Isidore Isou gestorven

'Niet enkel cineasten als Bergman en Antonioni sterven in deze kwakkelzomer, de man met de zeis houdt kennelijk ook lelijk huis onder de schrijvers. In Frankrijk is op 85-jarige leeftijd de Roemeens-Franse dichter Isidore Isou overleden, zo meldt France 3. Isou was de drijvende kracht achter het zogenaamde "lettrisme", een beweging met hemzelf als enige lid.'

Lees verder bij de Papieren Man >> Bezoek ook UBU, om Isou eens te beluisteren >>

En de moslims dan?

De politie heeft dinsdag op de Dam in Amsterdam een 17-jarige vrouw opgepakt voor de belediging van koningin Beatrix. Ze droeg een T-shirt met de tekst 'Beatrix is een hoer'. Ze had ook een T-shirt bij zich met de tekst 'Alle moslims zijn geitenneukers', aldus een woordvoerder van de politie. De vrouw was samen met een cameraman bij het Koninklijk Paleis op de Dam voorbijgangers aan het vragen wat zij van de teksten vonden. Ook de cameraman werd aangehouden. Tegen de twee is proces-verbaal opgemaakt en de T-shirts zijn in beslag genomen.

De politierechter veroordeelde maandag een 47-jarige man tot een boete van 400 euro omdat hij koningin Beatrix had beledigd. Toen hij het begin juni in Amsterdam aan de stok kreeg met agenten, riep hij 'de koningin van Nederland is een hoer'. Ook beschreef hij de seksuele handeling die hij met de vorstin wilde verrichten. Het was voor het eerst in jaren dat iemand wegens majesteitsschennis voor de rechtbank moest verschijnen en is gestraft.

De bronnen,het dagblad het Parool en het ANP, melden niet of het meedragen van een T-shirt met de tekst 'Alle moslims zijn geitenneukers' erop ook strafbaar is. Mocht dit niet zo zijn, dan is dat toch wel vervelend voor de moslims, die zich wel moeten laten uitschelden – daar waar de koningin het gerechtelijke apparaat, excusez le mot, achter zich weet.

Nieuw filmtalent

Filmliefhebbers, wanhoop niet! Na de dood van Ingmar Bergman en Michelangelo Antonioni is er een nieuw filmtalent uit de as die zij nalieten opgestaan: Cornelis van der Wal. Wij presenteren alhier de spannende Kurzfilm die van de cinematografische meester de titel Poezijtafel (Fries voor: Poëzietafel) kreeg. Op zijn weblog staat een nog veel mooiere film, Coen Peppelenbos zingt een liedje, of: Coen Peppelenbos zingt uit eigen werk. Een man die zo hard werkt een querulant noemen... tss.

Filmpjes: auteursrecht of niet?

Het gelukkig weer verschijnende Dagblad meldt:

'De moderne techniek maakt het mogelijk om met een mobiele telefoon voordrachten te filmen. Die films kunnen vervolgens in een paar minuten op het internet gezet worden. Heel leuk en aardig. Of toch niet? (...) Het is prima als iemand met een mobieltje, een video- of super-8-camera een voordracht filmt en met dat filmpje zijn familie of buren terroriseert, maar zodra zo'n schokkerige amateurfilmer dat filmpje online zet betreedt hij het terrein van het auteursrecht.'

Dit stuk, geschreven naar aanleiding van filmpjes die onder andere hier verschijnen, staat helemaal te lezen in het Dagblad. Voorafgegaan door andere leesbare berichten. Hieronder, trouwens, een filmpje dat geen enkel auteursrecht schendt. Ik zou het wel graag wat duidelijker leesbaar hebben, allemaal!

Cadeautjes of souvenirs

'An entire generation of people will grow up used to reading pirated eBooks on their Apple iBooks, and only buy physical books as presents or souvenirs.'

'What surprises me about publishers, and authors to a lesser extent, is their complete lack of comprehension that they could host, run and profit from online communities.'

'That doesn’t have to be the end of the story. There’s a tremendous opportunity here to open up entire new markets; imagine what you could do if you could deliver content to millions of people around the world instantly.'

The Death of Publishers by Adrian Hon.

Ter dood veroordeelden publiceren poëzie

De 304 gevangenen in de Zambiaanse dodencel zijn de eerste in Afrika die hun hart kunnen luchten in cyberspace. Een Canadese ngo maakt voor hen websites waarop ze hun grieven kwijt kunnen, op zoek gaan naar financiële of morele steun of poëzie publiceren. (...) Voorlopig moeten de Zambiaanse terdoodveroordeelden niet meteen vrezen voor hun leven. De huidige president, Levy Mwanawasa, heeft beloofd geen executiebevelen te ondertekenen en alle doodstraffen om te zetten in levenslang. Zolang echter de grondwet niet wordt aangepast, blijft de overbevolking in de dodencel toenemen.

Lees verder >>

Dèr Mouw en de canon; Buelens bericht

Onlangs meldden wij de oprichting van het Dèr Mouwgenootschap, door Co Woudsma en vele anderen. Lees hier over het hoe en wat. Het genootschap stoorde zich er in eerste instantie aan dat Dèr Mouw ontbrak op een door een commissie die opereerde in opdracht van Letterkundig Museum opgestelde 'canonlijst'. We vroegen Gerrit Komrij, lid van het genootschap en Dèr Mouw liefhebber, wat hij daar van vond. Hij zij onder meer: 'De canonlijst is een suffe commissie-lijst, samengesteld door voornamelijk zulthoofden om zoveel mogelijk zulthoofden te behagen.'

Een van de commissieleden, Geert Buelens, meldt vanaf zijn vakantieadres het volgende: 'Wegens vakantie dit late antwoord. Ik weet niet of je na Pasen alsnog in deze vijg geïnteresseerd bent. Aan elk commissielid is gevraagd zelf een lijst van 100 op te stellen. die lijsten zijn bij elkaar geteld. Om tot de laatste discussieronde door te dringen, moest je een bepaald aantal stemmen hebben. Boutens had zoveel stemmen, maar viel alsnog in de allerlaatste rechte lijn af. Ouwens en Dèr Mouw en tal van andere, ook Vlaamse auteurs hadden uiteraard ook stemmen, maar niet voldoende om tot die laatste ronde door te dringen.'

Wij wachten nu nog op de reactie van commissielid Zwagerman (ook met vakantie?). Tot zover de update over het Dèr Mouwgenootschap.

Comeback Hans van Willigenburg

Radiopresentator en schrijvend journalist Hans van Willigenburg (20 december, 1963) debuteerde, om precies te zijn, in 1986 als dichter in nr. 12 van De Brakke Hond. In de daarop volgende jaren publiceerde hij tevens gedichten in Maatstaf, De Held en Dietsche Warande & Belfort.

Vanaf 1991 legde hij zich volledig toe op zijn werk als journalist en copywriter, met een nogal maniakale voorliefde voor de media in al haar ontroerende en abjecte verschijningsvormen. Sinds hij deze zomer, na een  jarenlang sluimerende interesse voor 's mans werk, op internet een interview afluisterde met de dichter Arjen Duinker, sloeg diens poëzie en het aanstekelijke plezier waarmee Duinker die schreef ('ik ga alleen door als ik er vrolijk van word') terstond op hem over. En trof hem als een blikseminslag de gedachte dat de langverwachte roman die hij al die jaren in zijn hoofd dacht te hebben zitten wel eens een langverwachte dichtbundel zou kunnen zijn.

'Mijn journalistieke werk is doortrokken van de "drive" dingen in korte, heldere taal vast te leggen, te plaatsen, te benoemen, vast te pinnen, radicaal op te helderen. Dat wist ik al lang, maar het inzicht dat die hang naar vastleggen en stilzetten zich veel beter verhoudt tot poëzie dan tot proza is wél nieuw voor mij. Ik merk nu dat ik na al die jaren als journalist beter "getraind" de poëzie in stap, en ik hoop de wereld de resultaten daarvan zo snel mogelijk te tonen. Klinkt dit megalomaan? Dat moet dan maar…'

Lees de poëtische comeback van Hans van Willigenburg in de Kleine Zaal >>

Dichters in de Prinsentuin 2007 – de bundel

De bundel Dichters in de Prinsentuin 2007 bevat werk van 82 dichters. Genoeg om een representatieve steekproef te vormen voor wat de hedendaagse Nederlandstalige poëzie te bieden heeft. Tenminste, van de Nederlandstalige poëzie minus de Vlaamse. Met Bert Bevers (een in Nederland geboren maar in Antwerpen wonende auteur), Steven Graauwmans, Bart Meuleman en Xavier Roelens komt maar 5 % van de auteurs uit Vlaanderen.

Lees verder in de Kleine Zaal >>

Harry Mulisch 80

"Op de vrijdag in het jaar 1927 dat Harry Mulisch, vandaag tachtig jaar geleden, ‘uit de Stille Oceaan werd opgevist,’ zoals hij schreef in Mijn getijdenboek, kwam de Vesuvius tot leven. ‘De kranten vermeldden niet of dat kwam door mijn geboorte of door Mussolini, die ook die dag zijn verjaardag vierde.’ Al kwam hij in Haarlem ter wereld, toch was hij vanaf zijn geboorte on-Nederlands, zo zei hij donderdag in een interview met Arjan Peters in de Volkskrant. ‘Mijn wezenlijke vaderland, dat is een sfeer, een land waarvan ik de enige inwoner ben, en waardoor ik me onkwetsbaar voel en nooit eenzaam.’"

Lees verder op Boekbalie  >>