Colofon

Dit is weblog De Contrabas. Begonnen op 21 augustus 2005 door Ton van ’t Hof en Chrétien Breukers. Laatste bericht zal worden geplaatst op 21 augustus 2015, of ergens rond die datum. De weblog zal blijven bestaan, om de rijke archieven niet aan de digitale vergetelheid prijs te hoeven geven.

De redactie was in handen van Chrétien Breukers. De reactiemogelijkheid is gesloten, omdat de website niet ten prooi wil vallen aan eindeloze reeksen spam of aan reacties van notoire internettrollen. Mailen over de website kan aan decontrabas[at]hotmail.com

De boeken van Uitgeverij De Contrabas worden geleverd via Liverse, via CB of direct via Liverse. Eind augustus gaat de nieuwe website van uitgeverij De Contrabas, met bestelinformatie, online.

augustus 2015

ma di wo do vr za zo
          1 2
3 4 5 6 7 8 9
10 11 12 13 14 15 16
17 18 19 20 21 22 23
24 25 26 27 28 29 30
31            

« maart 2009 | Hoofdmenu | mei 2009 »

april 2009

30 april 2009

'The waste land' geannoteerd

Lees de hele The waste land, alle allusies van T.S. Eliot online inbegrepen. Je bent er het hele jaar zoet mee.

Hotel New Flandres in Perdu

“Er is een Vlaams literair systeem en er is een Nederlands literair systeem.” Een mantra die ons intussen vertrouwd voorkomt. Morgenavond 1 mei in Perdu gaan de samenstellers van de bloemlezing Hotel New Flandres, samen met twee Nederlandse critici, in op de vragen 'Waarin verschilt het Vlaamse poëtische systeem van het Nederlandse? En in hoeverre zijn ze vergelijkbaar'. Het volledige programma op de Perdu Blog.
Als aanloop naar het debat van morgenavond alvast deze (4e) bedenking van Herlinda Vekemans in haar Vaessens-reeks op De Brakke Hond: 'In de Vlaamse literatuur van na ’68 is de invloed van het Franse filosofische postmoderne denken veel diepgaander dan in Nederland. Zoals elders ook al gesteld: Nederland als buitenland voor de Vlaamse literatuur.'
Zou één van de grote verschillen tussen beide literaire systemen dan kunnen liggen in het postmodernisme dat volgens Vaessens 'in Nederland erg laat doordringt en dan nog in een oppervlakkige variant.'?

Kort

WannesVdVelde_Zwerver_q 'Het eerste nummer van NY is uit. Er zitten bijdragen in over koffie, castratiedreiging, Barack Obama, René Girard, mosselen en Kristien Hemmerechts.' Lees ook hier.

De C-factor, hoe calvinistisch bent U? De dichter des vaderlands doet de test.

Volgens John Ashberry slaagt  "A Valediction Forbidding Mourning." van John Donne erin om alles te zeggen. Lees hier het gedicht.

Thomas Blondeau vindt de roots van Koninginnedag.

Foto: De eerste gedichtenmuur in Antwerpen met De Zwerver van Wannes Van de Velde.

29 april 2009

Leve de republiek!

Republiek

Watou. The sequel.

Gwy Mandelinck, dichter en organisator van het jaarlijkse festival Poëziezomers Watou, is boos: nu hij zijn manifestatie met ingang van dit jaar naar Brugge heeft verplaatst – onder andere omdat er bijna dertig jaar zonder overheidssteun moest worden gewerkt – hebben de gemeente Poperinge (waaronder Watou valt) en de provincie West-Vlaanderen onmiddellijk gezorgd voor een nieuwe zomermanifestatie in Watou. En daaraan meteen 75.000 euro subsidie toegekend. Lees verder op NRC Boeken >>

De majesteit / onderscheidt / mr. Candlelight

"Het heeft Koningin Beatrix behaagd om dit jaar 3.572 personen een lintje te geven, onderwie Jan van Veen. De man met de donkerbruine stem was in de jaren zestig en zeventig radio-dj bij de zeezenders Veronica en Noordzee en werd bekend als gedichtenvoorlezer in Candlelight." Bron: Radioactive >>

Hoort poëzie nog in een bundel thuis?

'Dit jaar is Rob Schouten gevraagd zijn licht te laten schijnen over de actuele stand van zaken in de Nederlandse poëzie. “Om te overleven moeten dichters optreden, verzen in opdracht schrijven, meedoen aan interdisciplinaire projecten”, schrijft hij in zijn voorwoord bij De 100 beste gedichten van 2008. “De dichter van tegenwoordig wordt niet alleen meer aangejaagd door inspiratie en heilig vuur, de befaamde furor poeticus, maar ook door mensen en instituten die iets van hem vragen.”

Niet iedere dichter zit daar op te wachten – denk aan de hoepelact van Ramsey Nasr tijdens de verkiezingscampagne voor de Dichter des Vaderlands en recent de terugblik van spijtoptant Joke van Leeuwen in Taalschrift: “Te veel heisa naar mijn zin.” En ook Rob Schouten heeft er zo zijn bedenkingen bij. “Ik geloof niet dat de toegenomen openbaarwording en commercialisering van de dichtkunst veel schade heeft aangericht; hopelijk laat ook deze bloemlezing zien dat de zaak in wezen nog kerngezond is.”

Lees dit heldere-hoopgevende-stuk-in-bange-geëngageerde-Vaessens-tijden op Woest en Ledig met het volgende wijze besluit:

'Nog steeds is de poëzie in bundels – in zijn algemeenheid – kwalitatief van een hoger niveau dan de poëzie die tot ons komt via het beeldscherm en de (podium)microfoon. Maar kunst en cultuur zijn geen in massief beton gegoten zekerheden. Ook de literatuur is in beweging, met horten en stoten, voorwaarts, achterwaarts en misschien ook wel zijwaarts. Vroeg of laat wordt het papier vervangen door het beeld en het geluid zoals het geluid en het beeld ooit werden vervangen door het papier.'

Het eerste gedicht (2): Ester Naomi Perquin

Vandaag deel 2 van een nieuwe, 30-delige reeks: Het Eerste Gedicht. 30 keer (2 per week, op zaterdag en woensdag, te verschijnen) schrijf ik een stukje over evenzoveel openingsgedichten van min of meer recente dichtbundels. Recent wil zeggen: niet al te lang verschenen. Dus ik hou een flinke slag om de arm, van minimaal 2 jaar. Ik bespreek alleen de tekst van het gedicht, en maak geen gebruik van informatie uit de rest van de bundel of uit andere bronnen waarin de dichter zich over zijn of haar werk uitspreekt. Vandaag: het eerste gedicht uit de bundel Namens de ander van Ester Naomi Perquin.

Risico's

Onze gebruikelijke kamer. Geheel volgens afspraak richten de muren
zich op. Het raam ontvouwt, compleet
 
met gesloten gordijnen. Dit zou het begin van de nacht kunnen zijn
of het eind van de dag. Vormvast schemerdonker,
 
wat grappen over daglicht dat minder en minder verdraagt. De geur
van hout en overrijpe mandarijnen.
 
Kijk, daar komen de kastjes tevoorschijn, het tweepersoonsbed
tekent zich af met de lakens en dekens,
 
de sprei met de vlek ligt precies waar hij lag. Eenmaal beneden
hernemen we onze gezichten, schuiven we aan
 
en het uitzicht vult de kozijnen: landerijen, drie wankele bomen.
We weten al lang wat we nu zullen nemen:
 
het voorgerecht dat steevast tegenvalt, de biefstuk en de appeltaart.
We zijn ouder geworden, kunnen inmiddels
 
iets beters betalen. Het regent hier de meeste dagen van het jaar.
Het grootste gevaar dekt ons toe
 
met dezelfde plek, dezelfde kamer. We wagen ons gewoontes in,
hebben ons lief. We herhalen.

Lees meer "Het eerste gedicht (2): Ester Naomi Perquin" »

28 april 2009

Watou - Gwy Mandelinck antwoordt

In reactie op het stuk in De Standaard, waarover wij hier berichtten, schrijft Gwy Mandelinkc een opiniestuk dat in De Standaard of - wellicht - in De Morgen verschijnt, maar nu, hier, in een als eerste.

Het is altijd mijn verlangen geweest dat ook na ons vertrek uit Watou men op het dorp “artistieke continuïteit” zou ervaren. In een brief aan het Poperingse stadsbestuur en aan de Bestendig Afgevaardigde cultuur van de Provincie West-Vlanderen heb ik expliciet die wens geformuleerd.

In een brief aan het Poperingse stadsbestuur heb ik ter gelegenheid van Nieuwjaar 2009 o.a. het volgende geschreven: “We wensen oprecht dat “Watou” met veel moeite, inspiratie en zweet op de kaart gebracht, een nieuwe, interessante formule ontdekt. Dat zou ons ten zeerste verheugen. Ervaar, geacht college, die laatste zin als een uiterst bondige solidariteitsverklaring”.

Lees meer "Watou - Gwy Mandelinck antwoordt" »

Herlinda Vekemans mengt zich in het Vaessens-debat

'Vaessens beschrijft evoluties binnen wat we hier in Vlaanderen het literatuurlandschap zouden noemen (voor alle duidelijkheid: hij schrijft uitsluitend over de Nederlandse literatuur). Hij doet dat zoals ’t Hart het stelt: bevlogen. Het is een boek dat met de literatuur begaan is, niet een boek dat de literatuur de grond in duwt.' positief aangestoken door De revanche van de roman is Herlinda Vekemans met een reeks commentaarstukjes op het weblog van de Brakke Hond begonnen. Hier de eerste twee stukjes. 

Uitgeverij De Contrabas

Cookies

De Contrabas maakt gebruik van cookies. Voor meer informatie Zie hier
.

Laatste reacties

Pageviews


Sinds 21 augustus 2005

Categorieën