Colofon

Dit is weblog De Contrabas. Begonnen op 21 augustus 2005 door Ton van ’t Hof en Chrétien Breukers. Laatste bericht zal worden geplaatst op 21 augustus 2015, of ergens rond die datum. De weblog zal blijven bestaan, om de rijke archieven niet aan de digitale vergetelheid prijs te hoeven geven.

De redactie was in handen van Chrétien Breukers. De reactiemogelijkheid is gesloten, omdat de website niet ten prooi wil vallen aan eindeloze reeksen spam of aan reacties van notoire internettrollen. Mailen over de website kan aan decontrabas[at]hotmail.com

De boeken van Uitgeverij De Contrabas worden geleverd via Liverse, via CB of direct via Liverse. Eind augustus gaat de nieuwe website van uitgeverij De Contrabas, met bestelinformatie, online.

augustus 2015

ma di wo do vr za zo
          1 2
3 4 5 6 7 8 9
10 11 12 13 14 15 16
17 18 19 20 21 22 23
24 25 26 27 28 29 30
31            

« Meer John Ashbery | Hoofdmenu | Stadscolumnist van Amstelveen voelt zich gepasseerd »

08 april 2009

Got poetry?

"A few years ago, I started learning poetry by heart on a daily basis. I’ve now memorized about a hundred poems, some of them quite long — more than 2,000 lines in all, not including limericks and Bob Dylan lyrics. I recite them to myself while jogging along the Hudson River, quite loudly if no other joggers are within earshot. I do the same, but more quietly, while walking around Manhattan on errands — just another guy on an invisible cellphone." Lees verder wat Jim Holt (nomen est omen) schrijft in de NYT >>

Reacties

Gert de Jager

“ It’s all about pleasure,” zegt mijnheer Holt. Het plezier dat hij zich ontzegt door zoveel poëzie uit het hoofd te leren, is het plezier van het lezen. Het is niet voor niets dat zijn favoriete dichters oude ronkers zijn als Tennyson, Browning en Yeats – poëzie die toen ze geschreven werd het al voor een groot gedeelte van de voordracht moest hebben.

Maar, om me tot de Nederlandse poëzie te beperken: vanaf de Tachtigers met hun sonnetten is de poëzie op de eerste plaats een aangelegenheid voor lezers geworden. De structuur van een sonnet neem je visueel moeiteloos waar - met één oogopslag; auditief ligt dat een stuk moeilijker. Om betekenisnuances en de pointe van een wending te onderkennen moet je een sonnet herlezen. Voordrachtspoëzie moest meteen raak zijn en barst van de effecten die de gemiddelde lezer van nu als gruwelijk retorisch ervaart. Alle grote dichters van de twintigste eeuw, op Lucebert na misschien, schreven poëzie die gericht was op het plezier van het lezen. Faverey uit het hoofd leren, Kopland uit het hoofd leren – het heeft geen enkele zin.

Geweldig dat Holt joggend langs de Hudson van alles en nog wat aan zijn geheugenrepertoire toevoegt. Hij rent langs de Hudson van 1870.

Martin Bloks

Ik kan me zijn 'pleasure' wel voorstellen. Wanneer ik poezie lees dan ben ik het gedicht na enkele dagen alweer kwijt. Met geluk blijft er slechts een enkele regel van het gedicht hangen in mijn geheugen. Ik heb dat altijd jammer gevonden.

Je kunt een gedicht van Kopland en Favery misschien niet goed voordragen, maar dat een publieke voordracht het doel is van het uit het hoofd leren van gedichten, is juist niet de strekking van zijn essay. Volgens mij.

Gert de Jager

Je hebt gelijk, maar het is niet toevallig dat de poëzie die Holt uit zijn hoofd leert wél voordrachtspoëzie is. Die hebben de metrische regelmatigheden en onregelmatigheden waarover het zo lekker peinzen is tijdens het rennen. In een gedicht van Kopland bijvoorbeeld ontbreken die meestal.

Veel poëzie die ik interessant vind, vereist dat je tijdens het lezen razendsnel regels herleest of terugleest. Wanneer je een gedicht uit het hoofd leert, wordt het een simpel lineair geval. En als je een gedicht kwijt bent, kun je de bundel toch weer openslaan?

Samuel Vriezen

Faverey is geweldig om voor te dragen. Net als Ouwens of Kregting.

Een voorgedragen of uit het hoofd geleerd gedicht wordt niet een simpel lineair geval in mijn ervaring. Maar je krijgt een lineaire ervaring van iets dat meerdimensionaal is. Dat kan juist heel opwindend zijn (zoals het ook een deel van de opwinding bij Bach, of Nancarrow, kan zijn dat de dichtheid van die muziek juist het directe bevattingsvermogen ontstijgt.)

Sterker nog, om even in duivelsadvocaatmodus te schieten, misschien is het herlezen wel een vervalsing, voorzover het de illusie oproept dat je het gedicht in al zijn facetten zou kunnen kennen...

Gert de Jager

Herlezend zie ik hierboven bij mezelf een buitengewoon beroerd ‘Die hebben’. Het zou een luisteraar waarschijnlijk nauwelijks opgevallen zijn. Dit soort communicatie als wij hier plegen, geschreven gebabbel eigenlijk, is op zichzelf al een raar soort mengvorm van oraliteit en schriftuurlijkheid.

Het directe bevattingsvermogen dat bij Bach wordt ontstegen heeft te maken met de dichtheid van formele structuren. Wie Faverey leest, probeert – of hij dat nou wil of niet – ook betekenisstructuren te ontdekken. Je ontkomt er niet aan om te gaan herlezen – af en toe tuur je je een gat in de pagina.

Dat het op zichzelf bevredigend kan zijn om Faverey voor te dragen wil ik geloven. Ik was aanwezig bij de sessie in Perdu waarbij dat plaatsvond in een soort estafette. De muzikale dimensie van zijn poëzie is voor mij ook aanwezig als ik zijn pöezie lees, maar de dimensie van de betekenis ging voor een groot deel verloren. Wanneer je naar Favereys poëzie luistert, word je in zekere zin minder uitgedaagd dan wanneer je zijn poëzie leest.

Wat Kregting betreft moet ik je gelijk geven, maar bij hem ga ik dan ook niet meer op zoek naar coherentie boven de zinsstructuur uit. Hij heeft een oud ideaal van Van Ostaijen verwezenlijkt en is tegelijkertijd als dichter niet zo erg interessant meer. Vind ik.

En verder geloof ik dat er niets is dat men ooit tot in al zijn facetten zou kunnen kennen.

Samuel Vriezen

Hm, bijvoorbeeld Dood Vogeltje bestaat toch uit kleine verhaaltjes - dat speelt zich (onder meer) ruim boven zinsniveau af.

Maar je voelt je dus door het luisteren naar Faverey minder uitgedaagd dan door het lezen van Faverey, maar zulke uitdaging voel je bij Kregting minder. Voor mij benadrukt het luisteren naar Faverey het gebeurtenis-karakter van die gedichten (bv. dat het steeds gaat om de beweging van verschijnen naar verdwijnen), waarbij ik betekenis als een werkzaam onderdeel maar niet als doel van de tekst ervaar; en juist in Kregting zie ik vaak een grote uitdaging om zijn vaak extreem compacte teksten ook daadwerkelijk te lezen, waarbij soms je gevoel voor coherentie moet worden uitgebreid. (tot op het absurde af soms: zo loopt er een vrijwel onzichtbaar, bijna geheim rijmschema door Dood Vogeltje.)

Wel vermoed ik dat mijn ervaring bij het luisteren (of voordragen) van Faverey voortbouwt op het lezen.

Uiteindelijk ben je het in de eerste plaats zelf die jezelf laat uitdagen, geloof ik.

Gert de Jager

Hm, als lezer ben ik geen dood vogeltje, maar een behaviouristisch hondje dat een beloning verwacht. Ooit.

Je hebt overigens gelijk: de bundels van Kregting kennen ook een coherentie boven het zinsniveau. Het schakelen tussen het zinsniveau en de Uiteindelijke Coherentie word je in de praktijk echter onmogelijk gemaakt wegens het ontbreken van tussenniveaus. Dat is vast op de een of andere manier metaforisch of metonymisch, maar het leidt tot kwijlen noch kwispelen.

Adriaan Krabbendam

Het klinkt of het klinkt niet, op pagina of podium.
Met Bach heeft dat bijvoorbeeld weinig te maken.
In zoverre dat diens werk ook kinkt, klinken kan, kan klinken in je hoofd.
(Het is ook leesbaar tot klinken te brengen.)
(Maar afgezien van het handschrift, of dat van zijn vrouw, is er in de neergeschreven tekst geen of nauwelijks poëzie te ontwaren.)
(Misschien te ontwarren, maar dan moet je veel van getallen weten.)
Ik denk, ik meen dat poëzie poëzie blijft zowel op papier als op het toneel, in geval van poëzie.
De rest bestaat uit grapjes, cabaret, of zelfs gedichten.
(Op papier zowel als op toneel.)

De reacties op dit bericht zijn afgesloten.

Uitgeverij De Contrabas

Cookies

De Contrabas maakt gebruik van cookies. Voor meer informatie Zie hier
.

Laatste reacties

Pageviews


Sinds 21 augustus 2005

Categorieën

Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...