Gedichten: Victor Schiferli

Binnenkort is het weer tijd voor de jaarlijst poëziebundels. In de aanloop presenteren wij een nieuw onderdeel van de rubriek "Dichters op de CB", waarin we recent verschenen bundels onder de aandacht brengen. Bedoeling is om alle, of dan toch: zoveel mogelijk bundels per jaar signaleren. In deze eerste aflevering: Victor Schiferli van wie onlangs de bundel Toespraak in een struik verscheen. De introductie van de bundels wordt opgeluisterd met drie vragen.

(1) Wat is uw favoriete gedicht uit deze bundel?

Nostalgie

Nostalgie is niet meer wat het was.
Zoals alles weggestorven in mist,
zandstormen, satellietstoringen.

De plekken waar je gaat zijn er niet,
alleen dezelfde, andere wereld
die niemand je ooit schetste.

Verspilde tijd. De ziel een bospad,
een onverharde weg naar een veldje,
hoewel we dat graag ontkennen.

Je staat aan de rand van het bos,
blijft hangen in toen, je helt over
naar nu en strandt in straks.

Nostalgie brandt in de schuren
van boeren die door je heen kijken
alsof ze je al jaren kennen.

© Victor Schiferli, 2008

(2) Vertel wat u over deze bundel kwijt wilt, in maximaal 200 woorden die niet op de flaptekst mogen voorkomen.

Bij elke bundel gaat het telkens over iets anders, terwijl het ook steeds over hetzelfde gaat. Van tevoren weet je het nog niet, maar als je de gedichten ordent zie je opeens dat je weer monomaan bezig bent geweest: Over de wanhopige verhouding tussen wat je denkt en wat je ziet. Over de geest die zich niet met de wereld laat vereenzelvigen. Over de tijd die verbrandt in beelden die ons de verbeelding van het verleden ontzeggen. Over sonnetten die, hard als kroketten, komen terugzetten. De schoorsteenmantel die regeert. Oude brieven die moeten branden. Het stucwerk dat sterker is dan wij.

(3) Welke dichters (of dichter) behoorde(n) bij het schrijven van deze bundel tot uw inspiratiebronnen? Op welke wijze?

Frank Koenegracht omdat hij gewezen heeft op de vrolijkheid van vuilniszakken. Bob Dylan, omdat ik een gedicht schreef luisterend naar zijn Visions of Johanna. Sam Shepard met het  scenario van Paris Texas: de twee broers die na jaren zwijgend samen in de auto naar huis rijden - dat was inspiratie voor het gedicht 'Mijn broer'. Kees Ouwens met de bundel Klem. Mustafa Stitou met 'Niet samen scheiden we licht en donker', een van de mooiste gedichten van deze eeuw. Wilfred Smit, Philip Larkin en J.A. Emmens, vanwege zijn vaststelling: 'Een gedicht is niet meer dan een oor, om te grijpen / wanneer men geen woorden meer heeft / in officiële gesprekken, een railing / bij zeeziekte in de salon.'

Comments

[Geplaatst door: Saskia van den Heuvel]

Zou het mogelijk zijn om in deze nieuwe rubriek ook de betreffende uitgever te vermelden? Gemak dient de mens zal ik maar zeggen.

[Geplaatst door: Chrétien Breukers]

Onder de titel staat deze link, richting de uitgever:
http://www.arbeiderspers.nl/boekboek/show/id=96555/dbid=19053/typeofpage=66357
Graag gedaan.

[Geplaatst door: Samuel Vriezen]

"Nostalgie is niet meer wat het was."

Die had ik al weer een tijdje niet gehoord.

[Geplaatst door: Onno K]

Was dat niet de titel van de autobiografie van Simone Signoret?