"Verleent poëzie wel vaker asielrecht aan existentieel ongemak, dan
geldt dat bij uitstek voor de gedichten van Bart Meuleman. Allemaal
variëren ze op een heilloze terugtocht uit het leven. En dan vooral de
bovenstaande verzen. Ze herbergen de ontluisterende verklaring achter
de titel van zijn recent verschenen tweede bundel omdat ik ziek werd. Wat kan er zo smaken aan zwarte gal?">> theaterrecensent Wouter Hillaert staat stil bij het gedicht omdat ik ziek werd van Bart Meuleman in de nieuwe rubriek 'Pièce unique' op Rekto:Verso.
Zijn besluit: "De dichterlijke mensenhaat van Meuleman is dan ook geen arrogantie,
maar een eigen ontroostbaarheid waarvoor hij ‘steun zoekt’. Precies wat
ik vind dat goede poëzie moet hebben: een eigenzinnig geformuleerde
tristesse om je aan te laven buiten de kantooruren, buiten de
maatschappelijke omgang."
Verder in de nieuwe online Rekto:Verso: "Naar een Vlaamse minderheidsliteratuur" een beschouwing over de literatuur van allochtonen of ‘nieuwe Belgen’ die in Vlaanderen maar moeilijk van de grond komt.
Peter Knipmeijer
Peter Drehmanns
Nanne Nauta
Eelke van Es
Lenze L. Bouwers
Reine de Pelseneer
Jabik Veenbaas
Hans van Willigenburg
Peter Swanborn
Leo Herberghs
Ton van 't Hof
Ton van Reen
Joris Miedema
Peter Drehmanns
Frits Criens
Rik Andreae
Jabik Veenbaas
Sacha Blé
Bernhard Christiansen
Delphine Lecompte
André van der Veeke
Reacties