'E'

En als het nu eens waar was
Dat één rillende letter slechts, 'E',
In Japan een verse tekening is in de regen:
Tussen de hemel en haar helse bedrading,
De gladde straatklinkers met lantaarn.

(Ik loop door een flikkerende film:
Twee verlepte oude nichten, creatief met hun penseel,
In een bedossemd theehuis, willen het bewijzen.
Streken, neergezet met net voldoende inkt –
De brandende chaos van gisteravond geblust
In een alles-gesloten sfeertje. Party is over,
In ondergronds Tokyo, in steenkolenengels,
Onder het minuscuul craquelé van een zelfbeeld.)

Dan zou ik, achter die verkruimelende letter,
De spokerige afbeelding vermoeden van mijn aftakeling,
En wanneer ze glimlachen wat extatische leegte
Om me voor te hoeden. De beheersbare emotie,
Nu nog een zegen van het mythomane hart.
Ik groet de courtisanes zonder kersenbloesem
En rijzende zon, ik wantrouw hun hoftafereel
En voel het vlietende leven verdwijnen
Achter mist en medelijden.

'E'. (Een gesmoorde schreeuw, haast).
Dan stilte en schuifwanden.
En Mishima’s gevederde hielen,
Goddelijke list tussen fascistoïde schimmen.

Als een dandy verzuipend in martiale erotiek
Eindelijk jezelf zien: bodybuildende estheet,
Schermend met de erecodes van zijn verzen,
Zieltogend in de schaduw van wat bloemen.
Langzaam.
Opdat je beter dichten zou.

Bart Stouten

Het gedicht ''E'' van Bart Stouten is de 20e bijdrage die in het kader van het project 'Gedicht van de week' op de Contrabas is geplaatst. In totaal zullen 52 dichters, die minstens één bundel bij een reguliere uitgeverij hebben uitgebracht, worden uitgenodigd om een nog niet eerder in digitale of gedrukte vorm gepubliceerd gedicht op de Contrabas te plaatsen. Dit project wordt mogelijk gemaakt door steun van het Lira Fonds.

Bart Stouten (1956) publiceerde bij uitgeverij P de bundels 'Sapporo blues' (2002), 'De wijsheid van de wind' (2004) en 'Happy christmas, happy New York' (2006). Hij is ook presentator van het dagelijkse radioprogramma 'De Tuin van Eden' op Klara.