Gedicht: Frits Criens

Tim Kretschmer
 
Je past, Tim Kretschmer, in een vast profiel
Waarmee men achteraf graag wil verklaren
Waarom je tot je wanhoopsdaad verviel
 
Een pingpongspeler zonder wilde haren
Wat onopvallend, uit een prima nest
Al werd je wel steeds vreemder met de jaren
 
En ook al deed je het op school niet best
Was wapentuig en horror je fixatie
Je leek een doorsnee jongen voor de rest
 
Wat men te berde brengt, is vast wel waar
En stellig, schutter, zat je vol frustratie
Vol onbegrepen woede, agitatie
Maar waarom werd je massamoordenaar

© Frits Criens

Comments

[Geplaatst door: Jeroen van Rooij]

Getverderrie, wat een gratuite vorm van k*tengagement is dit.

Wat wil dit gedicht nou eigenlijk? Nou ja, het probeert onbegrip en verbazing te uiten in verzen vol rijmdwang. Maar wat heb je daar aan? Zonder Frits Criens te kennen ga ik er ook wel van uit dat hij niet snapt wat er in een spree killer (wat volgens mij niet hetzelfde is als een massamoordenaar, maar goed het rijmt wel wat lastiger, spree killer, dat geef ik toe) omgaat. Waarom wil hij dat ons nog hier, in deze vorm, laten weten? Wat hebben wij daaraan?

De eerste strofe lijkt een verwijt te bevatten aan 'men': men probeert volgens vaste patronen de daad te verklaren. Dat lijkt me ook l*lkoek. Vast onderdeel van de algemene reactie (de reactie van 'men') is juist dat onbegrip. Zo worden deze daden altijd weergegeven: "Dit is het profiel van de moordenaar. Ondanks het profiel begrijpen we het niet."

Wat Criens hier dus neerzet als het ineffectieve cliché, het 'profiel', is slechts een deel van de gebruikelijke reactie. Het 'volledige' cliché bevat juist die verbazing, dat onbegrip. Daarmee valt het gedicht netjes samen. Profiel, onbegrip. Op die manier wordt het gedicht volkomen ineffectief: het verwijt een 'men' in cliché's te denken, maar overstijgt zelf nergens het cliché. Bovendien is de vorm ook door en door clichématig, de formuleringen hol en leeg.

Het enige wat er daarmee overblijft, is een hol construct dat bedoeld lijkt om des dichters engagement te laten zien. En dat lijkt mij dan weer een abjecte vorm van retorische lijkenpikkerij waar mijn maaginhoud bij in opstand komt.

[Geplaatst door: M.H,Benders]

Jeroen neemt mij de woorden uit de mond. Een afschuwelijk gedicht, dit, vanuit de meest vileine peperkoekmoraal geschreven.

[Geplaatst door: Hans Smit]

Het thema is nochtans blijkbaar populair onder een bepaald type dichter/peperkoekmoraalridder.

Ach, zolang zij schrijven, schieten zij niet:

http://www.eo.nl/programma/ditisdedag/2008-2009/page/Dichter_bij_de_Dag_/articles/article.esp?article=10301116

[Geplaatst door: Jeroen van Rooij]

Dat van Heytze gaat in elk geval niet gebukt onder dat krukkige eindrijm dat Frits Criens ons voorschotelt. De metaforiek met het bootje vertoont wel ernstige doorligplekken. Volgens mij worstelt ook Heytze met de gemeenplaats, en verliest ook hij dat gevecht, maar mijn lunch blijft in zijn geval toch beter op zijn plaats dan bij het lezen van Criens. Het is ook langer geleden dat ik gegeten heb, misschien scheelt dat.

[Geplaatst door: der peter]

THE POWER OF REPETITION

Change clip
stack up
high.

Lie after
lie.

You.

Yes,
you.

[Geplaatst door: F. Starik]

Gisterenavond las een politiewoordvoerder iets van een afscheidsbericht van de schutter voor, waarvan me (vergeef me, misschien heb ik iets niet helemaal goed verstaan noch begrepen, en zullen de naamvallen mij incorrect zijn overgeleverd) deze zinsnede bijbleef; 'Ich habe dieses lottes Leben sat.'

Wat een lot leven is, ik weet het niet, maar er school beslist een dichter in de gefnuikte moordenaar. Zo zien we maar: dichten hoeft niet erg gezond te zijn.

[Geplaatst door: M.H,Benders]

Je moet het voor de killers opnemen, dat wist Cash al. Niet zo'n mooie versie als die van Prine/Wiseman (die is echt geweldig) maar toch:

http://fizy.org/yKSKIZv1Bg35

[Geplaatst door: Cath Blaauwendraad]

"Ich habe dieses Lotterleben satt."

Lotterleben = liederlijk leven

Een woord dat tot vragen aanzet.

[Geplaatst door: Ingmar Heytze]

Ha Jeroen!

Nee, die boot is inderdaad geen al te sterk slot. Ik begon aan het gedicht zodra de 'spree killing-deskundige aan het woord was geweest in de uitzending en het gedicht moest daarna binnen ongeveer drie kwartier (waarin ik me als een gek heb zitten inlezen in de tamelijk verontrustende achtergronden en psychologie van spree killers) worden voltooid. Tijd voor doorliggen was er dus niet, anders had ik wellicht iets beters verzonnen aan het eind - maar misschien wel juist iets slechters...

[Geplaatst door: Jeroen van Rooij]

Hee Ingmar.

Tja. Gelegenheidsgedichten... Ik kan me voorstellen dat je niet om de gebeurtenis heen kon, maar ik weet niet je hier in 45 minuutjes iets goeds over kan schrijven. En dan denk ik: doe het maar liever niet.

[Geplaatst door: Ingmar Heytze]

Goed punt. 'Live' dichten heeft zo zijn eigen uitdagingen en beperkingen - ook zijn eigen kansen trouwens - maar drie kwartier was, in elk geval voor mij, inderdaad te kort voor een onderwerp als dit. Enfin, dit is alweer een andere dag.

[Geplaatst door: Erwin]

Ik sluit me voor wat betreft Friens bij Jeroen en Martijn aan. Dit is zo gaap dat het diner zonder veel bravoure naar buiten kabbelt. In slow motion, want het gedicht is zo labbekakkerig dat het zelfs moeite kost om er aanstoot aan te nemen. De zin ‘moordenaar is stout’ is eigenlijk al een stuk spannender. Dat dit wandtegeltje hier wordt opgehangen is de enige reden om er überhaupt iets over te zeggen. En dat dan alleen omdat er de laatste tijd wel meer van die borduurwerkjes worden gepresenteerd. Kortom; mag het een onsje minder middelmaats zijn?

[Geplaatst door: Arjan Keene]

In koele woede

Hoe is het toch mogelijk
dat exemplaren van onze soort
steeds weer grijpen naar geweldsexcessen
in plaats van naar het woord.

De één maakt zijn gezin af,
een ander doodt in opdracht,
een tiener verbijstert de wereld
met een doorgeladen geweer.

Daarna plegen ze alsnog karaktermoord.

Smijt liever met zinnen,
gooi met witregels en rijm,
dicht het hoge woord er uit,
stamp een vers tot een kwatrijn.

Maar soms, soms maakt ook taal
meer kapot dan ons lief is.