Gedicht: Lammert Voos

Man alleen voor het voetlicht.

Goedenavond mensen. Wat fijn dat u in zo grote getale naar mijn optreden bent gekomen. Ik hoop dat ik uw hooggespannen verwachting enigszins waar kan maken. Nou, aan mij zal het niet liggen!

Ik zal u een programma brengen met gedichten uit mijn omvangrijke oeuvre dat u wellicht kent uit mijn verzamelbundel “Man alleen voor het voetlicht.”

Mag ik u evenwel verzoeken……wat is dat?

…………

Ik hoor een mobiele telefoon, van wie is die?

…………

Oh, het is mijn eigen. Mijn excuses. Ik moet even opnemen. Hallo?

…………

Oh mam? Hallo. Wat? Nee. Het komt even niet zo goed uit nu…..

…………

Optreden. Ja. Nee. Ja. Ik ben nù bezig. Ik was al begonnen ja.

………………

Ja, die mensen betalen om mij te zien ja.

………….

Ja, ik begrijp dat je dat niet begrijpt. Maar mam, het komt nu niet uit. Ik moet verder…..

………………..

Nee, die mensen weten niet dat ik mijn middelbare school niet heb afgemaakt. Wat?

………..

Ja, toch betalen ze. Nee, dat maakt ze niks uit hoor. Nee toch beste mensen? Even nog hoor. Sorry, sorry, sorry

………

Zondag? Euh nee, dat komt niet zo goed uit. Dat is mijn maandelijkse dag met de dochters uit mijn derde huwelijk…..

……..

Hè toe nou mam. Natuurlijk laat ik ze dan niet even een uurtje alleen…jij bent van de uurtjes alleen laten, ik niet hoor mam.

………

Wraak? Hoezo wraak? Nee mam. Het heet toch rusthuis mam, dus je moet veel rusten hoor.

………..

Nee hoor mam. Zo ben ik niet. Vergeven en vergeten hoor mam….

……….

Nee, deze zondag dus niet mam, misschien over veertien dagen, want volgende week heb ik mijn dochter en zoon uit mijn tweede huwelijk….Ja, gelukkig was mijn eerste vrouw onvruchtbaar, hahahaha. Kunnen we elke maand misschien nog een gaatje vinden, hahahaha. Ja hoor, mam. Dag mam. Ja. Ja. Ja. Daaaag. Ik ben nu echt weg hoor……Daaaaaaaaaaag.

……...

Waar waren we gebleven beste mensen? Oh ja. Een verzoekje. Zou u uw mobieltje uit willen zetten om genante toestanden te voorkomen? Ja? Dank u. Dan begin ik nu met mijn eerste gedicht getiteld “Het internaat, waarom ik mijn ouders haat!”

© Lammert Voos

Comments

[Geplaatst door: Hans van Willigenburg]

Waarde collega,

Origineel (proza?)gedicht!

[Geplaatst door: M.H,Benders]

Ik zou de laatste zin veranderen in 'Tomaat'.

[Geplaatst door: Saskia van den Heuvel]

Het blijft hilarisch.
Ben het wel met Benders eens.

[Geplaatst door: Ingmar Heytze]

Leuk stuk! Deed me in de verte denken aan een gedicht van mezelf, van een jaar of vijf geleden:

PLATO KOOPT EEN GSM

Hallo?

...

Je moet iets harder praten, de ontvangst is hier-

...

Dat komt, ik zit in een gro- hallo?

...

In een grot ja.

...

In een gro-hot!

...

Ja, eh, donker natuurlijk. Maar het leuke is, op de muur zie je-

...

Nee, ik kom er voorlopig nog niet uit.

...

Kom op, mijn ogen zijn net een beetje aan het duister gewend.

...

Dan bel je Socrates maar even. Die kan net zo goed-

...

Mag ik ook eens een verzetje?

...

Maar het is hier wél leuk. Ze hebben zelfs een vuurtje voor me gestookt.

...

Nou, ik vind het net zo’n natuurlijke toestand als-

...

Nee, er zijn hier geen vrouwen.

...

Hoor eens, als je dit een dialoog noemt, hang ik op.

...

..

.

(uit: Nietzsche schrijft een laatste vers, Uitgeverij Podium, 2004)

[Geplaatst door: Hanz Mirck]

Cool ding. Ik zou het iets strakker maken:

Man alleen voor het voetlicht.
Goedenavond mensen. Wat fijn dat u in zo grote getale naar mijn optreden bent gekomen.Mag ik u evenwel verzoeken……wat is dat?
…………
Ik hoor een mobiele telefoon, van wie is die?
…………
Oh, het is mijn eigen. Mijn excuses. Hallo?
…………
Mam? Wat? Het komt even niet zo goed uit nu…..
…………
Optreden. Ja. Nee. Ja. Nu.
………………
Ja, die mensen betalen om mij te zien ja.
………….
Ja, ik begrijp dat je dat niet begrijpt….

Nee, die mensen weten niet dat ik mijn middelbare school niet heb afgemaakt. Wat?
………..
Zondag? Euh nee, dat komt niet zo goed uit. Dat is mijn maandelijkse dag met de dochters uit mijn derde huwelijk…..
……..
Hè toe nou mam. Natuurlijk laat ik ze dan niet even een uurtje alleen…jij bent van de uurtjes alleen laten, ik niet hoor mam.
………
Wraak? Hoezo wraak? Nee mam. Het heet toch rusthuis mam, dus je moet veel rusten hoor.
………..
Nee hoor mam. Zo ben ik niet. Vergeven en vergeten hoor mam….
……….
Nee, deze zondag dus niet mam, misschien over veertien dagen, want volgende week heb ik mijn dochter en zoon uit mijn tweede huwelijk….Ja, gelukkig was mijn eerste vrouw onvruchtbaar, hahahaha. Kunnen we elke maand misschien nog een gaatje vinden, hahahaha. Ja hoor, mam. Dag mam. Ja. Ja. Ja. Daaaag. Ik ben nu echt weg hoor……Daaaaaaaaaaag.
……...
Waar waren we gebleven beste mensen? Oh ja. Een verzoekje. Zou u uw mobieltje uit willen? Dank u. Dan begin ik nu met mijn eerste gedicht getiteld “Het internaat, waarom ik mijn ouders haat!”

[Geplaatst door: Lammert Voos]

Mijn diëtist wil me ook al strakker maken.

[Geplaatst door: hanz Mirck]

ok ok dan ben je eerder voorbij, maar het marsjeert ook soepeler he? Nee die kwasi-spreektaal moet eruit, als t gedicht wil zijn.

[Geplaatst door: Samuel Vriezen]

Het wordt niet plotseling meer een gedicht als het minder spreektalig zou zijn. De poezie kan eindeloos gezwam prima aan (dat schijnt in het Nederlands Ugly Poetry te heten). Maar het is de opzet zelf hier, die is compleet cabaret, dat is wat het zo lastig maakt om het poetisch te lezen. Het gedicht roept daarmee op meesterlijke wijze de verontrustende gedachte op dat er een hartverscheurende liedje op gaat volgen, over een asielzoekend hondje dat bang is voor Wilders bijvoorbeeld.

[Geplaatst door: Marein Baas]

Wat een boutgedicht.