In memoriam August Willemsen

door Hans van Wetering

De vorige week op 71 jarige leeftijd overleden August Willemsen was een schrijver en vertaler die ik bewonderde, niet alleen vanwege zijn prachtige autobiografische geschriften, en de soms pijnlijke eerlijkheid die hij daarin aan de dag legde, maar vooral ook als essayist over literatuur en als de man die de Braziliaanse schrijvers Machado de Assis en Guimaraes Rosa naar Nederland bracht.

Ooit, ergens in 2005, had ik het genoegen een avond met hem te praten, tijdens een diner bij een gezamenlijke vriend thuis. Het ging over van alles en nog wat, herinner ik me, over voetbal en waarom Romario wel betoverde en Ronaldo niet, over de ten onrechte verketterde Bijlmer – waar de baas van het architectenbureau waar ik destijds werkte driftig aan had meegetekend -, over drank en of je daar aanleg voor moest hebben, over literatuur en de verfilming van Nederlandse literatuur (Willemsen bleek bij die gelegenheid tot mijn verrassing niet op de hoogte dat Karakter van Bordewijk enkele jaren daarvoor reeds was verfilmd en zelfs bekroond). Dat ik zelf ook schreef en zelfs al een roman had gepubliceerd heb ik hem die avond niet verteld. Het kwam niet aan de orde, en ik zag geen aanleiding. Misschien speelde misplaatst ontzag voor de door mij bewonderde Willemsen een rol. Ik heb er hoe dan ook altijd spijt van gehad. En een tweede gelegenheid diende zich niet aan.

Lees verder in de Kleine Zaal >>