Wat ons goed doet

Tante Akke, al uitgezwaaid, vocht zich terug
uit het ziekenhuis om met bibberig handschrift
te schrijven aan wie haar goed had gedaan

en overleed in vrede. Vrede is niet het ontbreken
van oorlog, maar versterking van autonomie.
Ik laat een vlieg door het raam naar buiten

om de vrede in het heelal te bewaren. Blijft
het ontbrekend gonzen in banen onder het plafond.
Autonomie van het geluid van de vlieg die nu

buiten vliegt. Ik hoor u wel, de karakteristieke
buiging van uw stem tijdens de zin, die aangeeft
waar in uw levensloop het hoogtepunt ligt.

Het stormt en de boom verliest dood hout.
Het regent en het blad vouwt groen en vlezig open.
Wat ons goed doet moet autonoom zijn.

Rouke van der Hoek

Het gedicht 'Wat ons goed doet' van Rouke van der Hoek is de 23e bijdrage die in het kader van het project 'Gedicht van de week' op de Contrabas is geplaatst. In totaal zullen 52 dichters, die minstens één bundel bij een reguliere uitgeverij hebben uitgebracht, worden uitgenodigd om een nog niet eerder in digitale of gedrukte vorm gepubliceerd gedicht op de Contrabas te plaatsen. Dit project wordt mogelijk gemaakt door steun van het Lira Fonds.

Rouke van der Hoek (1952) publiceerde onder meer de bundels 'Doorgewinterd landschap' (1992), 'Het magnetische noorden' (2001) en 'Bodemdaling' (2005).

Comments

[Geplaatst door: Chrétien Breukers]

En verdomd, dat is er één meer dan de twee bundels die een dichter mag publiceren om in aanmerking te komen voor de J.C. Bloemprijs, waar VD Hoek toch voor in aanmerking kwam...