Gedicht van de week - Menno van der Beek

Canonisatie

Hij kan niet vallen want hij ligt in bed
languit en op zijn rug. Hij heeft een kunstgebit
dus wat hij ook verbijt, het doet geen pijn.

Zijn handen heeft hij naast zich neergelegd,
hij hoort zijn ademhaling met zijn ogen dicht;
het hoofd is groot geworden, zijn gezicht lijkt kleiner:

hij is de ideale man. Hij is veranderd
sinds hij mij achterna zat door de tuin

om mij iets uit te leggen. Dat was toen ook prachtig
maar dit is eindeloos. Hier wordt niet gelachen

maar hier wordt afgewacht tot alles vast ligt
en dan is hij volmaakt. Hij doet geen oog meer dicht.

Menno van der Beek

'Canonisatie' van Menno van der Beek is de 30e bijdrage die in het kader van het project 'Gedicht van de week' op de Contrabas is geplaatst. In totaal zullen 52 dichters, die minstens één bundel bij een reguliere uitgeverij hebben uitgebracht, worden uitgenodigd om een nog niet eerder in digitale of gedrukte vorm gepubliceerd gedicht op de Contrabas te plaatsen. Dit project wordt mogelijk gemaakt door steun van het Lira Fonds.

Menno van der Beek (1967) publiceerde 'Waterdicht, gedichten' (2002) en 'Kaddisj' (2006).

Comments

[Geplaatst door: Bert van Weenen]

In 1999 debuteerde Van der Beek met 'Vergezocht', een bundel die zeker niet misstaat naast 'Waterdicht' en 'Kaddisj': drie bundels die kwalitatief op hetzelfde hoge niveau staan. Het gedicht 'Canonisatie' is echt geen toevalstreffer of een onverwachte parel tussen de rijstkorrels. Zo goed zijn ze allemaal.