Poëziekrant, bloemlezingen en agitprop

Bij Kees Klok viel het meest recente nummer van de Poëziekrant vandaag al op de mat. Bij mij nog niet. Helaas. Want ik sta er in, namelijk, en wel met een interview, mij afgenomen door Bert Bevers. Ik weet niet meer precies wat ik allemaal heb gezegd, maar het ging over de Contrabasreeks, over de website, over de 'Vette Breukers' én over het hier door T'Sjoen aangezwengelde debat. Morgen ga ik onder de brievenbus liggen, in de hoop dat het nummer dan wel bij de post zit.

Gisteren was de presentatie van drie bloemlezingen, die de beste gedichten uit Friesland, Groningen en Drenthe heten te bevatten. Wat in het geval van de Friese bloemlezing niet zo is. Want Obe Postma staat er niet in. Dat is zoiets als een boek met 'De 100 beste Nederlandse gedichten' zonder Nijhoff, Leopold of Gerhardt.

Op zijn zelfhulplog beoefent de redacteur van de drie werken, Coen Peppelenbos, omtrent de commotie die hierover in Friesland is ontstaan een staaltje agitprop. Citaat: 'Elke keer als er een mooi boek wordt gepresenteerd (zoals de bloemlezing Droom in blauwe regenjas) zijn er weer dichters kwaad die zich tekort gedaan voelen. Ook nu is er alweer een heftig rumoer ontstaan over het ontbreken van Obe Postma.' En: 'Hun (des samenstellers) opdracht was dan ook om niet een canonvolgende, veilige bloemlezing te maken, maar een canonvormende, uitdagende bloemlezing. Dat hebben ze gedaan en zo hoort het ook. Bloemlezers moeten hun eigen keuze maken, zonder rekening te houden met gevestigde reputaties en de reeds bestaande literatuurgeschiedenis. Een goede bloemlezing is een steen in de vijver.' Met andere woorden: mensen die zeuren over wat ik uit doe geven, zeuren...

De opmerkingen over canonvorming en zo, laat ik eens positief doen, zijn lovenswaardig – ik kan het weten, want ik heb ook een canonvormende bloemlezing gemaakt – maar noem je boek dan niet 'De 100 mooiste gedichten', als je werk opneemt van, nu ja, van sommige mensen, en van de grootste Friese dichter geeneen. Dit is geen steen in de vijver, dit is een fluim in het gezicht van letterlievende Friezen (en Nederlanders, die met deze bloemlezing vals worden voorgelicht).

Zie ook: Teake Oppewal over de bloemlezing en Farskradio.