delphine Lecompte
André van der Veeke
Gert de Jager
Hans van Willigenburg
Peter Knipmeijer
Maarten Das
Nanne Nauta
Onder redactie van Heytze en Breukers
Peter M. van der Linden
Jabik Veenbaas
Diverse auteurs
ACG Vianen
Rob Molin
Bart FM Droog
Lies Van Gasse
David Pefko; Het voorseizoen
"Dit is poëzie die heel graag op poëzie wil lijken" ken ik alleen van Lindner. En Thies heeft van huis uit een hekel aan woorden als "oker" en "'filigrein".
Geplaatst door: Cath Blaauwendraad | 19-6-09 om 22:21
Maar we hádden het kunnen zeggen, en het is leuk om eens in zo'n opsomming op te duiken. Dat is al heel wat.
Geplaatst door: Chrétien Breukers | 19-6-09 om 23:03
Het was weer een berespannende recensie, waaruit wij hebben kunnen leren dat het decadentisme omdat het tegelijkertijd met de orientaalse modegrillen van eind 19e eeuw plaatsvond daarmee te verwarren valt. De belangrijkste decadentist, Joris-Karl Huysmans, was dan ook een in zijde gehulde, pijpsigaretten rokende billenknijper, zoals uit zijn portretfoto's wel valt op te maken:
http://images.google.nl/images?hl=nl&q=Joris-Karl+Huysmans&btnG=Afbeeldingen+zoeken&gbv=2&aq=f&oq=
En ja, Willem, de Dandy is een decadentistisch fenomeen. Behalve dan dat dat niet zo is, en dat het op de traditionele engelse mode gestoeld is, met name de wandelstokken, en dat het dandyisme een stroming in de 17e eeuw was, etc. etc.
Maar dat neemt niet weg dat oosterse tapijten in gedichten enorm decadentistisch zijn, natuurlijk. Doe mij nog maar een flink onsje Thies logica!
Geplaatst door: Martijn Benders | 19-6-09 om 23:08
De dandy is niet aan een tijdperk gebonden, en kom je ook in onze tijd tegen. Pim Fortuyn, om eens iemand te noemen.
Geplaatst door: RHCdG | 20-6-09 om 0:02
"De dandy is niet aan een tijdperk gebonden"
Ik had het over het dandyisme, slimmerik.
Geplaatst door: Martijn Benders | 20-6-09 om 0:15
Dat is weer een aardige bocht die je daar vindt om je doorheen te wringen. Op zichzelf wel een talent.
Geplaatst door: RHCdG | 20-6-09 om 0:50
Ik ben blij dat u eindelijk uzelve met het archetype van de bocht weet te associeren, maar ik voel weinig behoefte mij door uw imposante, ongepubliceerde gestalte heen te wringen.
Geplaatst door: Martijn Benders | 20-6-09 om 1:00
Ik heb zojuist wat gepubliceerd, nl. de tekst waar je op reageert.
Geplaatst door: RHCdG | 20-6-09 om 1:03
Die opsommingen zijn prachtig.
Geplaatst door: Coen Peppelenbos | 20-6-09 om 1:10
Ik had het slechts over het ongepubliceerde deel van uw gestalte, Heer de Groot. Door het gepubliceerde deel valt vrij makkelijk heen te wringen, de rest houdt u natuurlijk voor uzelf, dat begrijp ik verder wel.
Geplaatst door: Martijn Benders | 20-6-09 om 1:35
Wat mij betreft komen, het aantal woorden van het stuk in acht nemend, er iets te weinig punten aan bod. Ik vind termen als decadentisme en exotisme interessant, net zoals ik de aanhalingstekens die de recensent om het woord poëtische zet interessant vind, maar waaróm deze zaken over het stuk heen gestrooid worden zonder dat daar een reden voor, of een onderbouwd waardeoordeel aan, wordt gegeven, is mij niet duidelijk.
Er zijn dus wel aanzetten tot het formuleren van een punt, of het onderbouwen van een afwijzing, maar aan het voltooien daarvan, zoals men mag verwachten van een kritisch stuk, ontbreekt het helaas. In deze vorm is dit mijns inziens nog te veel een recensie die heel graag op een recensie wil lijken.
Geplaatst door: Martijn Teerlinck | 20-6-09 om 1:53