Colofon

Dit is weblog De Contrabas. Begonnen op 21 augustus 2005 door Ton van ’t Hof en Chrétien Breukers. Laatste bericht zal worden geplaatst op 21 augustus 2015, of ergens rond die datum. De weblog zal blijven bestaan, om de rijke archieven niet aan de digitale vergetelheid prijs te hoeven geven.

De redactie was in handen van Chrétien Breukers. De reactiemogelijkheid is gesloten, omdat de website niet ten prooi wil vallen aan eindeloze reeksen spam of aan reacties van notoire internettrollen. Mailen over de website kan aan decontrabas[at]hotmail.com

De boeken van Uitgeverij De Contrabas worden geleverd via Liverse, via CB of direct via Liverse. Eind augustus gaat de nieuwe website van uitgeverij De Contrabas, met bestelinformatie, online.

augustus 2015

ma di wo do vr za zo
          1 2
3 4 5 6 7 8 9
10 11 12 13 14 15 16
17 18 19 20 21 22 23
24 25 26 27 28 29 30
31            

« Koop prozadebuut Philip Hoorne, en win | Hoofdmenu | Philip Hoorne over 'Het vlees is haar' »

27 september 2007

Lammert Voos zingt fraai lied

Een lief romantisch liedje om de dag mee te beginnen. Lammert Voos is zijn muziekarchief aan het opruimen en vond iets van hem met zijn band Umberto di Bosso é Compadres. De opname is gemaakt door de VARA tijdens het Noorderslagfestival in Groningen, ergens eind jaren tachtig. Luister. Je hoeft geen James Brown te zijn om soul te hebben... Get up!>>

En voor de talloze fans van Claw Boys Claw: allen naar hun website, voor drie voorproefjes van het nieuwe 'album' >>

Reacties

Johanna Geels

Há, klauw boys klauw, bestáán die gasten nog? Ik weet nog goed dat ik ergens in 1992 net mijn rijbewijs had gehaald, diezelfde week een foeilelijke Opel Kadett kocht voor 500 gulden, en op zaterdagmiddag een bestemming zocht om heen te scheuren, beetje recht toe recht aan, zonder al te ingewikkelde kruisingen enzo, ik had nog maar drie uren rij-ervaring natuurlijk. Toen ging de telefoon, of ik weet had van een festivalletje in Dronten (van Low Lands had toen nog niemand gehoord natuurlijk) en of het niet leuk was daar in mijn nieuwe barrel naar toe te scheuren. Ja tuurlijk! 195 rotondes verder stonden we dan in een zompig weiland, pretty cool om ons heen te kijken, helemaal opgedoft volgens de laatste ik-doe-net-alsof-ik-niks-aan-mezelf-gedaan-heb-maar-ondertussen-stond-ik-wel-zes-uur-voor-de-spiegel-mode. Claw boys claw bleken er te spelen. Er stond een drang-koe-hekje voor van niks en er hingen nog geen verboden te crowdsurfen-borden. De zanger kwam af en toe gezellig van het podium af tijdens de nummers door, want ja, drie man en een paardekop, meer stond er niet. Maar ze deden wel hun best, mooi was het. Met piepende oren naar huis, bij de 134e rotonde bijna tegen een tractor aangereden, dat was naadje, dus Claw boys claw is ook nog es bijna mijn allerláátste concert geweest. Verder nooit meer iets van vernomen of zelfs maar aan gedacht. Tot nu. Waarvoor dank.

Laat een reactie achter

Reacties worden gemodereerd en zullen niet verschijnen op deze weblog voordat de auteur ze heeft goedgekeurd.

Cookies

De Contrabas maakt gebruik van cookies. Voor meer informatie Zie hier
.

Laatste reacties

Pageviews


Sinds 21 augustus 2005

Categorieën

Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...