Christian Bök

'Postmodern life has utterly recoded the avant-garde demand for radical newness. Innovation in art no longer differs from the kind of manufactured obsolescence that has come to justify advertisements for "improved" products; nevertheless, we have to find a new way to contribute by generating a "surprise" (a term that almost conforms to the cybernetic definition of "information"). The future of poetry may no longer reside in the standard lyricism of emotional anecdotes, but in other exploratory procedures, some of which may seem entirely unpoetic, because they work, not by expressing subjective thoughts, but by exploiting unthinking machines, by colonizing unfamiliar lexicons, or by simulating unliterary art forms.'

Lees het hele interview met Christian Bök >>

Alberto Blanco

Alberto Blanco, geboren in Mexico-Stad, 1951, is een van de belangrijke hedendaagse dichters van Mexico. Behalve als dichter is hij actief als schrijver van kinderboeken, vertaler en beeldend kunstenaar. Zijn veelzijdigheid uit zich ook in de verschillende studies die hij volgde: scheikunde, filosofie en oriëntalistiek. In 2002 nam hij deel aan het internationale poëziefestival Dichters in het Elzenveld te Antwerpen. Naar aanleiding daarvan verscheen bij Wagner & Van Santen de bundel De vierkantswortel van de hemel, in een vertaling van Bart Vonck, waaruit de hier geplaatste gedichten afkomstig zijn. (Kees Klok)

Een haan in de vitrine

Gevangen
tijdens twistend kraaien
door de vervaarlijk naderende vlam,

Pronkt de haan
op zijn kam
met rode, paarse, gele bloemen.

Hij slaat
zijn vleugels uit en wil nog
vliegen met het schitteren van zijn blik,

Terwijl
de poten moeten rusten,
zwaar, op de familiekast.

Lees alle gedichten >>

Ook P.C. Boutens op bres voor laaggeletterden

Ook P.C. Boutens, in 1943 overleden, trekt zich het lot van de laaggeletterden aan. Dit deed hij door zijn  onsterfelijke meesterwerk 'Goede dood' (met de beginregels 'Goede Dood wiens zuiver pijpen / Door 't verstilde leven boort, / Die tot glimlach van begrijpen / Alle jong en schoon bekoort') zelf te hertalen. Als medium verkoos hij daarvoor de dichter Cees van der Pluijm. Jaren geleden seinde hij Van der Pluijm al een light verse-variant van 'Goede dood' door. Die heette 'Nieuwe dood' en ging zo:

Nieuwe Dood, ik liet mij pijpen,
Meen'ge knaap heb ik doorboord;
Ondanks alles bleef ik grijpen
Wat mij jong en schoon bekoord';

Ik negeerde alle wijzen,
Die verboden 't liefdesspel;
Ik verkoos het snel vergrijzen,
Snelle afbraak, cel na cel, –

Mij is elke dag verloren,
Die geen liefde geeft of neemt;
'k Ga met dertien jongenskoren
Als het moet op éen dag vreemd,

Altoos poogde ik te drinken
't Liefdeswater dat verjongt;
Laat mij voor het laatst nu klinken
Op wie 't doodslied met mij zongt;

Alle schoon dat de aars kan geven,
Al wat het geslacht vervoert,
Toont ons slechts de zin van 't leven
Als het tot het graf ontroert.

Voor de jongere lezers: de 'nieuwe dood' uit de titel is aids, toen het vers geschreven werd nog een vrij nieuwe manier om te sterven. Nadat Boutens op de Contrabas had gelezen hoe mooi Kloos zijn eigen vers hertaalde ter wille van de laaggeletterden, seinde hij Van der Pluijm een fraai vers door. 'Doe ermee wat u ermee moet doen,' murmelde de dichter, voordat hij zich weer terugtrok in zijn eeuwige rustplaats.

Beste dood

Beste dood, je blaast met je fluitefluitefluit
Vet door ons saaie leven heen
En jongens wat grijns je gezellig
Naar de coole jeugd van tegenwoordig

Kids en mensen die kunnen lezen en schrijven
Lachen zich een bult en stoppen met alles
Alleen de senioren doen het in hun broek
In hun verzorgingshuis

Voor mij hoeft het dus echt niet meer
Als jij je muil gaat houden
En dit tyfuskankerklereland
Zal mij ook aan me reet roesten

Hier gebeurt toch gewoon
Nooit iets waar je van opkikkert
Als jij er tenminste met je fluitefluitefluit
Niet lekker doorheen tettert

Dus als het dan toevallig eens meezit
En het even gezellig lijkt te worden
Is het omdat jij langskomt met je fluitje
Van een cent over de dood

Piet Gerbrandy toch bij Volkskrant

Op 14 juli jongstleden vroegen we ons af of Piet Gerbrandy niet langer poëziecriticus was bij de Volkskrant. Het bericht  staat hier. We stelden Gerbrandy een aantal vragen, die hij vanochtend beantwoordde.

CB: Volgens een drietal bronnen bent u vertrokken als poëziecriticus van de Volkskrant. Ik heb daar zonet (op 14 juli dus) op de Contrabas over bericht. Wilt u commentaar geven? Ik zou dat zeer op prijs stellen.

PG: Na een fors conflict zijn er nieuwe afspraken gemaakt, die erop neerkomen dat ik - na een adempauze - wel aanblijf, maar minder frequent ga schrijven.

CB: Hoeveel minder frequent? En: worden het dan langere stukken?

PG: Je merkt het wel.

CB: Kunt u iets zeggen over het conflict?

PG: Nee, ik wil daar verder niets over zeggen.

Dichters in de Prinsentuin

De afgelopen dagen werd Dichters in de Prinsentuin gehouden, te Groningen. Jullie hoofdredacteur was voor het eerst uitgenodigd. En het is hem goed bevallen. Vooral het voorlezen in het struweel van de loofgangen was een bijzondere belevenis.

Morgen zal ik op dit weblog, waarschijnlijk in de Kleine Zaal, een bespreking plaatsen van de festivalbundel: Dichters in de Prinsentuin 2007, uitgegeven door de Kleine Uil.

Na afloop stond de naborrel met onder meer Paul Janssen en de voormalige terrorist Cornelis van der Wal (die, en dat mag nu ook wel eens in het openbaar gezegd, gewoon mijn oudere broer is, Cornelis Breukers, afkomstig uit Limburg en niet uit Friesland) op het programma.

Gelukkig wist ik mij nog op tijd uit hun liefderijke omhelzingen te bevrijden voor een trein naar huis, naar Utrecht.

De breekbare mens

'Een wielrenner wordt op dit moment niet langer als mens gezien maar als een object dat je kunt opvoeren, doormeten, controleren, schorsen, uitsluiten, [waar je] een oortje [kunt] instoppen en [dat je] naar voren [kunt] dirigeren, [dat je] over zijn gezicht van de Kemmelberg af [kunt] laten stuiteren, om 350 nanogram salbutamol sportief gezien [kunt] vermoorden, omkopen en ook nog voor commerciële doelen [kunt] inzetten. Dit gedrag begint bij de renner.' Stelt Maarten Ducrot. Lees verder op de website van de NOS >>

Rutger Cornets de Groot begeeft zich op zijn weblog in hetzelfde vaarwater: 'Plotseling wordt Rasmussen als de zoveelste belichaming van het kwaad gezien, - maar dat is toch alleen maar het geval voor zover kwade krachten hun strijd op zijn lichaam uitvechten: grote bedrijven die ploegen sponsoren, maar daar wel een goede naam aan willen overhouden, en dopingartsen die renners dat geven waar ze ter meerdere eer van hun sponsor, de wielerbond en zichzelf wel gebruik van moeten maken.'

Gedicht van de week - Marwin Vos

net op tijd
het slap kristal
te detecteren
en instructies te geven

in deze tussentoestand
waarin alle deeltjes in beweging zijn
niet neerslaan

hoe iets van vast vloeibaar wordt
een dans
van zachte vaste lichamen

we kunnen op elke gewenste diepte
naar de ordening kijken

het slap kristal
toont
wat verder naar binnen gaande is
lokaal smelten of iets heel anders
wat altijd onzichtbaar gebleven is

Marwin Vos

'net op tijd' van Marwin Vos is de 35e bijdrage die in het kader van het project 'Gedicht van de week' op de Contrabas is geplaatst. In totaal zullen 52 dichters, die minstens één bundel bij een reguliere uitgeverij hebben uitgebracht, worden uitgenodigd om een nog niet eerder in digitale of gedrukte vorm gepubliceerd gedicht op de Contrabas te plaatsen. Dit project wordt mogelijk gemaakt door steun van het Lira Fonds.

Marwin Vos (1962) debuteerde in 2006 met de dichtbundel 'Zij is niet vast, zij is veranderbaar' (BnM).

Willem Kloos op bres voor laaggeletterden

Willem Kloos, sinds 1938 niet meer bij ons, kwam na lezing van dit bericht terug naar de aarde, om een gedicht van hemzelf te herschrijven, speciaal voor laaggeletterde dichters. Ja, dat komt voor. Nee, dat is niets om je voor te schamen. Marjan Berk, Yvonne Kroonenberg en Kader Abdolah staan achter jullie. Hier dan, het gedicht 'Sonnet' van Willem Kloos, door hemzelf hertaald:

Nummer Veertien

Soms denk ik bij mijn eigen: ik ben God.
Dan zit ik in mijn bovenkamer op een troon
en mag ik van mijn onderdanen doen
en laten wat ik  wil – als ik dat kan!

En als de grote groep supporters aanvalt
en mij uitscheldt en dan toch moet vluchten
als ik ze met mijn vuisten dreig en als ze dan
mijn troon zien, weet ik: soms lijk ik wel God.

En tóch, toch voel ik mij soms best alleen
en wil ik met mijn armen om je heen
eens flink mijn eigen laten gaan. Meteen.

Dan wil ik met je op de bek. Kus na kus
op jouw gebotoxte lippen, het voelt heel hard
en zacht, en ik kan helemaal niets meer zeggen.

Geloof, hoop en liefde

Zo blijven dan: geloof, hoop en liefde, deze drie, maar de meeste van deze is de liefde. 1 Corinthiërs, 13:13

Rasmussen won vanmiddag de Tour. Vrij overtuigend. En wordt vanavond door zijn ploegleiding op staande voet ontslagen. Hoe nu verder? De Tour wacht op niemand, maar laat nu wel een paar verweesden achter, vrees ik.

Zei Epibreren weer

Hotel Hel te Epibreren, onlangs verfraaid met kunstwerken van Noor Agter, beleefde vanmiddag de triomfantelijke terugkomst van Bart FM Droog. Droog, die enige tijd in het buitenland heeft doorgebracht, sprak tot de toegestroomde menigte poëzieliefhebbers: 'Ik heb jullie niet gemist.' Kortom: zei Epibreren weer >>