Gloeirest

Van kalmte wordt de kamer wijd.
We liggen zwijgend met een dunne maan
tussen ons in. Schemer is een suizeling

die duurt tot een van beiden
spreekt en, als een koude hand, de roes
verbreekt. Vensters staan op ruimte open

slaap blijkt stug. Mijn hoofd past
in het kussen, maar blijft talen
naar het gloeien van je rug.

Reine De Pelseneer

'Gloeirest' van Reine De Pelseneer is het 1e gedicht dat in het kader van het project 'Gedicht van de week' op de Contrabas is geplaatst. In totaal zullen 52 dichters, die minstens één bundel bij een reguliere uitgeverij hebben uitgebracht, worden uitgenodigd om een nog niet eerder in digitale of gedrukte vorm gepubliceerd gedicht op de Contrabas te plaatsen. Dit project wordt mogelijk gemaakt door steun van het Lira Fonds.

Reine De Pelseneer (Zandhoven, 1982) is licentiaat Germaanse Taal- en Letterkunde. Zij publiceerde gedichten in onder andere Deus ex Machina en Gierik & Nieuw Vlaams Tijdschrift. In 2005 verscheen haar debuut Doorgrond, bij Uitgeverij P.

Comments

[Geplaatst door: Rutger H. Conets de Groot]

Mooi, fijn, geconcentreerd en diep tragisch bovendien, kortom, geen onaardige eersteling! (Alleen dat 'talen' in een gedicht ken ik nu wel, was 'haken' daar, ook in verband met de stof, niet beter geweest?)

[Geplaatst door: Koenraad Goudeseune]

Kan er geen stukje biografie bij? Wie is Reine De Pelseneer? Vrouw, man? Welke bundel? Enkele lijnen zouden welkom zijn. Tenzij de dichter zelf een mysterie wenst te blijven natuurlijk.

[Geplaatst door: Rik Andreae]

Jammer dat dit gedicht zo snel naar "onderen" zakt. Vooral omdat het de eerste van 52 is die weldra een vitrine zouden kunnen vullen in de Kleine Zaal.