Vooys

Nu de rust weer enigszins is teruggekeerd - ik ben vorige week verhuisd van Apeldoorn naar Leeuwarden - heb ik eindelijk weer wat tijd voor de poëzie. Bovenop de dikke stapel nog-te-lezen-boeken/bundels/tijdschriften lag het meest recente nummer van Vooys. Vooys is 'een literair-wetenschappelijk tijdschrift over literatuur en zijn raakvlak met het brede veld van de geesteswetenschappen. Zij biedt een podium aan gevestigde wetenschappers én aanstormend talent. De redactie bestaat uit studenten van diverse opleidingen binnen de faculteit Geesteswetenschappen van de Universiteit Utrecht'.

Twee bijdragen in dit nummer gaan over poëzie. Vaste columnist Thomas Möhlmann doet zijn duit in het discussiezakje waarin Ron Rijghards artikel 'Ik heb een dichter nodig!' zich bevindt en komt, evenals anderen, tot de conclusie dat dichters zich niets zouden moeten aantrekken van Rijghards pleidooi voor laagdrempeligheid en dienstbaarheid: 'De poëzie, ook de Nederlandse hedendaagse poëzie, in al haar diversiteit, staat niet in dienst van alle mensen in onze samenleving, maar is alle mensen. Als een leraar (m/v), verpleger (m/v), politicus (m/v) zichzelf in het huis zou willen herkennen en terugvinden, zal hij/zij toch eerst de moeite moeten doen er naar binnen te wandelen. De deur staat open, al geruime tijd.'

De tweede bijdrage betreft een interview met de 'veelbelovende jonge literator' Jeroen van Rooij (1979), die naast verhalen ook gedichten schrijft, 'bewegende gedichten' en flarf. Van Rooij is duidelijk geboeid door de leeservaring, die hij in zijn verhalen en gedichten tracht te ontwrichten, ondermijnen. Hij lijkt gedreven te bouwen aan een eigen poëtica. Het hele interview valt hier te lezen. Vooys verschijnt viermaal per jaar en kost slechts 4,95 per nummer.