Brandkastkraker

voor Alexis de Roode

'Om te beginnen,' zegt de kraker, 'hoef je nergens
van onder de indruk te zijn. "Open" en "dicht"
zijn zulke oppervlakkige begrippen.

Een kluis, met al zijn massa en gewicht,
is op zichzelf niet meer of minder afgesloten
dan een auto of een houten schuur,
of je nu een sleutel hebt of niet.

Waar het om gaat: een deur is een mogelijkheid,
een slot is een kans. De rest is een kwestie van tijd
en talent. Als ze werkelijk niet wilden dat je erin
kon, hadden ze die brandkast dichtgelast.'

'Verder,' zegt hij, 'moet je ervan overtuigd zijn
dat de wil in de materie is. Een afgesloten safe
wacht in essentie op één ding: opengaan.
Jij hoeft dat alleen maar te laten gebeuren.

Onthoud, ten slotte, het verschil met een dief.
Een dief leeft temidden van deuren, sloten
en buit. Wij zien mogelijkheden.'

Ingmar Heytze

Het gedicht 'Brandkastkraker' van Ingmar Heytze is de 15e bijdrage die in het kader van het project 'Gedicht van de week' op de Contrabas is geplaatst. In totaal zullen 52 dichters, die minstens één bundel bij een reguliere uitgeverij hebben uitgebracht, worden uitgenodigd om een nog niet eerder in digitale of gedrukte vorm gepubliceerd gedicht op de Contrabas te plaatsen. Dit project wordt mogelijk gemaakt door steun van het Lira Fonds.

Ingmar Heytze (1970) publiceerde vele bundels, waaronder 'Het ging over rozen' (2003), 'Nietzsche schrijft een laatste vers' (2004), 'Schaduwboekhouding' (2005) en 'Het beste en de rest' (2006).

Comments

[Geplaatst door: Chrétien Breukers]

Sommige mensen vinden het fijn om te schelden, of om de discussie zo te manipuleren, dat zij ineens over henzelf gaat... De discussie onder dit gedicht is daardoor verziekt, en bij deze gesloten.