Gedichten: Edwin de Groot

De onlangs overleden John Martyn inspireerde Edwin de Groot (die meestal in het Fries dicht) tot dit vers:

John is here to stay

And may you never lay your head down
Without a hand to hold
May you never make your bed out in the cold.  
John Martyn 11-08-1948 – 29-01-2009

En daar was ie dan
de laatste dag het hoofd het kussen
niet geheel onaangekondigd
de tekenen hadden zich al aangediend

maar als het dan zover is
is het toch slikken
was je alleen?

ze zeggen dat het een kwestie
van niets meer voelen is nu
als longen niet meer balgen
zo solid zijn als ooit bezongen lucht

van steen zij die doorlopen
de kraag omhoog de blik niet

ik zie een hole in the rain

Comments

[Geplaatst door: Maarten Das]

Had even moeite met 'van steen zij die doorlopen', maar ik neem aan dat hij bedoelt: de mensen die doorlopen zijn van steen?

[Geplaatst door: Anky C.]

Een gedicht wat raakt! Vol gedrevenheid en energiek beschreven!
Met name wat je bedoelt in de laatste alinea....!?