Hoe zit het met poëzie op Second Life?

Vanochtend hoorde ik op Radio 1 een discussie over Second Life, een discussie die bij me de vraag opriep hoe het met poëzie gesteld zou zijn in die virtuele wereld. Helaas kan ik Second Life niet bekijken: je moet software downloaden en dat is in het internetcafé waar ik momenteel kantoor houd niet mogelijk.

Dus wellicht kan iemand middels de reactie-mogelijkheid berichten over poëzie op Second Life. Zijn er boekwinkels? Virtuele dichtavonden met virtuele of echte optredens? Etcetera - ben erg benieuwd.

Comments

[Geplaatst door: Catharina Blaauwendraad]

In een poging de (oudere) Jeugd van Tegenwoordig te doorgronden heb ik een paar maanden terug een verloren middag in Second Life doorgebracht. Juich niet te vroeg, want ook in de virtuele wereld geldt de Piramide van Maslow. Hetgeen inhoudt dat ik het grootste deel van de tijd met mijn virtuele basisbehoeften bezig ben geweest, in dit geval passende kleding en een aangepast hoofd, want als je niet uitkijkt moet je met de kop van een konijn (of haas, weet ik veel) het land in. Kortom, aan het poëtische gedeelte van de behoeftehiërarchie ben ik niet toegekomen. Ik was het hele geklooi na een uur al spuugzat.

[Geplaatst door: Joost Baars]

Er zijn wel wat poëzieclubs te vinden, maar er zijn m.i. een aantal problemen. Ten eerste de taal: de voertaal in SL is uiteraard Engels, maar om met WCW te spreken: "When a man makes a poem (...) he takes words as he finds them interrelated about him and composes them - without distortion which would mar their exact significances - into an intense expression of his perceptions and ardors that they may constitue a revelation in the speech that he uses." Daar ga je dus al als Engels niet je moedertaal is. Ten tweede gaat alles, maar dan ook werkelijk alles (niet alles toch? jawel. er is toch wel een heel klein beetje...? nee, alles) over geld. Je schrijft dus een gedicht om mee te doen met een poëziewedstrijd en aldus Linden Dollars te winnen. Daarbij, en dan kom je terug op het citaat van Willam Carlos Williams van hiervoor: je kunt wel een gedicht schrijven en dat inbrengen in Second Life door het in te dienen in een wedstrijd, of het voor mijn part op een muur te schrijven ofzo, maar je hebt het gedicht nog steeds in Real Life geschreven. Ook als er beelden in voorkomen die alleen in Second Life bestaan. Het is niet het SL-karakter dat de woorden, de taal neemt die hij om zich heen vindt en ze zo ordent dat ze iets artikuleren. Je doet dat zelf. SL poëzie bestaat dus niet.

[Geplaatst door: Bart FM Droog]

Okay. Er valt daar dus weinig nieuws te ontdekken, op wellicht een handjevol Engelstalige poëten die enkel op (in?) Second Life bezig zijn na.

[Geplaatst door: Joost Baars]

Voor echte Second Life poëzie zou er een eigen Second Life taal moeten zijn, die alleen daar wordt gesproken. Vervolgens zou de dichter alleen online mogen schrijven, dus terwijl hij als zijn karakter leeft. Maarja, in SL doe je alleen dingen om een doel te bereiken, en dat doel is bijna altijd geld verdienen. Dichten doe je in een dood uurtje, als je doelloos bent, als je je verveelt, en wanneer dat in SL toeslaat, dan wendt de speler zich af van het scherm. Eigenlijk zou het SL-karakter in staat moeten zijn zich van zijn bestuurder af te wenden en zich zo kunnen vervelen. Dan zou het karakter poëzie kunnen gaan schrijven.

[Geplaatst door: Vrouwkje Tuinman]

Ilja Pfeijffer komt binnenkort met een boek over Second Life.

[Geplaatst door: Michele Hutchison]

Ik ben redacteur bij www.poetryinternational.org, een multitalige poezie tijdschrift op internet (alle poezie in oorsprongelijk taal en engels). Het is mogelijk dat een podium voor poezie op SL in de toekomst zou opgericht worden. Zelf onderzoek ik hoe dat kan.

[Geplaatst door: Chrétien Breukers]

Is dat hele SL niet een beetje... een lege huls?

[Geplaatst door: Otto Maanzaad]

als je heel goed kijkt
zie je alleen eentjes en nulletjes

net als elders
waar het bloed tolt
door dove organismen

of gras het wint van gras
in zee

op groenland is het nog stil
daar gaan we kijken hoe het ijs

in braille des noods