Enno Endt (1923-2007)

Enno Endt, Gorter-kenner, is dood. Dat meldt de Papieren Man. Die het weer gelezen heeft op het Bieslog. Endt is vooral bekend geworden door zijn Herman Gorter Documentatie 1864-1897, een waarlijk prachtig, bio- en bibliografisch boek. Ook speelt Endt, onder een andere naam natuurlijk, een rol in het waarlijk vreselijke boek Bij nader inzien van J.J. Voskuil.

Magda Castelein (1946-2007)

De Vlaamse dichteres en beelden kunstenaar Magda Castelein, die in 2002 bij Uitgeverij P debuteerde met Druppelteller, is op 21 april 2007 overleden. Zij werd 61 jaar. Paul Rigolle herdenkt haar op zijn weblog, Arcadim in Arcadië.

***FLARF IN NEDERLAND!!!!***

A.s. vrijdagavond in PERDU: Amerikaanse Poezie III: ***FLARF IN NEDERLAND!!!!***

Het is de week van de poëzie: voor Perdu goede reden om aandacht te besteden aan recente anti-poëzie. Flarf is een stroming in de Amerikaanse dichtkunst die rond de eeuwwisseling begon. Het ging de Flarf-dichters in eerste instantie om het schrijven van zo onacceptabel mogelijke gedichten: poëzie vol lelijke taal, banaliteiten, stompzinnigheden, verwerkt in wilde collages. Hierbij worden zoekacties via Google vaak gebruikt om de meest banale discussies op te sporen die tekst-materiaal leveren. Met name sinds 9/11 heeft Flarf zich van een melige, puberale anti-poëtische beweging ontwikkeld tot een stroming van felle, subversieve en politiek geladen poëzie, die methodisch - en op vaak hilarische wijze - verrassende kanten van de maatschappelijke taalwerkelijkheid blootlegt.

In 2004 werd van Flarf-dichter K. Silem Mohammad het gedicht 'Mars Needs Terrorists' opgenomen in de prestigieuze jaarlijkse Best of American Poetry bloemlezing, en sindsdien is Flarf steeds meer op de voorgrond komen te staan in de discussies van de Amerikaanse literaire avant-garde.

Perdu vraagt zich af hoe een dergelijke stroming, en haar sterk uiteenlopende technieken van het verzamelen van materiaal via Google, zich naar de Nederlandse literaire context zou kunnen vertalen. Daarom organiseert Perdu een avond waarvoor twee Nederlandstalige dichters - Koen Bauwens en Hans Kloos - gevraagd is zich een poos toe te leggen op Flarfiaanse technieken, en daarvan verslag te doen. De avond wordt ingeleid door Ton van 't Hof, dichter en flarf-expert, en een aantal Amerikaanse Flarf-dichters zal aanwezig zijn in de vorm van video-boodschappen, speciaal gemaakt voor het Nederlandse publiek.

M.m.v.: Koen Bauwens, Katie Degentesh, Ton van ’t Hof, Hans Kloos en Kasey Silem Mohammad.

Zie ook Dossier Flarf In Nederland.

Aanvang: 20.30 uur, deur open: 20.00 uur, entree: 6 euro, 5 euro met korting.

Jeroen Brouwers krijgt Prijs der Nederlandse Letteren

Het Comité van Ministers van de Nederlandse Taalunie heeft de Prijs der Nederlandse Letteren toegekend aan Jeroen Brouwers (1940). De prijs wordt eenmaal per drie jaar uitgereikt, beurtelings door het Nederlandse en Belgische Staatshoofd, aan een auteur van oorspronkelijk Nederlandstalige literaire werken. Dit keer reikt de Belgische Koning Albert de prijs uit. De prijs kan worden toegekend voor het gehele oeuvre van een schrijver of voor een apart werk in de genres poëzie, verhalend proza, beschouwend proza of drama. Aan de prijs is een bedrag verbonden van € 16.000,-.

Het hele persbericht staat bij de Taalunie >>

Afscheidsliedje voor Boris Jeltsin (1931 - 2007) + geschiedenisles

Bij het opruimen van mijn bureau - 4 en slot

Onlangs heb ik mijn bureau opgeruimd. Ik bedoel daarmee: ik heb het bovenblad van mijn bureau, dat bedolven lag onder de... hoe zegt men dat... spullen, leeggeruimd. Een leerzame ervaring. Uit de laag net onder de aardschors kwamen allerlei boeken, waar ik 'later nog wel eens' aandacht aan zou besteden, te voorschijn. Die boeken heb ik vanmiddag in het zich in mijn tuin bevindende olievat gedaan. Scheutje spiritus eroverheen. Vlammetje erbij. En wwwhhoooosshhh... Het was een mooie fik, al zeg ik het zelf.

Op dat vuur heb ik heerlijke worstjes gebraden. Van die Duitse. Braadworstjes. Glaasje bier erbij. Beetje leuk bezoek om me heen. Worst en bier had ik gekocht van de opbrengst van de paar boeken die het antiquariaat nog wilde hebben. Ach... daar ging de rest in de vlammen op... die producten van huisvlijt. Stof zijn wij... Enfin. Stuur mij vooral veel boeken, dan kan ik in de zomer nog eens een feestje geven.

Nominaties C. Buddingh'-Prijs

De nominaties voor de C. Buddingh'-Prijs zijn bekend geworden. Ze staan hier.

Paul Snoek Poëzieprijs naar Roeshoofd Hemelt

Op zaterdag 21 april werd - tijdens het literaire weekend ARCHIPEL-

de vijfde Paul Snoek Poëzieprijs van de stad Sint-Niklaas uitgereikt.

Het prijsbedrag van € 4000 ging naar JOOST ZWAGERMAN voor de bundel 'Roeshoofd hemelt'

De jury bestond dit jaar uit: Ilja Leonard Pfeijffer, Frank Pollet, Hans Vandevoorde en Jelle Van Riet.

het juryrapport staat in de Klein Zaal >>

 

Over hoogspringers en kopieermachines

In Meander staat een... fijn interview met Henk van der Waal, hem afgenomen door Sander de Vaan. Henk van der Waal is blijkbaar de voorzitter van de jury die de VSB Poëzieprijs dit jaar gaat uitreiken, want hij verzorgde de samenstelling van De beste gedichten van 2006. In dat interview antwoordt Van der Waal op deze vraag: 'Volgens een op De Contrabas gepubliceerde lijst van de publieksprijs 2006 zijn er vorig jaar 130 dichtbundels verschenen en daarnaast nog 14 bloemlezingen. Heb je die allemaal gelezen?'

'Ik zei al: het is lezen, lezen en nog eens lezen. Maar je kunt natuurlijk niet alle bundels van kaft tot kaft doornemen. Heel veel dichters zijn er erg goed in om het je al heel snel tegen te maken. In zo'n geval laat ik me natuurlijk niet direct kennen en zet ik nog een gedicht of wat door. Maar als het dan echt niet wil, leg ik zo'n bundel, ook uit zelfbescherming, naast me neer. Je hoeft natuurlijk niet alles te pikken. Het is mooi dat er 130 bundels gepubliceerd zijn, maar laten we eerlijk zijn: meer dan de helft van die bundels heeft een dermate particulier karakter dat ze beter op de plaatselijke kopieermachine vermenigvuldigd hadden kunnen worden voor familie en vrienden. Blijkbaar vinden een heleboel uitgevers van die bundels dat ook, want een aantal neemt simpelweg niet de moeite die bundeltjes op te sturen naar de VSB Poëzieprijs. Kennelijk geloven ze zelf niet in die poëzie.'

Of misschien geloven sommige uitgevers niet in het sturen van dozen vol bundels, die toch meteen als zijnde te particulier worden weggelegd? Je weet het niet. En als Meander vraagt: 'Ik kan me ook voorstellen dat er uitgevers (en dichters) zijn die niks moeten hebben van het literaire prijzencircus. Fictie schrijven is iets anders dan bijvoorbeeld hoogspringen. In het laatste geval is vrij objectief vast te stellen welke mensen tot de beste hoogspringers behoren, maar bij literaire prijzen komen ook zaken als persoonlijke smaak en publiciteit kijken.' antwoordt Van der Waal:

'Als ze niet mee willen doen aan literaire prijzen, moeten ze al helemaal niet mee doen aan publieksprijzen. Het is natuurlijk leuk als je bij zo'n peiling boven komt drijven, maar naar wat ik begrepen heb, is dat meer de verdienste van de dichter zelf en zijn mailbox, dan van het weloverwogen oordeel van een breed publiek. Een literaire prijs die werkt met een jury is een vorm van vertegenwoordigende democratie. Omdat niet iedereen alle bundels kan lezen, wordt die taak in handen van een klein groepje mensen gelegd in de verwachting dat dat groepje naar eer en geweten zijn keuze maakt.'

In de eerste plaats: Rottend Staal en de Contrabas maken zélf een lijst. Die wil een overzicht zijn van álle in dat jaar verschenen bundels en verzamelbundels of verzamelde dichtwerken, voorzien van één auteursnaam. 'Het publiek' krijgt de kans om op al die titels te stemmen. Auteurs of uitgevers hoeven geen bundels in te zenden. 

De prijs beoogt meer aandacht voor de poëzie in het algemeen. De prijs is in eerste instantie bedoeld om de aandacht op het jaaroverzicht te vestigen, niet andersom. Daarnaast wordt op deze speciale website een uniek en blijvend online overzicht geboden van alle in een bepaald jar bij reguliere uitgeverijen gepubliceerde Nederlandse en Vlaamse bundels. En: deze prijs complementeert de reeds bestaande, veelal door vakjury's toegekende, poëzieprijzen. De organisatie van de VSB Poëzieprijs mag de lijst, gratis, gebruiken als basis voor de door haar toegekende prijs – die nu wordt uitgereikt zonder dat de jury op zijn minst kennis heeft genomen van de hele jaarproductie. Maar Van der Waal filosofeert liever op een... ander niveau:

'Natuurlijk, bij een wedstrijd hoogspringen kun je het resultaat precies vaststellen. Hoewel precies, daar valt ook nog wat op af te dingen. Er zou bijvoorbeeld doping in het spel kunnen zijn of weet ik wat niet. Bovendien heeft iedereen vanwege een andere genetische structuur een ander uitgangspunt. Wat is precies op het conto van de sporter te schrijven, en wat op dat van zijn erfelijk materiaal? In die zin zijn er ook in de sport sommigen bevoorrecht en anderen niet. Maar het mooie van jurywerk, dus van het vellen van een smaakoordeel, is dat iedereen daarbij zijn eigen subjectiviteit moet inzetten en dus ook in de waagschaal stellen. Je kunt je niet verschuilen achter cijfertjes of wat dan ook. Wie oordeelt, gaat met de billen bloot. En dat maakt jureren ook risicovol. Als je wilt dat je gelezen wordt, stel je je eigenlijk al bloot aan de kans beoordeeld te worden. En eerlijk gezegd heb ik nog van niemand gehoord dat ie niet mee wil dingen naar de VSB poëzieprijs.'

Jammer dat Van der Waal in het verder zo... behartenswaardige interview toch wéér niet verder komt dan het wegwuiven van tegen een prijs ingebrachte bezwaren, wat hij dan op de koop nog doet met, nu, niet met onwaarheden, maar wel met halve waarheden, en knollen die ons voor citroenen worden aangeboden. Jury van de VSB Poëzieprijs... gedenk toch deze wijze woorden: 'het is lezen, lezen en nog eens lezen'!

Víctor Argüelles Ángeles

Onze onvolprezen Fa Claes introduceert ditmaal de Mexicaans dichter en beeldend kunstenaar Víctor Argüelles Ángeles (1973).

VERWACHTINGEN

      Je beproefde de dorst van mijn lege ogenblikken
waar de uren dood neervallen
                                    en nooit meer opstaan

ik heb gewacht...                  ik wacht,
                        alleen het onmogelijke bezoekt mij,
doorzoekt mij onder het voorwendsel
mij hoop te verlenen.

      De gebroken dag is een veelkleurige spiegel
hij hecht zich aan de innerlijke structuur
die weerstand biedt in het erkennen van zijn opdracht

ik verzin dat ik uit mijn nieuwe
verpakking met geur van ranzige en verbleekte
                        schaduwen te voorschijn zal komen,
ik beloof mezelf dat ze tussen de muren
die mijn lichaam gevangen houden
ineens breken.

      De tak kraakt in de nacht, hij vergezelt me
hij fluistert dat ik afhankelijk ben
                        van een onverbrekelijke vrede

maar slechts een enkele keer verschijnt hij
                        achter de horizon aan het spelen
            zoals altijd, van toen hij kind was.

Lees verder >>