Gedicht: Rense Sinkgraven

Onlangs verscheen Sloop de stad met tedere woorden, van Rense Sinkgraven, bij Uitgeverij kleine Uil. Het is alweer de tweede bundel van de sinds januari rustende stadsdichter van Groningen. Flaptekstmoment: "In deze bundel staat de stad centraal maar hij beperkt zich niet tot Groningen, want ook steden als Lissabon, Newcastle, Meppel en Tallinn worden bezongen. Daarnaast is er het mistland van de liefde, het onttakelde schip, monotone metromuziek, oeroude dromen van coelacanth en de mol van de nacht. Dit is een bundel met pathos en een warm kloppend hart. Hamerslagen."

(1) Wat is uw favoriete gedicht uit deze bundel?

Het blijft moeilijk om een favoriet te kiezen maar op dit moment is dat Wagon-Lits.

Wagon-Lits

De maan vangt wilde ganzen.
De nachttrein voert kadavers mee.
We stappen uit en vreten.

De botten afgekloven, tanden grif,
we malen scherp de pulp tot pap,
snuivende mormels aan de troggen.

De maan vangt wilde ganzen.
De nachttrein voert kadavers mee.
Stap in en zing.

(2) Vertel wat u over deze bundel kwijt wilt, in maximaal 200 woorden die niet op de flaptekst mogen voorkomen.

Dit is een lyrische en melancholische bundel. Sloop speelt een grote rol in letterlijke en metaforische zin. Als iets moois definitief weggevaagd wordt, dan roept dat gevoelens van machteloosheid bij mij op. Die machteloosheid wil ik omzetten in gedichten. Ik wil vastleggen wat er heeft bestaan. De dood als ultieme inspiratiebron. Maar sloop is ook een nieuw begin. In die zin is de bundel de afspiegeling van een kringloop. Opbouw en afbraak zijn onlosmakelijk met elkaar verbonden. Heel veel andere elementen zijn van groot belang voor de bundel, zoals de liefde, magisch denken, religie, absurditeit. Kortom de bouwstenen van een rijk maar uitzichtloos bestaan.

(3) Welke dichters (of dichter) behoorde(n) bij het schrijven van deze bundel tot uw inspiratiebronnen? Op welke wijze?

Ik denk dat inspiratiebron niet het juiste woord is, ik zou willen zeggen dichters die bepaalde sferen konden oproepen om mij in de juiste stemming te brengen voor het schrijven van mijn poëzie. Hans lodeizen is daarvoor van groot belang geweest. Ook de dichters van de Nieuwe Romantiek las ik graag en dan met name Miriam Van hee en Luuk Gruwez. Andere dichters die ik erg waardeer zijn Paul van der Steen, Pablo Neruda, Nijhoff, O.V. de L. Milosz en Jean Pierre Rawie,

en Baudelaire. Wie ik zeker ook moet noemen is H.H. ter Balkt. Hij is onovertroffen in zijn woordgebruik en creëert sublieme beelden. Bij al deze dichters trof ik de melancholie aan die mij zozeer geraakt heeft.

Comments

[Geplaatst door: Willem Thies]

De flaptekst luidt anders, namelijk: 'De stad speelt een grote rol; niet alleen Groningen wordt bezongen, maar ook steden als Lissabon, Newcastle en Meppel. Ook het mistland van de liefde, het onttakelde schip, monotone metromuziek, oeroude dromen van coelacanth en de witte madonna zijn intrigerende onderwerpen in deze bundel.

Wat gesloopt wordt, is onherroepelijk voorbij. Sinkgraven schetst een melancholisch beeld van de stad, de liefde, het verval en de verwoesting.'

In grote lijnen hetzelfde maar op bepaalde punten afwijkend. Eigenlijk vond ik het oorspronkelijke (staat het zo op de boekensite? op een pdf-bestand?) 'hamerslagen' als verbinding tussen het kloppende hart en de sloop wel mooi... (tegelijk is de toon te zacht en mild, om deze met hamerslagen te vergelijken, dus zie ik ook wel weer in waarom dat 'hamerslagen' gesneuveld - eruit gesloopt - is)

[Geplaatst door: Kees Godefrooij]

'Sloop de stad met tedere woorden', wat een prachtige titel! Ik hoop dat minstens 1 gedicht in de bundel recht doet aan deze geniale vondst.