Colofon

Dit is weblog De Contrabas. Begonnen op 21 augustus 2005 door Ton van ’t Hof en Chrétien Breukers. Laatste bericht zal worden geplaatst op 21 augustus 2015, of ergens rond die datum. De weblog zal blijven bestaan, om de rijke archieven niet aan de digitale vergetelheid prijs te hoeven geven.

De redactie was in handen van Chrétien Breukers. De reactiemogelijkheid is gesloten, omdat de website niet ten prooi wil vallen aan eindeloze reeksen spam of aan reacties van notoire internettrollen. Mailen over de website kan aan decontrabas[at]hotmail.com

De boeken van Uitgeverij De Contrabas worden geleverd via Liverse, via CB of direct via Liverse. Eind augustus gaat de nieuwe website van uitgeverij De Contrabas, met bestelinformatie, online.

augustus 2015

ma di wo do vr za zo
          1 2
3 4 5 6 7 8 9
10 11 12 13 14 15 16
17 18 19 20 21 22 23
24 25 26 27 28 29 30
31            

« februari 2009 | Hoofdmenu | april 2009 »

maart 2009

31 maart 2009

Minimal

Saroyan Plates text Saroyan Plates photo Aram Saroyan’s minimal poetry (illustratie).

John Ashberry, Collected poems.

Bob Dylan
, interview met De Standaard, deel 1.

Ramsey Nasr
en Corrie van Binsbergen Band. Gelukkig zit er een pauzeknop op de cd.

Poëziepleingedicht
: 'spookvlucht' van Ingmar Heytze.

William Carlos Williams, een ampersand verschil

'Ook Claus was in de jaren zestig, toen ik hem persoonlijk kende, een overtuigd Vlaams-nationalist, maar niemand die de stapels papier die bij zijn overlijden aan Claus werden gewijd, heeft gelezen, kon daar zelfs maar een vermoeden van hebben. Het kliekje dat hem in zijn laatste jaren omringde en het monopolie bezat op zijn in memoriam, heeft zijn nagedachtenis exclusief geplaatst in het teken van het eigen ideologisch gelijk, met miskenning van de volledige mens in zijn vele aspecten. Dan denk ik soms: wie, in de hedendaagse journalistiek, zal nog in staat zijn om zijn lezers bijvoorbeeld het veranderingsproces dat Vlaanderen kende in de jaren zestig en zeventig van vorige eeuw, uit te leggen, en de plaats te schetsen die daarin werd ingenomen door het weekblad De Nieuwe, door mij opgericht in 1964 en opgegeven in 1980, toen het zijn rol had vervuld?' Mark Grammens kreeg de prijs voor de vrijheid en nam geen blad voor de mond.

Komrij nog 's 65.

John Ashbery

El Dorado

We hebben een gezamenlijke vriend, de tweedejaars student in ruste.
Zijn zorg: dat ik ook zo worden zal,
in het recht op en pleitbezorger van groen struikgewas
kauwend op toekomstige overwegingen. In de spookachtige
dromen van anderen ben ik, naar het schijnt, oké,
en zelfs op de dag van morgen valt er veel te zeggen
over al deze zaken, “issues”, zoals
“Geen rust voor de afgetobden.” (En toch − waarom niet?)
Iets voelen in opdracht van is een manier van verschijnen,
maar lopen op Aarde − dat zal ze niet doen.
Tien schakeringen van zelfbehagen brengen ons morgen-
avond en zullen terugkeren voor meer. Ik ben het volledig oneens
met je, maar zou niet trotser
en verzotter op je kunnen zijn. Drink dus op. Voel je goed voor twee.

Ik doe het in veel plaatsen. Schemerachtig El Dorado
is de enige waar ik iets van weet.
Andere zijn onlangs teloorgegane steden
waarin wij woonden − ze behouden de namen
die wij kennen, soms. Ik doe het in veel plaatsen.
Brutale schoffies bieden lach advies,
alsof alles waar ik om gaf thans moeilijk
of ingewikkeld zou zijn. Daar zit hem de kneep. Windstoten
tot 75 kilometer per uur nemen later vannacht
in kracht af. Geen reden om dat niet te doen. Wijs dus naar het geluk
dat we kennen. Leven is een broodje gehakt.
Ik had een goede tijd daar.

John Ashbery
Vertaling Ton van ‘t Hof

Dit gedicht verscheen onlangs in Poetry.

Wordt Peter Verhelst de stadsdichter van Gent?

Door Yves T' Sjoen

“De dag van heden is het grootste wonder”. Onder die vlag van ‘Meneer Risjaar’, de Gentse dichter Richard Minne (1891-1965), heeft een poëzieavond in het stadhuis van Gent plaats. In een vorige bijdrage wees ik al op het pijnlijke gebrek aan een cultuurdebat, en meer specifiek aan een consistent letterenbeleid in een stad die zich in beleidsplannen en in de media graag en niet gespeend van megalomanie en andere hoge-borst-zetterij als “letterenstad” wenst te profileren. Antwerpen ligt immers in de buurt.

Voorafgaand aan ‘Zogezegd in Gent’ in Kunstencentrum Vooruit, op vrijdag 3 april, vindt nu de tweede editie van een literair stadsfestival plaats. Omdat de stad Gent er weinig dreigde van te bakken, heeft de Universiteit Gent een tandje bij gestoken en aanzienlijk bijgedragen tot enkele poëzie-evenementen.

Op maandag 30 maart zijn gedichten van Hugues C. Pernath gerelateerd aan ‘Die sieben letzte Wörte’ van J. Haydn. Gedichten als ‘De gulzigheid’, ‘Ik treur niet, geen tederheid […]’, en fragmenten uit ‘Tien gedichten van de eenzaamheid’ werden met overgave gelezen door twee jonge stemmen, die van Lieve Vercauteren en Liesbeth Imschoot. Het Ensor strijkkwartet speelde het stuk van Haydn. Jammer dat een luidruchtige schermersgilde de intimiteit van die avond grondig verstoorde.

Ik heb al eerder mijn beklag gedaan over het gebrek aan visie en beleid in cultureel Gent. Een overigens bruisende stad, met tal van initiatieven en verenigingen, maar dus zonder een doortastend en duidelijk geprononceerd beleid. Zonder coördinatie, zonder beleidsmakers met iets wat op een visie kan lijken.

U herinnert zich vast nog de’ vaudeville gantois’ die is opgevoerd ter gelegenheid van de aanduiding van de nieuwe stadsdichter. Na Roel Richelieu van Londersele en Erwin Mortier, die zijn opgevolgd door een stadscomponist, is het in deze lentedagen nu weer de beurt aan een dichter. Een dichter met naam en faam die door de uitstraling van diens werk alsook door de présence een gunstige ‘return’ kan opleveren voor de schepen (of dus de wethouder van dienst) en de stad. Miriam Van hee heeft na aandringen geweigerd, omwille van een principe maar zeker en vast ook omdat de honorering niet in verhouding is tot de opdracht die de stad meegeeft. 625 euro voor een stadsdichter, terwijl de stadstekenaar van Turnhout meer dan vierduizend euro ontvangt (zoals Karl van den Broeck in Knack wist te melden).

Het blauwtje dat schepen Decaluwe heeft gelopen, zindert nog na in Gent. Naar verluidt is nu Peter Verhelst benaderd. En ook hij zou zijn toezegging in beraad houden. Ik hoop alvast dat het stadsbestuur heeft geleerd uit de foute, eigenzinnige benadering van Miriam Van hee. Het feit dat de schepen de invitatieprocedure nu heeft overgelaten aan Poëziecentrum kan daarop wijzen. Alleen vind ik niet dat, zoals voorheen Poëziecentrum en in casu de directeur Willy Tibergien, unisolo het advies moet formuleren, of een naam voordragen.

Er is nood aan een geloofwaardig draagvlak, aan overleg, aan goede afspraken. Finaal blijft het stadsbestuur uiteraard verantwoordelijk voor de benoeming, en zolang aan de honorering van de Gentse stadsdichter niets wordt gewijzigd en de opdracht en/of procedure niet duidelijker worden geformuleerd, dan blijft het voor die Gentse stadsdichter aanmodderen.

De vraag is nu of Peter Verhelst toehapt, en welke condities hij stelt. Of neen, hoe genereus de stad na het debacle omtrent Van hee is geworden. Zal nog eens, maar dan op stedelijk niveau, het scenario van de Prijs der Nederlandse Letteren worden opgevoerd? Als de laureaat protesteert, dan wordt het prijzengeld aangepast. Hoe genereus is Gent eigenlijk? Wat heeft de stad van grote dichters veil voor de dichters van nu? Deze vragen komen nu jammer genoeg te laat. De beschadiging van het blazoen is een feit. Gent, “kopen hart”, wordt het iets voor Peter Verhelst? Of blijft Gent kreunen “daar onder die dwaze winden”?

Stadsgedicht over de Lange Wapperbrug

Brug_bird_website 'Dit weekend gaf de Vlaamse regering groen licht voor de bouwaanvraag voor de Lange Wapperbrug, het omstreden sluitstuk van de Antwerpse ring. Ze legde daardoor een referendum van de Antwerpse bevolking naast zich neer. Dat nieuws zette stadsdichter Joke van Leeuwen aan tot het schrijven van een nieuw stadsgedicht over de Lange Wapperbrug, het vierde tracé (dat van studiebureau Arup/Sum) en de volksraadpleging. Het gedicht verwijst ook naar de Antwerpse slogan ‘’t Stad is van iedereen’'>> lees hier tekst en uitleg bij het stadsgedicht.

Uitgeeftips van Jelle Brandt Corstius

'Ik schrijf u in de nederige hoedanigheid van een beginnend schrijver wiens debuut is besproken door Kees Fens, die een bekende vader heeft, en die zojuist een tv-serie heeft gemaakt voor de VPRO. Volgens veel collega-schrijvers is de verkoop van mijn twee boeken uitsluitend te wijten aan een of alle drie van deze factoren, dus ik heb er alle begrip voor dat u mij niet serieus neemt en afserveert als een ‘macrameeër’. Maar ik hoop dat u nog even doorleest.' >> ja, van de rekensommetjes van Jelle Brandt Corstius kan Jeroen Brouwers nog wel wat opsteken. 

Vanavond in het stadhuis van Gent

'De dag van heden is het grootste wonder. Achter deze versregel van Richard Minne gaat een heel bijzonder evenement schuil. Acht actuele Vlaamse dichters lezen die avond uit eigen werk: Benno Barnard, Eva Cox, Peter Holvoet-Hanssen, Miriam Van hee, Roland Jooris, Roger de Neef, Leonard Nolens en Mark van Tongele. Middenin zit nog een extra verrassing, een optreden van Laura Verlinden (De smaak van De Keyser, Loft, Ben X), gitarist-dichter Joris Vercammen en dichter Peter Holvoet-Hanssen' >> Vanavond om 20u in het stadhuis van Gent. Toegang gratis. Meer info.

De ware Robert Burns volgens Tracy Emin

Tracy Emins bijdrage aan de Robert Burns tentoonstelling in de Mitchell Library - een monoprint van 15 centimeter bij 10 - is een ruwe schets van een vogel gezeten op een penis. Het werkje dateert van 1994 en wordt nu voor het eerst publiek tentoongesteld. Emin zei dat ze geïnspireerd was door een van Burns' gewaagde liederen Nine Inches Will Please A Lady, uit zijn schunnige verzameling Merry Muses of Caledonia, die tot 1965 bij wet verboden was in de UK wegens obsceniteiten. De Curator van de tentoonstelling Sheilagh Tennant hoopt hiermee de neiging van de Schotten om Burns braver voor te stellen dan hij was, wat bij te stellen. Voor de Burns experten is Emins kunstwerkje 'just schoolgirl snigger banal'. 50 andere beeldende kunstenaars nemen ook deel aan de 250e verjaardag van The Bard. (Bron: The Sunday Herald)

Max Pam weg bij HP / De Tijd

"Afgelopen vrijdag heb ik mijn medewerking aan HP/De Tijd opgezegd. De uitgever van het blad is Carel Bikkers, voormalig directeur van Kwik-fit. De nieuwe hoofdredacteur van HP/De Tijd is Jan Dijkgraaf, die vroeger wel eens een column schreef voor de Spits. Dan komt er een moment dat je je afvraagt of je daar nog wel bij wilt horen." Waarna hij nog een keer uithaalt, naar Abracadabra Benali >>

Quirien van Haelens Jihad

"Laat de Jihad der poëzie beginnen / Het lichte vers zal weldra overwinnen" Lees verder >>

30 maart 2009

The Cambridge companion to Dylan

Dylan Ik ben een smerig rijmelaar/ met roos en vet in 't haar. Halbo C. Kool, alias Arend Wortel uit De Avonden, als voorproefje in de nieuwe Tirade.

Pablo Neruda moest niets hebben van W.H. Auden's beroemde uitspraak: "Poetry makes nothing happen."

Poëzie van Celan, Dante en Eugenio Montale door het Nederlands Kamerkoor.

Erwin Mortier geeft zelf een recensie-overzicht van zijn verzamelbundel 'voor de Stad en de Wereld'.

Het eerste Liegend Konijn van 2009.

Jeroen Theunissen
beschouwt zichzelf als creationist na het lezen van een theoretisch stuk van Yves Pétry over de roman.

Antwerpse gedichtenmuren voor Wannes Van de Velde, Claus, Gils en Nolens.

Een overzicht van de kanshebbers voor de meest prestigieuze en minst benijdenswaardige titel in de Britse poëzie.

'Het is mijn overtuiging dat onze literatuur behoefte heeft aan een Jan Hoet.' te veel gezeur in de literaire bijlagen, vindt Verhulst.

All the cocks of the world are God,/ blooming, blooming, blooming/ into the sweet blood of women. De dirty monday poem is deze week van Anne Sexton.

(illustratie: The Cambridge companion to Dylan. Een luchtig gesprek met de redacteur)

Uitgeverij De Contrabas

Cookies

De Contrabas maakt gebruik van cookies. Voor meer informatie Zie hier
.

Laatste reacties

Pageviews


Sinds 21 augustus 2005

Categorieën