Colofon

Dit is weblog De Contrabas. Begonnen op 21 augustus 2005 door Ton van ’t Hof en Chrétien Breukers. Laatste bericht zal worden geplaatst op 21 augustus 2015, of ergens rond die datum. De weblog zal blijven bestaan, om de rijke archieven niet aan de digitale vergetelheid prijs te hoeven geven.

De redactie was in handen van Chrétien Breukers. De reactiemogelijkheid is gesloten, omdat de website niet ten prooi wil vallen aan eindeloze reeksen spam of aan reacties van notoire internettrollen. Mailen over de website kan aan decontrabas[at]hotmail.com

De boeken van Uitgeverij De Contrabas worden geleverd via Liverse, via CB of direct via Liverse. Eind augustus gaat de nieuwe website van uitgeverij De Contrabas, met bestelinformatie, online.

augustus 2015

ma di wo do vr za zo
          1 2
3 4 5 6 7 8 9
10 11 12 13 14 15 16
17 18 19 20 21 22 23
24 25 26 27 28 29 30
31            

« mei 2007 | Hoofdmenu | juli 2007 »

juni 2007

30 juni 2007

Over boeken maken en boeken verkopen, deel 2

Vorig jaar verschenen, voor zover Rottend Staal en de Contrabas dat konden nagaan, 130 bundels bij reguliere uitgeverijen. Van die 130 bundels zijn er – schat ik – 65 waarvan het aantal verkochte exemplaren de 300 overstijgt. Een aantal bundels zal, de goede bedoelingen van uitgever, boekhandel en auteur ten spijt, heel slecht zijn verkocht.

Dat ligt niet (altijd) aan de kwaliteit van de bundel. Waar dan wel aan? In mijn vorige stukje over deze kwestie ging ik ongefundeerd en tendentieus te keer tegen de Flauwe Logschrijver (wat mij nog heel wat elektronische post opleverde, van mensen die mij ontrieden en zelfs verboden om die kritiek op de schrijver te uiten, daarbij redenen gebruikend die uiteenliepen van 'het is een aardige jongen' tot 'hij kan wel wat'; en inderdaad, hij is een aardige jongen), wat de discussie enigszins dreigde te vertroebelen; daarvoor, voor dat vertroebelen, mijn excuses.

Volgens mij is de zaak waar het mij om gaat als volgt samen te vatten: er verschijnen heel wat bundels in Nederland en Vlaanderen. Dat is een goede zaak; zonder bundels geen poëtisch... klimaat (sorry). Helaas lopen de gedrukte media achter in het kritisch begeleiden van deze productie, maar er wordt op internet (Poëzierapport, Meander, Literair Nederland, de Recensent, 8weekly, enz.) driftig gewerkt aan het inhalen van de ontstane achterstand. En natuurlijk is er, nog altijd, de Poëziekrant.

Sinds ik mijn werkzaamheden als poëzieredacteur begon, begin 2004, valt me tegelijkertijd op dat veel dichters (de goeden niet te na gesproken) nooit een dichtbundel kopen, zelfs niet van hun directe collega's. Veel dichters zijn daardoor slecht op de hoogte van wat er in de 'poëziewereld' (andermaal sorry) speelt; zelfs 'klassieke' dichters laten ze links liggen.

Een en ander heeft geen gunstig effect op de kwaliteit van hun werk, via een wat ruime bocht, maar dat zijn vaak de mooiste; dat heeft weer effect op het algemene niveau van de Nederlandstalige dichtkunst, waardoor de verkoopcijfers stagneren, waarmee we weer terug zijn bij het begin.

Stel nu, dacht ik onlangs, stel dat de dichters zélf weer eens wat meer betrokkenheid zouden krijgen bij wat hun collega's doen... Stel dat er een manier is om, laag inzettend, 70 mensen zo ver te krijgen dat ze een bundel die gaat verschijnen ook echt kopen. Dat is geen enorm aantal. Maar zo'n aantal  helpt wel om het boek in het begin verspreid te krijgen en is een welkom tegenwicht voor de aantallen die een aanbiedingsronde bij de boekhandel vaak opleveren.

Natuurlijk zijn er meer manieren te bedenken – sponsoring, subsidie – maar wat 'de poëzie' (ten derde maal sorry) de komende jaren vooral nodig heeft, is... (even de tanden op elkaar... zeg het nu maar gewoon...) betrokkenheid. De dichterswereld is klein en verdeeld, en het kunstmatige onderscheid tussen 'goede' dichters en dichters die er 'niet toe doen' (een onderscheid dat in sommige kringen en door sommige uitgeverijen wel degelijk wordt gemaakt) is onvruchtbaar.

Oh ja. ACG Vianens bundel zal verschijnen: de kaap van de 70 inschrijvingen is gerond.

Wordt vervolgd, met nog meer positieve suggesties! En met meer aandacht voor de suggesties van Hans Kloos en Dirk Vekemans onder het eerste bericht.

29 juni 2007

Mini-interview met Catharina Blaauwendraad

CatharinaCath (Catharina Johanna) Blaauwendraad (Breda, 1965) debuteerde in 1989 in het literaire kwartaaltijdschrift De Tweede Ronde, waarvoor ze sindsdien als dichter, poëzievertaler en gastredacteur werkzaam is geweest. In 2003 verscheen haar vertaling van de Honderd Liefdessonnetten van Pablo Neruda. In 2004 verscheen haar debuutbundel Niet ik beheers de taal in de Windroosreeks van uitgeverij Holland. Zij heeft een eigen website, die via dit adres te bereiken is.

Lees verder in de Kleine Zaal >>

Gedicht van de week - Anneke Claus

Laag

ik weigerde te lopen
maar kroop als een machine
in en om het huis was iedereen
me altijd kwijt

en toen ik eindelijk rechtop
ging staan in mijn verpakking
vertikte ik het om ze aan te kijken

steeds zocht mijn blik de grond
alsof het leven zich
nog steeds daar afspeelde

groeien wou ik ook al niet
maar de hangklok in de kamer liep

generaties koeien gingen op in kotelet
de overbuurvrouw wierp een bleke dochter
grootmoeder ging de pieren voeren

ik kreeg gelijk.


Anneke Claus

'Laag' van Anneke Claus is de 31e bijdrage die in het kader van het project 'Gedicht van de week' op de Contrabas is geplaatst. In totaal zullen 52 dichters, die minstens één bundel bij een reguliere uitgeverij hebben uitgebracht, worden uitgenodigd om een nog niet eerder in digitale of gedrukte vorm gepubliceerd gedicht op de Contrabas te plaatsen. Dit project wordt mogelijk gemaakt door steun van het Lira Fonds.

Anneke Claus (1979) debuteerde in 2005 met 'BONZAI!'.

Hella Haasse in ruimte

Er wordt een planetoïde vernoemd naar Hella Haasse, die daarmee in gezelschap komt te verkeren van Mars, Jupiter en Harry Mulisch. Zie BoekenNieuws voor meer.

Martin Bril in vorm

Martin Bril is in vorm; lees zijn dagelijkse colum (aanraders: Gewoon de Vleutenseweg en Screening) op zijn website.

28 juni 2007

Braziliaanse hoempapa en poëzie aan zee

SambabalOp verzoek van de organisatie: Theater de Regentes organiseert morgenavond, 29 juni, een optreden aan het strand. Poëzie en muziek vormen, in de woorden des organisaties, een mooie combinatie in de voorstelling van Vrouwkje Tuinman, Ceumar en Olaf Keus. Een heerlijke barbecue voorafgaand aan de voorstelling maakt er een compleet avondje uit van. Voor de zekerheid: het optreden is binnen, dus jullie hoeven morgen niet in de regen te staan. Morgenavond dus, vanaf 18.00 uur, De Regentes, Weimarstraat 63, Den Haag.

Over boeken maken en boeken verkopen, deel 1 (+update)

Poet

Soms verbaast het me dat dichters geen dichtbundels kopen, zelfs niet van collega's. Neem nu het het flauwe logschrijvertje S.A., die tijdens presentaties altijd voor een euro of dertig, veertig aan speciale bieren wegtikt, maar een boek kopen? Neen. Het is zijn goed recht, maar je vraagt je soms wel af hoe hij aan zijn waarlijk encyclopedische belezenheid komt.

[Update] Het is... niet waar, wat ik hierboven zeg. Er zou moeten staan: 'Neem nu het het flauwe logschrijvertje S.A., die tijdens presentaties voor een euro of dertig, veertig aan speciale bieren wegtikt, maar wél altijd een boek koopt. Hij is de gunstige uitzondering, die de regel (dat dichters geen boeken kopen, en zeker niet van collega's) bevestigt. Hoe die andere dichters aan hun leesvoer komen, je vraagt je soms af.' Zo nu kunnen de reacties weer gaan over het onderwerp dat ik probeerde aan te snijden. [einde Update]

Tijdens allerlei andere borrels en vernissages kom je ze altijd & overal tegen; van die mensen die wel babbelen over gedichten maar die je nooit kunt betrappen in de buurt van zo'n papieren ding, in een bepaalde vorm gesneden, met lijm in de rug zodat de bladzijden vast blijven zitten tijdens het bladeren.

Waarom dat is? Ik heb zo mijn vermoedens, waarin laaggeschooldheid, onverschilligheid voor alles wat buiten het eigen mini-universum gebeurt en een wezenlijke desinteresse jegens de poëzie een rol spelen (de goeden niet te na gesproken, maar ja, de goeden, wie zijn dat dan weer?). Gelukkig ben en blijf ik een optimistisch mens.

Dus toen ik laatst een stukje van Erik Jan Harmens ('Lees nu z’n manuscript Ssst, woordwerk. Daar mag best een harde kaft om en een ISBN in.') over ACG Vianen doornam, dacht ik: 'Kom, laat ik de gratis betrokkenheid van Harmens eens omzetten in een mooie daad. Ik geef het boek uit, als er ten minste zeventig mensen zijn die het willen hebben. De rest van de exemplaren verkopen we later wel.'

Het was een opwelling, ik geef het toe, maar toch is deze opwelling niet geheel vrij van strategie. Je komt er nog eens achter wie bereid is om gratis getoeter over betrokkenheid bij poëzie om te zetten in daden, én je komt erachter hoe er in de slangenkuil, die de poëzie helaas óók is, wordt gereageerd op een dergelijk, ahum, initiatief.

Lees verder en schrijf in bij ACG >>

Wordt vervolgd.

Achille van den Branden

Achille van den Branden... Ik heb geen idee wie hij is, of nu ja, een klein idee, maar hij onderhoudt in zijn eentje (of is hij er meer dan eentje?) een opmerkelijk weblog. Dat hier te vinden is. Van den Branden heeft ook een pseudoniem: Prins van Denemarken.

27 juni 2007

Geschiedenisles van Meester Adriaan

Theovangogh_webDe stadsdeeldichter van Amsterdam-Centrum, Adriaan Jaeggi, schrijft op zijn weblog al twee berichten lang (zijn 'Gedichten voor Bouazza-actie' marcheert niet) over de 'Nacht van de Vrijheid', een praat- en doe-avond die het woord 'vrijheid', nu Eddy Terstall eraan verbonden is, geweld aandoet. Maar daar gaat het niet om. Het gaat om de volgende geschiedenisles, ons gratis door Jaeggi verschaft. Nadat hij Spinoza heeft geciteerd (altijd goed, Spinoza citeren), lezen we:

'Zo schreef Spinoza over Amsterdam, de stad die ook wel Eleutheropolis werd genoemd: de stad van de vrijheid en de vrije gedachte. Spinoza kon in deze stad zijn gedachten letterlijk de vrije loop laten, een vrijheid die in geen enkele andere stad aanwezig was, vier eeuwen geleden.
Er is sindsdien het een en ander veranderd - maar de legende van Amsterdam als stad van vrijheid en de vrije gedachte leeft nog altijd voort. Misschien nog meer buiten Amsterdam dan in de stad zelf, waar de bewoners soms ongehoord heethoofdig, cynisch, onbeschoft en harteloos met elkaar omgaan.
En toch: in Amsterdam kunnen nog altijd gedachten de vrije loop worden gelaten. Het zijn andere, misschien radicalere gedachten dan in Spinoza’s tijd, meningen en gebruiken die soms lijnrecht tegen elkaar in gaan. Maar nog altijd leven hier "alle mogelijke mensen van iedere natie en geloofsrichting samen". Nog altijd zijn de meeste Amsterdammers bereid de prijs van de verdraagzaamheid te betalen voor de vrijheid – ook al gaat dat soms gepaard met een stevige vloek of een opgestoken vinger.'

Inderdaad. Spinoza's tijd was, vergeleken met de onze, overzichtelijk en ging zonder rimpeling voorbij. Het was de tijd van vóór de postkoets, en 's avonds ging men, na bijbellezing en gebed, vroeg naar bed. 'Wat ruik ik daar, Erasmus?' 'Oh, dat is de lucht van gebraden ketter.' Enfin. En dat kon echt nergens, behalve in Amsterdam, een stad die zich opmaakte voor een eeuw slavenhandel.

Wat ik maar wil zeggen is dit: gebrek aan kennis, daar zal een cultuur eerder aan ten onder gaan dan aan een opgestoken vinger; en domheid van mensen die zich in het culturele of politiek debat mengen, legt een rode loper uit voor de barbaren, die deze loper gebruiken als mat voor hun modderlaarzen. Het Amsterdam van Jaeggi, laten we het Leuteropolis noemen, voortaan.

Eenzame Uitvaart # 79

Eenzame uitvaart nummer 79. Onbekende blanke man, gevonden op 23 mei 2007 nabij Blijburg, geen verdere gegevens bekend. Begraafplaats St. Barbara, woensdag 27 juni om 10 uur. Dichter van dienst: Eva Gerlach. Zie de Uitvaartwebsite.

Uitgeverij De Contrabas

Cookies

De Contrabas maakt gebruik van cookies. Voor meer informatie Zie hier
.

Laatste reacties

Pageviews


Sinds 21 augustus 2005

Categorieën