Colofon

Dit is weblog De Contrabas. Begonnen op 21 augustus 2005 door Ton van ’t Hof en Chrétien Breukers. Laatste bericht zal worden geplaatst op 21 augustus 2015, of ergens rond die datum. De weblog zal blijven bestaan, om de rijke archieven niet aan de digitale vergetelheid prijs te hoeven geven.

De redactie was in handen van Chrétien Breukers. De reactiemogelijkheid is gesloten, omdat de website niet ten prooi wil vallen aan eindeloze reeksen spam of aan reacties van notoire internettrollen. Mailen over de website kan aan decontrabas[at]hotmail.com

De boeken van Uitgeverij De Contrabas worden geleverd via Liverse, via CB of direct via Liverse. Eind augustus gaat de nieuwe website van uitgeverij De Contrabas, met bestelinformatie, online.

augustus 2015

ma di wo do vr za zo
          1 2
3 4 5 6 7 8 9
10 11 12 13 14 15 16
17 18 19 20 21 22 23
24 25 26 27 28 29 30
31            

« Echte dichters, schatje | Hoofdmenu | Wonderlei »

20 maart 2009

Werkman over Nahon

Leeft Hans Werkman nog? Ja nou. Hij schrijft soms nog wel eens een stuk, bijvoorbeeld voor het Nederlands Dagblad. Zoals nu, over Alice Nahon. Die wel dood is, trouwens.

"Alice Nahon is een naam die, 75 jaar na haar dood, in Vlaanderen nog altijd gaat zingen als je ertegen tikt. Vraag maar een passerende 50-plusser een paar van haar dichtregels op te zeggen, en er is een goede kans dat je meteen deze regels terugkrijgt:

't Is goed in 't eigen hert te kijken
nog even vóór het slapen gaan
of ik van dageraad tot avond
geen enkel hert heb zeer gedaan..."

Lees verder >>

Reacties

Gert de Jager

Vreemd stuk van Werkman.

Aan de ene kant prijst hij de biograaf van Nahon omdat hij, tegen de mythe in, een beeld creëert van de dichteres als “een onconventionele en libertijnse vrouw.” Nahon zelf prijst hij dan weer om kwaliteiten die rechtstreeks met de mythe te maken hebben. Nijhoff en Van Ostaijen krijgen een veeg uit de pan omdat ze zich stoorden aan Nahons kleinburgerlijkheid en niet zagen dat Nahon in haar poëzie iets prachtigs als ‘een gezonde gewetensvorming in een aansprekende stijl’ onder woorden kon brengen.

Als Nahon inderdaad zo’n onconventionele en libertijnse vrouw was, dan heeft ze in ieder geval geen onconventionele en libertijnse gedichten geschreven. De norm van oprechtheid die Werkman aanvoert om de populariteit van haar werk te verklaren en zelfs te rechtvaardigen, zou tot diametraal tegenovergestelde conclusies moeten leiden. Tenzij je van mening bent natuurlijk, dat elke onconventionele en libertijnse vrouw diep in haar hart idealen koestert van ‘liefelijkheid, schoonheid, vroomheid, lijden en ascese’ en ik vrees dat we dat bij Werkman niet uit mogen sluiten.

Een biografie over een bewierookt dichteres uit het interbellum kan om allerlei redenen interessant zijn. Dat een onconventionele dame de kachel brandend kon houden door zich als een dichtende kwezel te ontplooien, is een mooi historisch inzicht. Het is met terugwerkende kracht niet iets om erg vrolijk van te worden.

De reacties op dit bericht zijn afgesloten.

Uitgeverij De Contrabas

Cookies

De Contrabas maakt gebruik van cookies. Voor meer informatie Zie hier
.

Laatste reacties

Pageviews


Sinds 21 augustus 2005

Categorieën

Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...