Nooit zal ik de kracht van een idee, ideaal, visie of droom onderschatten. Zeker niet als aanjager van journalistieke prestaties. Als journalist van De Groene Amsterdammer heb ik vier jaar lang aan den lijve ondervonden wat het betekent om lid te zijn van een ideologische 'familie' en hoe dat een verrijking kan zijn voor je ontwikkeling. Zo'n hechte leerschool zou ik mijn HBO-studenten van harte toewensen. Maar ik kan niet langer aanzien hoe cultureel of anderszins bevlogen bestuurders met zakken geld proberen een illusie na te jagen over een 'kritische pers', die inmiddels lang en breed ontmaskerd is als een verzameling café's en sociëteiten waar politici, journalisten en kunstenaars hun eigen, nogal losgezongen dialoog voeren. Zou dat het toppunt van democratie zijn? Laat me niet lachen.
Lees de rest van Hans van Willigenburgs beschouwing op De Nieuwe Reporter >> Reageren mag!
Delphine Lecompte
André van der Veeke
Lammert Voos
Daan Doesborgh
Quirien van Haelen
Menno van der Beek
Mart van der Hiele
Peter Knipmeijer
Maarten Das
Nanne Nauta
Peter M. van der Linden
Gert de Jager
Het Utrechts Dichtersgilde
Jabik Veenbaas
Hans van Willigenburg
Chrétien Breukers
Onno Kosters/Dick Groot
Diverse auteurs
ACG Vianen
Rob Molin
Bart FM Droog
Erik Nieuwenhuis
Annemarie Estor
Wouter Godijn
Reacties