Nooit zal ik de kracht van een idee, ideaal, visie of droom onderschatten. Zeker niet als aanjager van journalistieke prestaties. Als journalist van De Groene Amsterdammer heb ik vier jaar lang aan den lijve ondervonden wat het betekent om lid te zijn van een ideologische 'familie' en hoe dat een verrijking kan zijn voor je ontwikkeling. Zo'n hechte leerschool zou ik mijn HBO-studenten van harte toewensen. Maar ik kan niet langer aanzien hoe cultureel of anderszins bevlogen bestuurders met zakken geld proberen een illusie na te jagen over een 'kritische pers', die inmiddels lang en breed ontmaskerd is als een verzameling café's en sociëteiten waar politici, journalisten en kunstenaars hun eigen, nogal losgezongen dialoog voeren. Zou dat het toppunt van democratie zijn? Laat me niet lachen.
Lees de rest van Hans van Willigenburgs beschouwing op De Nieuwe Reporter >> Reageren mag!
Lenze L. Bouwers
Reine de Pelseneer
Jabik Veenbaas
Hans van Willigenburg
Peter Swanborn
Leo Herberghs
Ton van 't Hof
Ton van Reen
Joris Miedema
Peter Drehmanns
Lammert Voos
Frits Criens
Rik Andreae
Jabik Veenbaas
Sacha Blé
Bernhard Christiansen
Delphine Lecompte
André van der Veeke
Gert de Jager
Hans van Willigenburg
Peter Knipmeijer
Maarten Das
Nanne Nauta
Onder redactie van Heytze en Breukers
Peter M. van der Linden
Jabik Veenbaas
Diverse auteurs
ACG Vianen
Rob Molin
Bart FM Droog
Lies Van Gasse
David Pefko; Het voorseizoen
Reacties