Colofon

Dit is weblog De Contrabas. Begonnen op 21 augustus 2005 door Ton van ’t Hof en Chrétien Breukers. Laatste bericht zal worden geplaatst op 21 augustus 2015, of ergens rond die datum. De weblog zal blijven bestaan, om de rijke archieven niet aan de digitale vergetelheid prijs te hoeven geven.

De redactie was in handen van Chrétien Breukers. De reactiemogelijkheid is gesloten, omdat de website niet ten prooi wil vallen aan eindeloze reeksen spam of aan reacties van notoire internettrollen. Mailen over de website kan aan decontrabas[at]hotmail.com

De boeken van Uitgeverij De Contrabas worden geleverd via Liverse, via CB of direct via Liverse. Eind augustus gaat de nieuwe website van uitgeverij De Contrabas, met bestelinformatie, online.

augustus 2015

ma di wo do vr za zo
          1 2
3 4 5 6 7 8 9
10 11 12 13 14 15 16
17 18 19 20 21 22 23
24 25 26 27 28 29 30
31            

« Vooys | Hoofdmenu | Breukers bromt: geld, geld, geld »

03 november 2007

Das Kunstwerk im Zeitalter seiner technischen Reproduzierbarkeit

Een interessant interview in Meander, met Gert de Jager. Die via kritiek

Er overvalt me een groot gevoel van mismoedigheid wanneer ik die dunne boekjes zie liggen in de boekhandel. Al die slappe kaftjes met daartussen doorgaans zo'n veertig gedichten: niemand die ze koopt en niemand die ze leest. Ze worden geproduceerd voor een "markt" die bestaat uit familie, vrienden en een enkele professional.'

en reflectie

Poëzie beschouw ik, ik zei het al, als een kunstvorm die het moet hebben van de intensivering van het moment. Voor mij als lezer zijn bundels met hun soms losse, soms opzichtige structuur van secundair belang ten opzichte van individuele gedichten.

op een interessante manier terugkeert naar waar het in de poëzie toch om gaat – om gedichten

De enkele keer dat ik zelf iets als een bundel opstuurde, kreeg ik nul op het rekest. Het valt niet te verwachten dat het bij een debuutbundel van zo'n honderdtwintig gedichten anders zou zijn. Om die reden heb ik besloten de zaken eenvoudigweg om te draaien en alles wat ik nog publicabel vind op mijn website te zetten. Het uiteindelijke streven is een handzaam oeuvretje van zo'n honderdvijftig gedichten. Mocht het, voorafgaand aan die uiteindelijkheid, ooit tot een boek komen: mooi.

Reacties

M.H.Benders

"Er overvalt me een groot gevoel van mismoedigheid wanneer ik die dunne boekjes zie liggen in de boekhandel. Al die slappe kaftjes met daartussen doorgaans zo'n veertig gedichten"

Wat een abjecte onzin, zeg. Alsof de omvang van een boek iets zegt over de kwaliteit. Het is juist erg lastig om een bundel te maken, schrijven van losse gedichten is veel en veel eenvoudiger.

Chrétien Breukers

Abject. Benders... discussieer gezellig mee, maar hou je gescheld voor je.

M.H.Benders


Elk honend woord of honende opmerking is volgens de woordenboekdefinitie 'schelden'. Jouw stukken bestaan doorgaans voor 97% uit schelden. Daar horen we je echter nooit over.

M.H.Benders

Chrétien Breukers

Noem de scheldwoorden maar eens in de meest recente berichten? Trouwens, doe maar niet. Ik heb liever dat de discussie hieronder over het bovenstaande bericht gaat. Je zei laatst niet meer te reageren: hou je daar dan aan.

M.H.Benders

Discussieren over het bericht: dat deed ik. Jij niet. Dat is het hele verschil.

hans kloos

Walter Benjamin had het vooral over de veranderende status van de één-exemplarige beeldende kunst toen hij dat essay schreef. Literatuur was natuurlijk altijd al veel makkelijker reproduzierbar. Maar het zou zeker interessant zijn om hem van gene zijde zijn licht te laten schijnen over het effect en de invloed van internet op literatuur en beeldende kunst.

Cath Blaauwendraad

Benjamin was een browser avant la lettre, vermoed ik.

RHCdG

Ik geloof dat het Derrida was die erop wees (heh!) dat Benjamins privilegering van het originele kunstwerk op een vooroordeel berust: zonder kopie kan er van een origineel immers geen sprake zijn.

RHCdG

Dat moet zijn: privilegiëring.

Chrétien Breukers

http://www.youtube.com/watch?v=cGRXF4t_nHI

hanz mirck

Waar het De Jager volgens mij om gaat is dat poezie in de gedrukte vorm ongeveer op sterven na dood is. Daar heeft hij een punt, lijkt me. En aan de andere kant: veel gedichten zijn te complex om door auditieve kennismaking alleen tot hun recht te komen. De vraag die mij boeit is: hoe kan de hiaat daartussen worden opgevuld?

Cath Blaauwendraad

@HM: Door beter onderwijs.

Chrétien Breukers

Of: door pas op papier te publiceren na langdurig elders te hebben gepubliceerd?

hanz mirck

@ Cath Blauwendraad: ja daar zit een begin van waar het misging maar er is veel meer van invloed op onze beleving van poezie. De tv en de snelheid van consumptie bijvoorbeeld, en ook de 'mondigheid' van de burger: de meeste dichters lezen zelf niet.

@ Chretien: mag ik daaruit opmaken dat je het werk van De Jager niet zo goed vindt? Ik vind het niet heel eigen maar ook niet slecht. Er komen veel te veel bundels uit, dat ben ik met je eens, maar er sneeuwen er ook veel onder door de macht en het onbenul van de media. Het is al bijna zo erg als bij romans: wat niet op TV komt, redt het niet.

Wat ik probeerde bij te dragen aan de discussie is: er is een trend naar orale poezie, slampoezie, podiumpoezie, performancekunst. Dat is ook beter te verkopen en te programmeren. De vraag is: ontstaat die trend door het sterven van de oude, gedrukte poezie? Of richten dichters zich onder invloed van de media meer op het moment in plaats van op de eeuwigheid? Hoe dan ook: die orale traditie doet diepere lagen die bij eerste kennismaking onderbelicht blijven, tekort. En waar kan een dichter die dat belangrijk vindt, nog heen? Hoe reageert de poezie op het veranderende medialandschap?

Chrétien Breukers

Nee, ik vind zijn werk niet slecht, maar zijn punt is een ander dan het jouwe: hij publiceert 'elders', niet in een bundel, maar wil, ooit, best een bundel...

Dat over orale poëzie, etc, dat is geen punt. Dat is meer ruis, non-discussie. Vind ik dan.

'Hoe reageert de poezie op het veranderende medialandschap?' Dat is wel interessant... maar ik weet nu even geen antwoord, 123.

hanz mirck

ja, dat klopt, een soort Jeroen Brouwers-reactie: wat ik niet krijg, hoef ik niet te hebben. De Jager gelooft niet in een bundel, maar ach, als er een uitgever aanbelt.... dat maakt zijn betoog er niet scherper op. Ondertussen heeft hij toch een punt met de non-verkoop van bundels in Nederland, en ik misschien met de constatering dat veel mensen nu denken dat poezie en performance hetzelfzelfde zijn... dat is misschien ruis maar we hebben er wel mee te dealen, Chretien...

Chrétien Breukers

Dat zou kunnen, maar daar had De Jager het toch niet over, of wel?

Wim van Til

Wie poëzie leest tussen al die slappe kaftjes heeft dus wel de moeite genomen de slappe kaften tussen de vingers te nemen, open te slaan en te lezen. Daarmee lijkt me één doel van het drukken van gedichten behaald. Wordt er teveel gepubliceerd, uitgegeven? Ik weet het niet, wellicht dat we onze criteria over wat (goede) poëzie is weer eens helder moeten maken. Ondertussen ben ik blij met alles wat gedrukt wordt. Het maakt het o.a. mogelijk om over een periode van een jaar een schifting te maken tussen wat goed is en wat de tijd (van een jaar bijv.) niet overleeft.
Hoe goed Rut Lasters, Ester Naomi Perquin, Pim te Bokkel en anderen zijn, wordt mettertijd duidelijk als er meer werk van hun hand verschijnt.
Als!

hanz mirck

Ja dat is zeker waar, maar voor de boekhandel is dat allemaal iets minder relevant...die wil graag dat wat er wordt ingekocht ook aandacht in de media krijgt en met enige regelmaat verkocht wordt. En tegenwoordig worden de meeste bundels juist niet verkocht, al is de inhoud soms een stuk sterker dan een slap kaftje doet vermoeden. Er zal dus wel iets moeten veranderen in de wereld der poezieuitgeverij, dat zullen we toch met De Jager eens moeten zijn vrees ik.

Wim van Til

Goedkoper produceren (de "omweg" via Oost-Europa, die in de jaren '70 en '80 veelvuldig werd genomen), subsidie verhogen, het literatuur(lees: poëzie)onderwijs stimuleren, advertenties opnemen tussen de gedichten, dunnere boekjes en slappere kaften, geboortebeperking (max. 1 dichter per stamboom), betere begeleiding van beginnende dichters, beloning op collecties.
Of: niet moeilijk over doen. Het komt allemaal wel goed.

Fred Papenhove

Ik denk hetzelfde als Wim van Til. Het komt allemaal wel goed. Op de bonnefooi meelde ik laatst boekhandel Paagman in Den Haag - met Verwijs de grootste in de Residentie. "Hoe gaat het met de verkoop van Draaibaar (BnM, uitgevers, 2007) mijn tweede dichtbundel?" Ik kreeg als antwoord dat de verkoop goed ging. Ik dacht even: ze jokken, ze hebben nog nooit van mij gehoord. Maar nee hoor, er stonden er acht! in de poeziekast. En twee weken later nog maar 1. Bij boekhandel Atheneum in Haarlem kwam ik mijn bundel ook tegen en ook bij boekhandel Praamstra in Deventer. Terwijl ik alleen ben besproken op De Recensent en in Meander. Hoe het allemaal precies werkt, mijn uitgever doet ook zijn best natuurlijk, ik weet het niet.

hanz mirck

Tja, volgens mij is het de bedoeling (en ook de achtergrond van de calculatie op basis waarvan een uitgave wordt opgelegd) dat je een druk nagenoeg uitverkoopt. Ik weet niet hoe groot de eerste druk van je bundel was, maar de zeven exemplaren die je nu als verkocht meldt, lijken me hoe dan ook toch wat weinig... Als een bundel zichzelf bedruipt is het de bedoeling dat drukken van 500 tot minstens 750 exemplaren binnen een jaar verkocht raken. Ik mag mezelf gelukkig prijzen dat dat bij mijn bundels wel gebeurd is, maar veel vaker gebeurt dat gewoon niet.

Fred Papenhove

@ Hans. Natuurlijk is het de bedoeling dat je een druk nagenoeg uitverkoopt. Hoeveel er tot nu toe verkocht zijn van mijn tweede dichtbundel, zou ik niet weten. Waar het mij om gaat is dat ik mijn bundel, tot mijn genoegen, op verschillende plekken in het land tegen kom. Dat is een voorwaarde om verkocht te worden, lijkt mij. Misschien zijn er bij Paagman tot nu toe 15 of 20 verkocht, ik weet het niet precies. Wat mij wel opvalt en wat niet bemoedigend is, en nu neem ik alleen Paagman en Verwijs in Den Haag als voorbeeld, is dat er bijv. 5 bundels van iemand staan en na een half jaar staan er nog steeds vijf exemplaren. Trouwens, ik denk dat je een uitzondering bent met bundels die min of meer uitverkocht zijn.

Alexis de Roode

Wat een heerlijk filmpje trouwens.

De reacties op dit bericht zijn afgesloten.

Uitgeverij De Contrabas

Cookies

De Contrabas maakt gebruik van cookies. Voor meer informatie Zie hier
.

Laatste reacties

Pageviews


Sinds 21 augustus 2005

Categorieën

Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...