For poetry makes nothing happen: it survives
In the valley of its making where executives
Would never want to tamper; it flows south
From ranches of isolation and the busy griefs,
Raw towns that we believe and die in; it survives,
A way of happening, a mouth.
In een artikel in The Guardian gaat Neil Astley, redacteur van Bloodaxe, in op de oude vraag: Brengt poëzie iets teweeg? Hij citeert uit Audens requiem 'In Memory of WB Yeats';
'Those who want poetry to make things happen forget the last line of the above: that poetry is itself a way of happening. But what does it mean to be 'a way of happening'? Does it mean anything at all?'
Astley antwoordt:
'But we should start from a position that poetry, like music or art, is not supposed to make anything happen, except in our responses to it.'
En eindigt zijn essay als volgt:
'But in Ireland people still think poetry is important. If our own politicians spent just a couple of minutes each day reading these kinds of poems, they might be better fitted to carry out their duties more responsibly. We might even be able to trust some of them then to act in our interest in what they do to tackle the problems of environmental destruction and global warming.'
'Might' is hier het juiste woord. Of hopelijk. Er is geen indicatie, laat staan bewijs, dat het lezen van gedichten ons tot 'betere' mensen maakt. Dat betekent niet dat poëzie niets teweeg zou kunnen brengen. In ons.

Lenze L. Bouwers
Reine de Pelseneer
Jabik Veenbaas
Hans van Willigenburg
Peter Swanborn
Leo Herberghs
Ton van 't Hof
Ton van Reen
Joris Miedema
Peter Drehmanns
Lammert Voos
Frits Criens
Rik Andreae
Jabik Veenbaas
Sacha Blé
Bernhard Christiansen
Delphine Lecompte
André van der Veeke
Gert de Jager
Hans van Willigenburg
Peter Knipmeijer
Maarten Das
Nanne Nauta
Onder redactie van Heytze en Breukers
Peter M. van der Linden
Jabik Veenbaas
Diverse auteurs
ACG Vianen
Rob Molin
Bart FM Droog
Lies Van Gasse
David Pefko; Het voorseizoen
Ware poëzie, maar mooi een mond:
je kunt haar kussen als een kont
- en legt dit niet het zwijgen op
dan levert 't zeker veigen op.
Of 't is een manier van zijn
iets met dien avond en met wijn
- je dwaalt het klokje rozig rond
en blijft verbaasd gezegd gezond.
Wat anjers in een vaas
- ze sterven, doen dat goed
voor wat verdwaalde geiligheid.
Geen overdreven haast
de erven baden in de gloed
van een verdorven heiligheid.
Geplaatst door: Adriaan Krabbendam | 27-2-08 om 1:16
Veigen?!
Geplaatst door: Cath Blaauwendraad | 27-2-08 om 7:49
Da's mijn blinde vlek, Cath, had 't moeten opzoeken, net als ik immer moet met wijds/weids... Vijgen, dus.
Geplaatst door: Adriaan Krabbendam | 27-2-08 om 12:42