Morgen debatdag

Voor de ware liefhebber van het pittigere werk, staat er morgen een... debat op het programma. Niet zomaar een debat, natuurlijk, nee, maar een dat gekoppeld is aan een aantal uniek voordrachten en performances. Waar dit over gaat? Wacht, ik citeer:

Voorafgaande aan de jubileumvoorstelling Het Grote Poëziecircus in Tivoli maken dichters, wetenschappers en critici de balans op van de afgelopen tien jaar. Wat heeft de populariteit van podia in de literaire wereld voor effect gehad? Heeft de huidige generatie dichters een groter bewustzijn van de orale oorsprong van poëzie, en zo ja, hoe is dat te verklaren? Bestaat er zoiets als podiumpoëzie?

In een debat met onder meer letterkundige Gaston Franssen, weblogger en letterknecht Chrétien Breukers en poetry slam kampioen Sander Koolwijk zullen deze en andere kwesties ter tafel komen.

Het debat wordt afgewisseld met optredens van dichters die het begrip 'podiumpoëzie' concreet proberen te maken. Astrid Lampe & F. van Dixhoorn brengen het stuk 'Daar bij die molen'. Samuel Vriezen voert 'Situation Hockets', een stuk voor drie spreekstemmen, uit. En de debutanten Alexis de Roode, Sander Koolwijk en X. Roelens laten horen wat ze waard zijn op het podium.

Kortom, dat wordt weer een zaal vol bezwijmende pubers.

Academiegebouw Universiteit Utrecht (Senaatszaal)
Domplein 29, Utrecht.
Aanvang: 20.00 uur, toegang gratis.
In samenwerking met Studievereniging Awater

Comments

[Geplaatst door: Adriaan Krabbendam]

Tijd voor patstelling en tautologie.
Een van de disciplines die je moet beheersen bij het schrijven van een gedicht is techniek. Een van de disciplines die je moet beheersen bij het voordragen van een gedicht is techniek. Een van de disciplines die je moet beheersen bij het leiden van een debat is techniek.
Enfin, bij de bij voorbaat gelanceerde patstelling in een debat over ‘Poëzie, papier en podium’, gisteren in de senaatszaal van het Academiegebouw in Utrecht (de “aftrap” van het Poëziecurcus), werd dit bevestigd. Debutanten Alexis de Roode, Xavier Roelens en Sander Koolwijk lieten “horen wat ze waard zijn op het podium”. Dit podium bestond uit een parketvloer met wat slordig opgestelde microfoons en een in de weg staand katheder in een ruimte waarin bijna niemand een microfoon nodig heeft (nou ja, Chrétien Breukers natuurlijk wel) en bijna niemand beschikt over enige microfoontechniek. Afgezien van een irritante poging tot publieksparticipatie van twee van hen, beschikte geen van de drie debutanten over enige podiumtechniek (of gaf daar in elk geval deze avond geen blijk van). Samuel Vriezen & Vrienden hebben daar meer verstand van en gaven een bizarre voorstelling ten beste – zonder microfoons – waarin poëzie werd behandeld volgens een muzikale partituur (zeg ik het zo goed, Samuel?). Samuel zelf was de enige die niet met een van zijn voeten de maat meetikte, maar hij is dan ook componist. Hoogtepunt van de avond was het optreden van Astrid Lampe en F. van Dixhoorn, die niet alleen gezamenlijk een sterk beeldende voorstelling gaven (een tapijt van taal? een zomerlandschap?), maar ook technisch (microfoonbeheersing, intonatie, presence, lichaamstaal) iedereen de baas waren. Alleen tijdens dit optreden werd de patstelling tijdelijk opgeheven.
Het debat zelf was niet bepaald spannend; de gespreksleider was het meest aan het woord, en de thematiek kwam niet goed uit de verf, alle clichés werden aangeroerd en er was zelfs een zwakke poging een persoonlijk gekleurde strijd op te rakelen. In het panel drie van de optredende dichters (geen goed idee, m.i.), een erg vage wetenschapster, een iets minder vaag expert (maar die kwam te weinig aan het woord) en een even vermaard als blijkbaar gehaat dichter/blogger/bloemlezer/contrabasspeler.
Een van de hoofdrollen werd gespeeld door een slecht werkende geluidsinstallatie, bijgestaan door een spokende deur en een door Vriezen goed getimede evocatie van een carillon. Roelens had genoeg Belgische bonbons bij zich, zo bleek bij de opkomst.

[Geplaatst door: Samuel Vriezen]

Adriaan, met die formerling "waarin poëzie werd behandeld volgens een muzikale partituur" kan ik wel leven. Oh, en Dante is natuurlijk ook componist, zij het van andere stukken dan dit, en daarnaast een van de beste pianisten die ik ken.

[Geplaatst door: Adriaan Krabbendam]

Ja, Samuel, dat van Dante Oei weet ik, onder meer uit de tijd van zijn samenwerking met Thé Lau. Omdat ik wel zijn naam wist maar niet van die je andere kompaan, sprak ik van "& Vrienden".

[Geplaatst door: Alexis de Roode]

Redelijk accuraat, maar je bent nog iets vergeten Adriaan: er zat ook nog 1 rumoerige, erg aanwezige en ook wat bemoeizuchtige man in het publiek die met name na de pauze, toen er een paar drankjes in zaten, nauwelijks stil te krijgen was.
Voor de pauze riep die man na een optreden iets door de zaal over de microfoons, en de zaal sprak hem tegen; men vond het geluid prima.

[Geplaatst door: Alexis de Roode]

Nog 1 ding dan. "blijkbaar gehate"? Het zal best dat er mensen zijn die Chrétien Breukers haten, maar van hatelijke belaging was gisteren geen sprake. In jouw hoofd misschien.

[Geplaatst door: Adriaan Krabbendam]

Alexis, ik ben over veel meer zaken niet in details getreden, en dat leek me wel zo verstandig. Jij hebt een andere bril op dan ik, blijkt ook nu. Dat mag.

[Geplaatst door: Adriaan Krabbendam]

En het "blijkbaar", in "blijkbaar gehaat" duidt natuurlijk op een panellid dat wat slecht uit z'n woorden kwam. Wees gerust, het zit niet in mijn hoofd. Maar kijk, dat was nou precies wat ik niet had willen schrijven, en nu doe ik het toch.
Ander detail dat ik niet heb beschreven, maar dat wel ontroerend mooi was: Samuel, die nu eenmaal met onbedwingbare handbewegingen spreekt, zijn papieren laat vallen, doorgaat met spreken, ze weer laat vallen en dan maar laat liggen. Theatraal gezien een van de beste momenten van de avond. Ik heb er geen YouTube voor nodig.

[Geplaatst door: Samuel Vriezen]

Andere kompaan was Joost Baars.

[Geplaatst door: Adriaan Krabbendam]

Tussen "zijn papieren laat vallen" en "doorgaat met spreken" was er natuurlijk "ze min of meer opraapt".

[Geplaatst door: Samuel Vriezen]

Welnee, Adriaan, het was juist mooi dat 'ze min of meer opraapt' zelf weer was weggevallen. Niet zo bescheiden!

[Geplaatst door: Adriaan Krabbendam]

Zo zie je maar, schrijven is schrappen.

[Geplaatst door: Joost Baars]

Ik ben een drummer van huis uit, dus dat met de maat meetikken gaat vanzelf.

[Geplaatst door: Adriaan Krabbendam]

Daarom, Joost. Dat deed je heel mooi. Ook dat.