Colofon

Dit is weblog De Contrabas. Begonnen op 21 augustus 2005 door Ton van ’t Hof en Chrétien Breukers. Laatste bericht zal worden geplaatst op 21 augustus 2015, of ergens rond die datum. De weblog zal blijven bestaan, om de rijke archieven niet aan de digitale vergetelheid prijs te hoeven geven.

De redactie was in handen van Chrétien Breukers. De reactiemogelijkheid is gesloten, omdat de website niet ten prooi wil vallen aan eindeloze reeksen spam of aan reacties van notoire internettrollen. Mailen over de website kan aan decontrabas[at]hotmail.com

De boeken van Uitgeverij De Contrabas worden geleverd via Liverse, via CB of direct via Liverse. Eind augustus gaat de nieuwe website van uitgeverij De Contrabas, met bestelinformatie, online.

augustus 2015

ma di wo do vr za zo
          1 2
3 4 5 6 7 8 9
10 11 12 13 14 15 16
17 18 19 20 21 22 23
24 25 26 27 28 29 30
31            

« november 2007 | Hoofdmenu | januari 2008 »

december 2007

31 december 2007

Veel geluk in 2008

Vanuit ons redactionele buitenhuis wensen Ton van 't Hof (op de foto links) en ik (in het huisje, bij de lichtflits, die afkomstig is van onze geavanceerde kwamtumcomputer) jullie allemaal een mooie avond en veel geluk in 2008!

Buitenhuis_2

Niks lijsten, maar lezen – 6 (T'Sjoen over lijsten)

Ikzelf heb geen lijstjes. Behalve dan mijn voorkeuren die onmogelijk voor een afgemeten tijd kunnen gelden. Gedichten moeten uitnodigen, en ze doen dat meestal pas na enkele lezingen, na enkele jaren, op onbewaakte momenten, als ik er klaar voor ben, als het gedicht zich aandient. Ik kan zo nog wel enkele redenen verzinnen. Misschien moeten we met die genoegdoening vrede nemen. Niet zaniken, maar lezen wat ons pad kruist. En niet meer die boekenbijlage in de laatste koude week van het jaar kopen. In een verweesd dorp waar ik nu verbijsterd zit te kijken.

Lees verder in de Kleine Zaal >>

30 december 2007

Poëziebundels 2007 - stand van zaken

De lijst Poëziebundels 2007 bevat inmiddels 125 bundels, overzichtsbloem- lezingen en verzamelde werken. De volgende 46 dichters hebben al een gedicht geleverd, ter bijplaatsing:

Rik Andreae, Jan Baeke, Gerard B. Berends, Sacha Blé, Mark Boog, Jacobus Bos, Laura Demelza Bosma, Tsead Bruinja, Guido De Bruyn, Maurice Buehler, Frits Criens, Bert Decorte, Daniël Dee, Jozef Deleu, Maarten van den Elzen, Edwin Fagel, Trix Giebels, Jess de Gruyter, Paul Hermans, Miek Hoekzema, René Huigen, Jasoro, Hans Kloos, Onno Kosters, Liesbeth Lagemaat, Jan Lauwereyns, Peter van Lier, Gerrit Massier, Marco Nijmeijer, Ronald Ohlsen, Fred Papenhove, Reine de Pelseneer, Ton van Reen, John Schoorl, Erik Spinoy, F. Starik, Ilse Starkenburg, Peter Swanborn, Mark van Tongele, Vrouwkje Tuinman, Jabik Veenbaas, Nyk de Vries, Leo Vroman, Joanna Werners en Nachoem M. Wijnberg; Karel van de Woestijne zond een gedicht per hemelbode.

Aan alle dichters die dit lezen: sta je op de lijst? Zend ons toch ook jouw gedicht: decontrabas@hotmail.com. Ja?

Augustus vraagt steun Hirshi Ali

De Nederlandse uitgeverij Augustus zoekt via een mail de steun van haar auteurs inzake haar fondsschrijver Ayaan Hirshi Ali. Ze vraagt dat ze zich verzetten tegen het besluit van de Nederlandse regering om niet langer de kosten op zich te nemen van de bewaking van Hirshi Ali, schrijft NRC-Handelsblad. Uitgeefster Tilly Hermans dringt erop aan dat de auteurs bijvoorbeeld een lezing zouden beëindigen met de zin: "Overigens ben ik van mening dat de beveiliging van Ayaan Hirsi Ali mede de verantwoordelijkheid is van Nederland."

Lees verder op de website van Augustus >> en bij De Papieren Man >>

29 december 2007

Niks lijsten, maar lezen – 5

Onlangs verschenen twee Achmatova-vertalingen: Sneeuwstorm noodlot lied (van Hans Boland, bij Meulenhoff) en Werken (van Margriet Berg en Marja Wiebes, bij Van Oorschot). Over beide boeken schreef Michaël Zeeman een interessant artikel in de Volkskrant van 14 december, waaruit hieronder een paar citaten:

‘Ik werd geboren in hetzelfde jaar als Charlie Chaplin, Tolstojs Kreutzer Sonate, de Eiffel-toren en, naar het schijnt, Eliot’, schrijft Anna Achmatova, de Russische dichteres, in een autobiografische schets uit 1957. ‘Die zomer – 1889 – vierde Parijs het eeuwfeest van de val van de Bastille. (...) Ik werd naar mijn grootmoeder vernoemd, Anna Jegorovna Motovilova. Haar moeder, de Tataarse prinses Achmatova, wier achternaam ik als pseudoniem koos toen ik er nog geen idee van had dat ik een Russische dichter zou worden, stamde af van
Dzjengis Khan. Ik werd geboren in een zomerhuisje nabij Odessa (Grote Fontein, 11de station).’

(...)

Twee vertalingen, de ene wat schoolser maar ook historischer dan de andere: wie tot de kern van Achmatova’s dichterschap zal willen doordringen, moet ze allebei lezen, herlezen, bestuderen, vergelijken. En dan blijkt er wel iets te kloppen van die aanvankelijke zelfdefinitie door middel van die ironische vergelijkingen met de allergrootsten.

(...)

Zij zoekt, om haar positie te bepalen, een historisch perspectief en dat betekent in de Russische poëzie dat zij een verhouding tot Poesjkin begint te zoeken, model en inspiratiebron voor alle Russische dichters. ‘Het was hier dat Poesjkins ballingschap begon,/ En die van Lermontov kwam hier ten einde.’ Hier is dat een concrete plaatsbepaling, maar die mag gerust ook metaforisch gelezen worden. Onder terreur van de communistische tsaren van de 20ste eeuw wordt de dichter evenzeer een onophoudelijk bedreigde buitenstaander, een verdediger van de taal en de moraal, als onder de autocratische van de 19de.

En dan ontvouwt zich haar dichterschap in die volle onaantastbare omvang die Brodsky als aangeboren beschouwde en waar haar overige vrienden zo stelselmatig bewonderend van getuigen. Zij wordt de commentator van haar tijd, maar meer nog van zichzelf en haar eigen poëzie. Dat de ervaring die daaraan ten grondslag ligt historisch en dramatisch is, is inmiddels minder gewichtig dan de kwaliteit van de poëzie die dat oplevert. ‘Dit was als de hel zo dor, / ’t Was niet te vatten voor het oor / Hoe het geluid ontstond, / Hoe ’t groeide en werd uitgebreid, / Hoe het vol onverschilligheid / Mijn kind de dood in zond.’ Specifieke ervaringen die door hun poëtische behandeling universele betekenis verkrijgen.

In gesprek met Samuel Vriezen

Na een hele serie kortere interviews, die zeker zal worden voortgezet, vandaag het eerste langere interview uit een nieuwe reeks. Samuel Vriezen bijt de spits af. Hij werd in de afgelopen twee maanden per e-mail ondervraagd, vooral naar zijn poëtica en de wijze waarop hij deze in praktijk brengt.

Samuel Vriezen (1973) is dichter, componist en pianist. Hij brak een studie wiskunde voortijdig af om van 1994-2000 aan het Koninklijk Conservatorium in Den Haag te gaan studeren. Gedichten van zijn hand verschenen onder meer in Parmentier, Yang en DWB. Meer informatie over zijn artistieke productie valt te vinden op zijn website. Hij is ook een actief blogger: Vriezen vindt...

Ton van 't Hof: In een recente overpeinzing van jouw hand over poëzie en de wereld zeg je dat het 'niet makkelijk [is] om het "vreemde" zichtbaar te maken' in poëzie, 'al is het maar een glimp ervan vanuit een ooghoek'. Je vervolgt: 'En als een glimp van het vreemde ervaren wordt is dat inderdaad een opwindend, groots gevoel.' Zou je mij een gedicht kunnen voorleggen, dat bij jou een 'glimp van het vreemde' oproept?

Samuel Vriezen: Geen simpele vraag, en zij kan misleidend zijn. Wat je citeert schreef ik op mijn weblog in antwoord op een tekst van Henk van der Waal. Hij pleit voor een poëzie die het 'talige en individuele en historische en politieke zodanig [openbreekt en ontregelt] dat de kier ontstaat waarin dat andere, dat vreemde, op kan stomen'. En ik wil in deze passage zeggen: ja, waar de poëzie daar in slaagt, gebeurt iets opwindends. Maar ik wil in mijn tekst die ontmoeting met dat vreemde niet per definitie de hoogste waarde toekennen.

Maar om antwoord te geven: soms lees ik een tekst die, al is het maar even, alles anders maakt, of me naar een nieuwe wereld lijkt te leiden. Maar bij herlezing kan wat eerst vreemd was en nieuw en spannend vertrouwd worden, hoewel de tekst kan blijven ontroeren. Ook is er een poëzie die juist bekende dingen beschrijft of gebruikt, maar dat op een treffende en nieuwe manier doet – gaat het dan ook om het vreemde?

Lees verder (PDF-file) >>

Komrij in vorm

Komrij is in vorm. Dat valt na te lezen op Meander, voor welk periodiek Sander de Vaan hem een interview afnam >> Komrij is wel boos, maar gelukkig ziet hij tegen het eind van het jaar in dat je op sommige Mensen maar beter niet boos kunt zijn, en dat siert hem:

Ik heb het niet over een vooraanstaand dichter als Ted van Lieshout. Ik zou niet durven. Hij is bestuurslid van de Vereniging van Letterkundigen en woont in een woud dat is volgeplant met Gouden Griffels en Gouden Penselen. Hij is van vele jury's lid, adviseert de CPNB bij haar Kinderboekenweek en is dus een eminent mens en vooral... een vooraanstaand dichter. Bovendien heeft hij inderdaad na een tijd zijn Rechtvaardige Aanklacht onder het tapijt gemoffeld omdat hij zo verstandig was van de uitgever een viercijferig bedrag in euro's aan te nemen, zijnde een kleine tegemoetkoming in het onmetelijke onrecht dat zijn Dichterschap en Boboschap was aangedaan.

Lees het hele interview, waarin ook behartenswaardige zaken over, ahum, politiek, media en kunst. Over de 'Kwestie Van Krimpen' bijvoorbeeld:

Er is onlangs weer een museumdirecteur geweest, een zekere Van Krimpen in het Haags Gemeentemuseum, die foto's waarin de profeet met homoseksualiteit in verband werd gebracht weigerde op te hangen omdat hij bang was voor de een of andere bebaarde fanaat. Meneer Van Krimpen had er allerlei mooie praatjes voor, om zijn weigering in te kleden, maar het blijft schijterigheid. Begrijpelijke schijterigheid, dat wel, want wie wil nu door een zeloot aan het mes geregen worden? Toch zou een beetje dapperheid hem niet misstaan op zijn rijkelijk gesalarieerde kussen. Schijterigheid is een virus en de besmetting is wijdverspreid. Naïveteit, stunteligheid en regelrechte onwetendheid tegenover het verleidelijke mengsel van religie en partijzucht vieren hoogtij, en die zijn nog erger dan schijterigheid.

28 december 2007

Niks lijsten, maar lezen – 4

TatiAnn Meskens is filosoof, publicist en redacteur van de Brakke Hond, waarvoor ze ook een webcolumn op het weblog heeft of had. (Dat is me, terzijde, een Groot Raadsel, dat weblog van de Brakke Hond: 10 webredacteuren werken er aan mee, maar het meest recente bericht dateert van 18 december...) Meskens is 'journaliste' en '[ze] heeft een filosofische praktijk in Mechelen'.

Dat laatste las ik op de website van Lemniscaat, de uitgeverij die twee boeken van haar heeft uitgegeven: Tati (2006) en Eindelijk buiten (2007). In laatstgenoemde titel wendt Meskens de aloude kunst van het flaneren aan om tot filosofische beschouwingen te komen. Dat is aardig gedaan, maar blijft soms in het schetsmatige steken, alsof Meskens nog tijd nodig had om de hele berg aantekeningen die ze had om te vormen tot een boek. Maar die tijd heeft ze helaas niet genomen.

Nu is het Baudelaire, Benjamin en nog zowat filosofen wat de klok slaat, maar ik ben nog steeds benieuwd naar de echte, flanerende Meskens, die maar niet achter de schetsen vandaan komt. Wellicht kan ze een deel twee aan Eindelijk buiten vastschrijven?

Het boek over Tati heeft meer vlees aan de botten. Hier werkt ze dan ook andersom: haar persoonlijk 'passie' (dat allermeestmisbruikte woord uit de Nederlandse taal) voor de films van Tati weet ze aanschouwelijk te maken én om te vormen tot een sterk boek.

Tati, Lemniscaat, 2006, 978 90 5637 761 8, € 12,50
Eindelijk buiten, Lemniscaat, 2007, 978 90 5637 992 6, € 17,95

27 december 2007

Niks lijsten, maar lezen – 3

FryEen boek dat onder geen dichterskerstboom had mogen ontbreken: The ode less travelled, unlocking the poet within van Stephen Fry. Het boek bevat een cursus gedichten schrijven, vanuit het idee dat er heel veel kan worden bereikt: 'Stephen Fry believes that if you can speak and read English you can write poetry.'

Hij geeft zijn cursus als autodidact die zelf ook (nooit te publiceren) gedichten schrijft (I have a dark and dreadful secret. I write poetry.) en gaat er op verfrissende wijze van uit dat het dichterschap een mengeling is van talent en scholing: 'Talent without technique is like an engine without a steering weel, gears or breaks.'

Behalve een opfriscursus metrum, rijm, vorm en 'poëzie vandaag de dag' is het boek ook heel humoristisch, iets wat bij een acteur en auteur als Fry misschien niet als een verrassing komt. Een voorbeeld, naast het citaat in zin 3: in het glossarium volgt op wretched rhyme (bad rhyme) de term wretched sinner (me).

Met dank aan Onno Kosters, die mij op dit boek wees en me daarom een nog iets prettigere kerst bezorgde dan ik al zou hebben gehad.

The Ode Less Travelled, unlocking the poet within, Stephen Fry, Arrow Books, 2007, € 11,99

26 december 2007

Niks lijsten, maar lezen – 2

100 gedichten, Nic van Bruggen p.p. Een keuze (van inderdaad 100 gedichten) uit alle in boekvorm gepubliceerde gedichten van Van Bruggen tot en met 1974, aangevuld met een nooit in boekvorm gepubliceerde cyclus van 11 verzen en zeven gedichten die in opdracht zijn geschreven. Van Bruggen schrijft het soort poëzie dat het in Nederland niet goed deed, toen; en misschien gaat dat nog steeds op.

Hij was, en is, te barok, te woordziek, te gretig, zijn taal is te kleiig, of beter, te smeuïg voor de Nederlandse poëzieliefhebber, die meer houdt van 'gedurfd' en 'onthutsend' als er tenminste binnen de lijntjes wordt gekleurd. Van Bruggen was te Vlaams, zou je bijna zeggen. Maar hij was wel een echte dichter.

Bij het treinstation in Berchem ligt het obscure nachtcafé De Lijmstok. Daar is Van Bruggen 15 jaar geleden op een nacht doodgevallen in de goot, toen hij zwaar beschonken het café uitwandelde. Twee huizen verder woont de dichter Peter Holvoet-Hansen, – die misschien voor een sfeerimpressie uit De Lijmstok kan zorgen...

Lees hier twee gedichten van Van Bruggen >> en zoek op Google >>

100 gedichten, Nic van Bruggen p.p., met een voorwoord van Henri-Floris Jespers p.p., Soethoudt, 1977; gekocht via Antiqbook, waar ook andere bundels van hem (tips: Ademloos seizoen, Leeftijd en Litanie) te krijgen zijn.

Uitgeverij De Contrabas

Cookies

De Contrabas maakt gebruik van cookies. Voor meer informatie Zie hier
.

Laatste reacties

Pageviews


Sinds 21 augustus 2005

Categorieën