Colofon

Dit is weblog De Contrabas. Begonnen op 21 augustus 2005 door Ton van ’t Hof en Chrétien Breukers. Laatste bericht zal worden geplaatst op 21 augustus 2015, of ergens rond die datum. De weblog zal blijven bestaan, om de rijke archieven niet aan de digitale vergetelheid prijs te hoeven geven.

De redactie was in handen van Chrétien Breukers. De reactiemogelijkheid is gesloten, omdat de website niet ten prooi wil vallen aan eindeloze reeksen spam of aan reacties van notoire internettrollen. Mailen over de website kan aan decontrabas[at]hotmail.com

De boeken van Uitgeverij De Contrabas worden geleverd via Liverse, via CB of direct via Liverse. Eind augustus gaat de nieuwe website van uitgeverij De Contrabas, met bestelinformatie, online.

augustus 2015

ma di wo do vr za zo
          1 2
3 4 5 6 7 8 9
10 11 12 13 14 15 16
17 18 19 20 21 22 23
24 25 26 27 28 29 30
31            

« Het kan niet op | Hoofdmenu | Blij dat ik er vanaf ben! »

10 april 2009

Vermenigvuldigd tot een muis

Hoofdredactioneel2 Nog nooit was ik bij de uitreiking van een VSB Poëzieprijs, al heb ik wel één keer heel hevig & op afstand gewenst dat iemand zou winnen (René Huigen, namelijk; maar die won dus niet). Natuurlijk kan ik me wel vóórstellen hoe die uitreikingen gaan. In de Rode Hoed, en dus onder bezielende leiding van Huub Oosterhuis - de man die het woord poëzie met een enige graagte te schande maakt, wat er nu even niet mee te maken heeft (hoewel...).

De zenuwachtige genomineerden. B. Zwaal die zijn uithaal naar Pfeijffer repeteert. De jury, de belangrijkste groep mensen op aarde, even. Het publiek. Enfin. Het is voorstel- en voorspelbaar. Net zoals het voorspelbaar is dat er een "goede" winnaar wordt gekozen, iemand die "de poëzie" eer aandoet. En één keer werd Huub Beurskens bekroond. Nu ja. Waar gehakt wordt, vallen spaanders.

Wat ik me, bij zoveel belangrijkheid, wel af en toe afvraag: wie gaat die bundels allemaal lezen? Wie grijpt vandaag naar de verzen van Zwaal en Marissing? Wie gaat naar de winkel om de nieuwe Wijnberg aan te schaffen? Wie staart, na lezing van Meuleman, langdurig uit het raam? Wie gaat poëzie schrijven, beïnvloed door Schaffers meest recente bundel?

Wijnberg, Schaffer, Zwaal en Meuleman: grote dichters, maar wel: grote dichters voor mensen die al heel veel poëzie hebben gelezen en "de code" kennen. Poëzie die de kleine cirkel poëziekenners gesloten houdt. Dus gisteravond kwam Wijnberg thuis, vermenigvuldigd tot een muis. Die de komende jaren moet leren brullen.

Reacties

RHCdG

Wat kan het je schelen wie die poëzie allemaal leest, en niet leest? Als ze maar wordt geschreven, gepubliceerd, en zolang jij nog maar leeft zodat je genoegen kunt beleven aan een van de weinige privépleziertjes die ons nog resten in deze van camera's, twitteraars en beveiligingsbureaus vergeven tijd.

Chrétien Breukers

Mij persoonlijk kan dat schelen, en ik vind een genre dat teveel in zichzelf gekeerd is (en te veel in zichzelf gelooft) een beetje sneu.

RHCdG

Vandaar dat dat boek van Vaessens je zo aanspreekt!
Maar in ernst: volgens mij is dat een misverstand. Niet het genre is in zichzelf gekeerd, maar iemand die leest, en zeker een lezer van poëzie, waarvan de meest kenmerkende eigenschap, het wit, een scheiding markeert met de omgeving. lezen, met een boekje in een hoekje, is dan een symbolische daad van onafhankelijkheid, waarbij je een bepaalde afstand tot de wereld inneemt en ingaat op een eenzame, dialectische relatie met het gedrukte woord. En de rest kan aan het gas. Dat laatste zul je toch met me eens zijn.

Gert de Jager

En op perron 14 wordt Vaessens verwelkomd met een ferme handdruk. Ik dacht al: waar gaat die man naar toe, maar het is Utrecht Centraal.

Vorig jaar - of het jaar daarvoor - won trouwens Nolens, en dat lijkt me geen dichter voor mensen die de code kennen.

Codes en populariteit, ik weet het niet. In India is cricket een volkssport, terwijl dat zich bij ons op zijn hoogst leent voor een Jiskefet-parodie. Het rooms-katholicisme - nog zo'n volkssport. Ooit.

Het probleem dit jaar was, denk ik, de samenstelling van de jury. Die was niet werkelijk een afspiegeling van wat er aan opvattingen en voorkeuren onder serieuze poëzieliefhebbers leeft. En hoewel de vorige zin iets onoplosbaars bevat: volgende keer beter.

RHCdG

Dit rammelt iets te veel. Opnieuw:

Iemand die leest is op introspectie ingesteld, en zeker een lezer van poëzie, waarvan het wit een scheiding markeert met de omgeving. Lezen, met een boekje in een hoekje, is dan een symbolische daad van onafhankelijkheid, waarbij je een bepaalde afstand tot de wereld inneemt en ingaat op een exclusieve, dialectische relatie met het gedrukte woord. Enz.

Het genre (poëzie) is dus wel 'in zichzelf gekeerd'; de vraag is alleen of die behoefte aan afzondering het genre voortbrengt, of dat het genre die behoefte aan afzondering noodzakelijk maakt. Ik denk allebei, maar toch vooral het eerste. En ik vind dat poëzie, hoe maatschappelijk haar oriëntatie ook mag zijn, vooral niet moet worden ingezet om de mensen 'bij mekaar' (cf. Balkenende) te brengen. Poëzie is voor de enkeling, en de rest kan, enz.

Chrétien Breukers

Nee, Rutger, niks gas, niet hier. Niet doen.

En Gert, wat is er verkeerd aan een jury? Een jury is een jury is een jury. Die kán niet verkeerd zijn samengesteld.

RHCdG

Ben je van de bond tegen het vloeken? Ik ook, maar het gaat hier om een uitdrukking, dwz. de pregnante, eventueel geestige uitdrukking van een sentiment, tegen niemand in het bijzonder gericht. Als je nou eens ophoudt mij te corrigeren, dan hoef ik dat niet uit te leggen.

Samuel Vriezen

"Het probleem dit jaar was, denk ik, de samenstelling van de jury. Die was niet werkelijk een afspiegeling van wat er aan opvattingen en voorkeuren onder serieuze poëzieliefhebbers leeft."

Huh? Hoe zit dat dan?

Gert de Jager

Als een shortlist op uiteenlopende types als Chrétien, Heytze en Pfeijffer de indruk maakt van een grote homogeniteit, dan moet er wat aan de hand zijn. En dat zijn alleen nog maar degenen die zich hier of elders over de nominaties hebben uitgelaten. Probeer je maar eens voor te stellen hoe Gruwez, of Komrij, of Barnard, of Hoorne, of Nolens over deze nominaties zouden denken.

Ik snap het dilemma overigens best. Zet Barnard in de jury en je krijgt een compromis waar niemand gelukkig mee is. Nu is een superieure bundel bekroond - al moet je je tot een bepaalde poëtica bekennen om die superioriteit te zien.

RHCdG

"Nu is een superieure bundel bekroond - al moet je je tot een bepaalde poëtica bekennen om die superioriteit te zien."

Ik zou dat toch wat anders formuleren. Je hoeft m.i. niet eerst door een poëtica heen om te kunnen zien of iets goed is. Er wordt, vind ik, veel te veel op het niveau van poëtica gekeken, wat toch een soort wolkendek is dat boven een bundel of auteur hangt - niet de poëzie zelf. Het is eerder zo, dat iemand iets goed vindt, en dat aan dat oordeel vervolgens een poëtica wordt toegekend.

Koenraad Goudeseune

@Gert de Jager, je schrijft: 'Zet Barnard is de jury en je krijgt een compromis waar niemand gelukkig mee is.' Hoezo?

Samuel Vriezen

Ah, zo. Wel, ik zou zeggen: liever "homogeniteit" en een winnaar die door enkele lezers daadwerkelijk als superieur wordt gezien, dan een verplicht nummertje pluriforme truttigheid en de prijs gaat naar de slapste hap, toch? Ik heb al vaker gezien dat geprononceerde jury's gewoon beter opereren.

Gert de Jager

Ik bedoel: in een jury als deze. Niets ten nadele van Barnard.

Gert de Jager

En Samuel: ja, maar dat wordt dan, zoals je zelf schrijft, een prijs namens 'enkele lezers'. De pretenties van de VSB-prijs zijn ietwat ambitieuzer, dacht ik. Als je zelf niet tot die enkele lezers behoort, ga jij ook mokken, vermoed ik zo maar. Juist vanwege de pretenties.


Samuel Vriezen

Ik ben niet overtuigd, Gert. Kijk, mokken, natuurlijk, dat komt in de beste families voor - maar ik heb twee manieren van mokken: (1) als ik het niet met de stellingname van de jury eens ben en (2) als de jury geen stellingname heeft en dan maar kiest wat vanuit de verte het meest aan poezie doet denken.

Ik weet verder niet precies wat de pretenties van de VSB-prijs zijn - maar ik neem aan dat dat niet is om een perfecte uitdrukking te zijn van middelmaat. Ik dacht dat ze een belangrijke poezieprijs wilden zijn. Maar misschien zie ik dat verkeerd.

M.H.Benders

"Wijnberg, Schaffer, Zwaal en Meuleman: grote dichters, maar wel: grote dichters voor mensen die al heel veel poëzie hebben gelezen en "de code" kennen. Poëzie die de kleine cirkel poëziekenners gesloten houdt."

Men roept als sinds de jaren 60 dat poezie begrijpelijker moet worden voor jan met de pet. Talloze dichters hebben zich aan dat idee aangepast. En wat zien we? Er wordt juist nog minder poezie gelezen dan voorheen. Ergo, het is een enorme drogredenatie, feitelijk dezelfde redenatie die ervoor verantwoordelijk is dat kranten zichzelf de nek omgedraaid hebben. De krant werd meer en meer 'dat wat het publiek wou lezen' en uiteindelijk bleek dat publiek er gewoon niet te zijn. Wat een hemeltergend amateurisme. Visieloze flutfiguren die de boel naar de kloten helpen.

RHCdG

Samuel,
Een belangrijke prijs is een prijs met een hoog geldbedrag.

Chrétien Breukers

"dat poezie begrijpelijker moet worden voor jan met de pet." - dat hoeft voor mij niet. Wel zou ik het fijner vinden als de in zichzelf gekeerde poëziewereld de blik eens naar buiten zou richten. Het kan, zoals succesvolle bundels van Schaffer, Nolens en noem ze maar op bewijzen. Zo'n VSB is altijd een beetje zelfbevestigend, maar dan meer zelfbevestigend voor "het wereldje" dan voor de poëzie.

M.H.Benders

"Wel zou ik het fijner vinden als de in zichzelf gekeerde poëziewereld de blik eens naar buiten zou richten."

Wat is er precies zo 'in zichzelf gekeerd' aan die poëziewereld, dan? Zover ik het kan zien wordt er genoeg opgetreden en vanalles georganiseerd. Je zou kunnen redeneren dat dichters niet al teveel belangstelling hebben voor andere disciplines, maar dat is omgekeerd net zo vaak het geval. Ik ken weinig beeldend kunstenaars die verstand van poëzie hebben. Is het probleem eigenlijk niet veel eerder dat je pas serieus genomen wordt in datzelfde 'poeziewereldje' als je te pas en te onpas klagerige nepstellingen inneemt, zoals jij en RHdcG dat bij voortduring doen? Het lijkt dan immers net of betreffende personen iets te melden hebben.

RHCdG

"Wat een hemeltergend amateurisme. Visieloze flutfiguren die de boel naar de kloten helpen."

Zou dit nou een voorbeeld zijn, vraag ik me af, van zo'n klagerige nepstelling van iemand die net doet alsof hij iets te melden heeft?

Samuel Vriezen

Wat houdt dat toch in, de blik naar buiten richten? Je kunt altijd wel roepen dat dat niet genoeg gebeurt, en het zal ook altijd wel gestaafd kunnen worden - poezie is er nou eenmaal voor lezers van poezie, niet voor nietlezers van poezie.

Hoe stel je je dat toch allemaal voor, Chretien?

En trouwens, hoe zit dat nou met Schaffer die je tegelijk een voorbeeld noemt van een dichter die de cirkel poeziekenners gesloten houdt en een voorbeeld van succesvol de blik naar buiten richten?

M.H.Benders

"Zou dit nou een voorbeeld zijn, vraag ik me af, van zo'n klagerige nepstelling van iemand die net doet alsof hij iets te melden heeft?"

Noem mij nou eens één enkele stelling van jouw hand die geen bloedeloze kloon is van een stelling die 30 jaar terug al op veel betere wijze werd geponeerd. Eentje maar! En nee, retorische vragen zijn geen stellingen.

RHCdG

Nee, de bewijslast ligt niet bij mij. Noem jij er maar één die wèl bloedeloos is en 30 jaar geleden, enz. En dan graag dat voorbeeld van 30 jaar erbij. Rasouwehoer.

M.H.Benders


De bewijslast ligt nu juist wél bij de persoon die graag beweert als 'criticus' aktief te zijn, honnepon. Ik zou geen enkele stelling van uw hand kunnen opnoemen die op mij enige indruk gemaakt heeft, maar goed aangezien u nooit een boek gepubliceerd heeft moet je dan ook allerlei schimmige blaadjes gaan doorspitten. Ik heb wel wat beters te doen!

Chrétien Breukers

Dat van die Schaffer is een interessante vraag. Samuel. Schaffer wordt geknuffeld door de poëziekritiek, maar heeft ook een breed lezerspubliek. En terecht. Ik zou hem minder succes bij de inner circle gunnen en nog meer lezers. Dat geknuffel van critici enz. is nergens goed voor.

jan Pollet

Dit stukje uit de Times kan misschien een nieuw licht werpen op de discussie.

The Facebook poets: ten rising stars of British poetry

http://entertainment.timesonline.co.uk/tol/arts_and_entertainment/books/poetry/article6044758.ece

Menno Lievers

Beetje gek is wel dat de winnaar al een paar dagen van tevoren wist dat hij de winnaar was. Dan zaten die andere dichters er tijdens de uitreiking toch een beetje voor aap bij.

De reacties op dit bericht zijn afgesloten.

Uitgeverij De Contrabas

Cookies

De Contrabas maakt gebruik van cookies. Voor meer informatie Zie hier
.

Laatste reacties

Pageviews


Sinds 21 augustus 2005

Categorieën

Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...