Marc Reugebrink over onze oppervlakkige cultuur

Het Fonds voor de Letteren, wie heeft er niet zo nu en dan iets op te mopperen? Maar weinigen maken het zo bont als Marc Reugebrink:

'(...) ik kan soms ook erg geïrriteerd raken door de formulieren waarin mij naar werkplannen en voortgang van de werkzaamheden wordt gevraagd. Ik behoor, zo zou ik telkens op die formulieren willen zetten, tot het type schrijver dat géén uitgewerkt plan heeft als hij ergens aan begint, alleen een vaag idee dat gaandeweg concreter wordt, of zelfs kan veranderen. Ik behoor tot het type bij wie de vorm aan de inhoud vooraf gaat en die in die zin heeft te volgen wat de geschreven tekst me dicteert. Reden waarom ik zelfs een strikt autobiografisch begonnen verhaal nooit tot een waarheidsgetrouw einde zou weten te brengen.' En: 'Het alternatief voor de formulieren — om even terug te keren naar waar het me om begonnen was — heet natuurlijk: vertrouwen. Schrijvers als ik, die hun boeken niet op voorhand kunnen plannen, die werken vanuit wat er zich onder hun handen vormt, willen eigenlijk op hun woord geloofd worden wanneer zij de bevoegde instanties vertellen dat het wel goed zal komen: "gelooft u mij toch."'

Kort gezegd: 'Maak het geld over en zwijg.' Gelukkig bevat Reugebrinks posting verder veel goeds en waars, ter lafenis tot ons gebracht in deze oppervlakkige tijden. Lees zelf maar eens. En wij van de Contrabas wensen Reugebrink fijne weken toe, in Berlijn, een stad die ongetwijfeld goed zal zijn voor vele, vele nieuwe bespiegelingen.