Colofon

Dit is weblog De Contrabas. Begonnen op 21 augustus 2005 door Ton van ’t Hof en Chrétien Breukers. Laatste bericht zal worden geplaatst op 21 augustus 2015, of ergens rond die datum. De weblog zal blijven bestaan, om de rijke archieven niet aan de digitale vergetelheid prijs te hoeven geven.

De redactie was in handen van Chrétien Breukers. De reactiemogelijkheid is gesloten, omdat de website niet ten prooi wil vallen aan eindeloze reeksen spam of aan reacties van notoire internettrollen. Mailen over de website kan aan decontrabas[at]hotmail.com

De boeken van Uitgeverij De Contrabas worden geleverd via Liverse, via CB of direct via Liverse. Eind augustus gaat de nieuwe website van uitgeverij De Contrabas, met bestelinformatie, online.

augustus 2015

ma di wo do vr za zo
          1 2
3 4 5 6 7 8 9
10 11 12 13 14 15 16
17 18 19 20 21 22 23
24 25 26 27 28 29 30
31            

« augustus 2006 | Hoofdmenu | oktober 2006 »

september 2006

30 september 2006

Maandag Zangdag

Dahl TV, NPS en De Revisor presenteren in oktober een bijzonder project: dertien dichters werken samen met dertien componisten om de kloof tussen poëzie en popmuziek te dichten:

Neeltje Maria Min
Hagar Peeters
Gerrit Komrij
Menno Wigman
Ilja Leonard Pfeijffer
Manon Uphoff
Antjie Krog (Zuid Afrika)
Joost Zwagerman
Hafid Bouazza
Kees 't Hart
Erik Jan Harmens
Peter Verhelst (België)
Alfred Schaffer

Thé Lau
Martin Buitenhuis (Van Dik Hout)
Huub van der Lubbe
Spinvis
Ellen ten Damme
Maarten van Roozendaal
Wende Snijders
Frédérique Spigt
Laïs (België)
De Jeugd van Tegenwoordig
Roos Rebergen (Roosbeef)
An Pierlé en Koen Gisen (België)
Bent Van Looy (Das Pop) (België)

Op maandag 2 oktober zijn de resultaten live te zien in Paradiso. Op zondag 8 oktober wordt het programma uitgezonden in De Avond van het Liefdeslied (NPS, Nederland 3, 20.30 uur). Het themanummer van De Revisor begint met een korte schets van de historische band tussen poëzie en muziek. Daarna volgt een verslag door middel van interviews en foto's van het werkproces tussen dichter en liedzanger/componist. Alle liedteksten zijn in het tijdschrift opgenomen.

Voorverkoop

Wie de avond wil bijwonen kan zich wenden tot de bekende voorverkoopkanalen van Paradiso (www.paradiso.nl).

Stephanos Stephanides

Stephanos Stephanides Stephanos Stephanides werd in 1949 geboren in Trikomo op Cyprus. Als kind verhuisde hij naar Groot-Brittannië, waar hij schoolging en literatuurwetenschap studeerde aan de Universiteit van Cardiff. Hij werkte jarenlang in Noord en Zuid-Amerika, waar hij ondermeer doceerde aan de Universiteit van Guyana. In 1991 keerde hij terug naar zijn geboorteland waar hij meewerkte aan de oprichting van de Universiteit van Cyprus. Hij is aan deze universiteit verbonden als hoogleraar vergelijkende literatuurwetenschap en dekaan van de Faculty of Humanities. Kees Klok vertaalde een gedicht van hem.

Godin, u bent vreselijk vanavond
Gisteravond verleidde u mij
In uw waterig blauw
Zelfs de maan was blauw.

Lees verder op Stanza >>

Mini-interview met Erik Jan Harmens

Erik Jan HarmensErik Jan Harmens (1970) heeft tot nu toe twee bundels op zijn naam, In Menigten (2003) en Underperformer (2005). Hij schrijft poëzierecensies en interviewt voor De Avonden wekelijks dichters. Volgend jaar verschijnt zijn eerste roman en niet veel later zijn derde dichtbundel. Waarom poëzie? 'Een wereld zo zwart als deze kun je maar het beste bezingen.'

Lees verder in de Kleine Zaal >>

28 september 2006

Uitslag Contrabaspeiling (18)

Opera te Berlijn Van de 53 stemmers volgt bijna 40% de spellingsregels van het Witte Boekje, 26% het Groene boekje en de rest laat het aan de eindredacteur over.

In de Duitse kunstwereld is met onbegrip gereageerd op de beslissing van de Duitse opera in Berlijn om Mozarts Idomeneo van het programma te schrappen uit beduchtheid voor een aanslag door radicale moslims. In de epiloog van het door Hans Neuenfels geregisseerde stuk worden de bebloede hoofden getoond van Poseidon (de Griekse God van de zee), Boeddha, Jezus en de profeet Mohammed.

De beslissing van intendante Kirsten Harms vloeit voort uit een zogenoemde veiligheidsanalyse die de Berlijnse recherche (LKA) naar aanleiding van het conflict rondom de Mohammed-karikaturen heeft uitgevoerd. De LKA stelde vast dat de uitvoering van Idomeneo 'op dit moment een zeker veiligheidsrisico' met zich meebrengt. (Lees het hele artikel in de Volkskrant.)

Bent u het eens of oneens met het besluit van de intendante? Gaat 'vrijheid van expressie' boven veiligheid? Het hoofd buigen of risico nemen?

Rechts kunt u stemmen! Aanvullend commentaar kunt u hieronder kwijt.

27 september 2006

Writing after 9/11

Susan M. Schultz eindigt haar laatste essaybundel, A Poetics of Impasse in Modern and Contemporary American Poetry (The University of Alabama Press, 2005), met een nawoord, 'Coda "World Trade Center" - Writing after 9/11', waarin zij in de hedendaagse Amerikaanse poëzie, die nu wordt geschreven, weerslag tracht te ontdekken op de gebeurtenissen op 11 september en de daaropvolgende invallen in Afghanistan en Irak.

Lees verder in de Kleine Zaal >>

Nieuws uit de natuur

F. Starik heeft gewonnen, en wel: '(...) de Plantage Poëzieprijs 2006, bestaande uit een kunstwerk, een lidmaatschap van de Vrienden van de Hortus alsmede een jaar lang lidmaatschap van de Vrienden van de Plantage, en misschien ook een boekenbon (...).' Lees op Stariks weblog hoe en wat.

Nog meer natuurnieuws – het lijkt verdorie Vroege Vogels wel. Danny Degenaar en Erwin Vogelezang hadden laatst een goed gesprek 'over de rol van sentiment en neukende paarden in de hedendaagse poëzie'. Dit gaf Vogelezang (en nomen is hier waarlijk omen) een vers in: 'Sentimenteel als een neukend paard'.

Het forum van de modderpoel Dichttalent gaat per 2 oktober dicht. Lees maar, het is echt waar. Zelfs bij de NCRV neemt men wel eens een goede beslissing... Ik ben benieuwd waar het kruipende gedierte nu gaat wonen...

Breukers op toernee

Chrétien Breukers gaat op toernee. Allereerst richten zijn schreden zich naar Rotterdam, waar hij aanstaande vrijdagavond optreedt in Zaal De Unie, samen met Sieger MG en nog wat levende muziek, onder het motto Krakatau Podium III - IV. Als dat maar goed gaat...

Daarna zijn er drie gelegenheden tijdens welke er met het wierookvat wordt geslingerd (hoop ik) boven de bloemlezing 25 jaar Nederlandstalige poëzie, 1980-2005, het boek dat door sommigen zo oneerbiedig De Vette Breukers wordt genoemd, waar ik 'de Breukers met de zware botten' een stuk fijnzinniger vind.

Op 16 oktober is er een SLAU-avond die deels is gewijd aan de bloemlezing; Ingmar Heytze zal mij interviewen en Ilja Leonard Pfeijffer houdt een lezing. Informatie over de rest van het programma volgt.

Op 19 oktober is er een presentatie in Amsterdam, in de Cotton Club, gelegen aan de Nieuwmarkt. Sprekers: Bart FM Droog, Jos Joosten en Hans Vandevoorde (die het waarschijnlijk zal hebben over de afwezigheid van Karel van de Woestijne in het boek). Aanvang 20.00 uur. Toegang gratis.

Daarna, op 22 oktober, faciliteer ik tijdens het Utrechtse Literaire Festival de jaarlijkse 'literaire afwerkplek'. Onder mijn bezielende leiding gaan Elma van Haren, Onno Kosters en Han van der Vegt 1-op-1 met poëzieminnaars. Desgewenst werk ik af uit mijn bloemlezing. Meer info op de website van SLAU.

Onderhandelingen met andere locaties zijn nog gaande. Ik hou jullie op de hoogte.

26 september 2006

Geëindigd bij de G

Terwijl ik dit stukje schrijf, dinsdag 26 september, wordt in Den Haag de jonge dichter en literatuurwetenschapper Jeroen Mettes (1978-2006) gecremeerd. Hij maakte zelf een einde aan zijn leven. Ik heb hem nooit ontmoet, op het internet zoek ik tevergeefs naar zijn geboortedag om te weten of hij al 28 jaar was of nog moest worden op het moment dat hij besloot dat het genoeg was geweest. Waarom hij zo jong uit het leven stapte? Ik kan er maar naar gissen, zoals zovelen die hem alleen maar 'van lezen' kenden. Op zijn weblog schreef een vriend dat hij al jaren depressief was.

Mettes publiceerde slechts enkele gedichten en essays in de literaire tijdschriften Parmentier en Yang (waarvan hij sinds kort ook redacteur was geworden). Bij het literaire internetwereldje genoot hij bekendheid als een gedreven weblogger. Zijn weblog, 'Poëzienotities', behoorde tot de interessantste van het taalgebied. Ik leerde zijn blog kennen door het essay van Jos Joosten over 'recenseren in tijden van internet en weblog' waarin Mettes genoemd werd als voorbeeld van iemand die door de snelheid van het internet "ineens alomtegenwoordig was" in het poëziedebat. Terecht, meende Joosten (en ik sluit me volmondig bij hem aan), want Mettes’ bijdragen getuigden van "een scherp inzicht, uitgesproken opinies en een fraaie pen".

Op 21 september was Mettes voor het laatst actief op zijn weblog. Hij postte om 2u19 's nachts een leeg bericht. Geen uitleg: alleen wit. 's Ochtends kwam er een eerste reactie van Chrétien Breukers, ook een verwoed blogger: "Zeer origineel, deze recensie van Leegte, leegte die ademt". Breukers veronderstelde dat Mettes met zijn lege posting reageerde op de essaybundel van Yra van Dijk; over 'het typografisch wit in de moderne poëzie', verschenen bij uitgeverij Vantilt.

"Posted by Jeroen Mettes" was de laatste keer doelbewust leeg, zo meldde een vriend echter enkele uren later. De literaire webloggers reageerden ontzet op het bericht van zijn zelfmoord, hoewel velen hem nooit ontmoet hadden, beschouwden ze hem als een persoonlijke vriend. "Verdomme," zo schreef de dichter Ruben van Gogh: "Hij was een van de weinigen waarvan ik echt nieuwsgierig was wat hij over een aantal poëziekwesties te zeggen zou hebben." Xavier Roelens getuigde: "Het raakt me, meer dan ik me dat kan inbeelden van iemand die ik nog nooit ontmoet heb", en Jos Joosten had het over "het verlies van een onvervangbare stem in de debatten". De Vlaamse poëzieweblog 'Parlandooooh!' meldde: "Het ziet er naar uit dat zijn Dichtersalfabet voor eeuwig is blijven steken bij de G van Koenraad Goudeseune. Zijn website Poëzienotities voegde iets bijzonders toe in het Nederlandstalige poëzielandschap".

Mettes begon met zijn weblog in juli 2005. Vrijwel meteen begon hij ook met zijn 'Dichtersalfabet'. Hij besloot bij de poëziekast in de Haagse boekhandel Passage zijn "blogproject alfabetisch aan te pakken", door systematisch auteurs te kiezen en individuele bundels te bespreken: "Zo'n bundel schaf ik aan en lees ik in het restaurant van de Hema onder het genot van een grote beker Coca-Cola Light." Hij begon bij de A.

Zijn eerste bijdrage bevatte ook een soort beginselverklaring; "Poëzie is simpelweg dat wat in een gedicht niet te reduceren is tot tekst, vorm of inhoud." Als doctorandus aan de universiteit van Leiden werkte hij aan een proefschrift over 'poëzietheorie', die hij echter niet los wilde zien van "een zeker subjectief engagement". Hij hield van poëzie die "erkent dat er altijd wel ergens iets, op wat voor wijze dan ook, ontploft of op ontploffen staat."

Zijn soms filosofisch onderbouwde, soms impressionistische bijdragen zorgden vaak voor levendige discussies. Hij wendde zich bijvoorbeeld niet af van de academische poëzie: "Ik schaar me niet onder de principiële vijanden van geleerdheid in poëzie. Waarom jezelf beperken tot de kont van je geliefde? Nee, daar mag best wat Griekse mythologie of kwantumtheorie tegenaan; dat kan die kont best hebben." Ook mocht er meer wereld in de poëzie. Zo vroeg hij zich af waarom niemand een gedicht schreef over de Venezuelaansee president Hugo Chaves: "Is een (ongetwijfeld klein) wonder voor de armen een minder interessant onderwerp dan de (ongetwijfeld zeldzame) ervaring van het Niets of het Sublieme voor de gepriviligeerden?"

Na een zelfmoord speur je in het werk naar vooruitwijzingen. Ergens vermeldt hij de zelfmoord van Walter Benjamin en in mei 2006 noemt hij de sterfdag van Ian Curtis "één van de belangrijkste dagen op de zelfmoordkalender!", maar verder zijn op op het weblog nauwelijks 'zelfmoordverwijzingen' te vinden. De laatste maanden kwam de poëzie er ook minder aan bod. Hij fulmineerde tegen de oorlog in Irak en Libanon en plaatste veeleer filmpjes in plaats van poëziebeschouwingen. Mede door zijn academische bezigheden werkte hij nog maar sporadisch zijn dichtersalfabet bij. Hij was bij de G gekomen, en in juni schreef hij nog opgewekt: "Oké, genoeg filmpjes. Komt eraan: De H van Harmens."

Maar de H is niet gekomen. In de zomer leek hij moe te zijn. Zo schreef hij in juni: "Ik houd overal mee op en begin een broodjeszaak in de woestijn". Maar dat is speculatie achteraf, want in juli merkte hij nog vrolijk op dat hij bepaalde frasen – zoals "voetbal is kunst" of "het einde van de grote verhalen" - niet meer wilde horen "in de tweede helft van 2006 en daarna". Helaas komt er geen daarna meer.

Johan Vandenbroucke in De Morgen op 27/09/06

Bisscheroux over De Coninck

Herman de Coninck'Ik won / de Prijs van de Vlaamse Provinciën met jouw dood', dicht Herman de Coninck (1944-1997) over zijn vrouw die omkwam bij een verkeersongeluk. Na dat ongeval verdeelde De Coninck de mensheid in twee groepen: zij die ooit iets verschrikkelijks hebben meegemaakt in hun leven, en zij bij wie dat (nog) niet het geval is. Die laatste groep nam hij bij voorbaat minder serieus.

Lees verder in de Kleine Zaal >>

Iemand, die je niet gekend hebt

Toen de laatste, lege posting op Poëzienotities verscheen, dacht ik dat Jeroen Mettes daarmee wilde reageren op het verschijnen van Leegte, leegte die ademt. Dat dit niet het geval was, is inmiddels bekend. Het nieuws van zijn overlijden flitst over het web, waarbij de meest opvallende constante is dat de mensen die over hem schrijven hem niet hebben gekend. Gekend staat hier voor: in levenden lijve gekend. Digitaal heeft men hem over het algemeen wel gekend: als weblogger en – incidenteel – als (tegen)stem tussen de reacties.

Mettes was nog jong en bezig aan een gestage opmars. Een opmars die de laatste maanden tot stilstand leek te komen, althans, wat het virtuele deel ervan betreft. Zijn weblog verflauwde. Maar hij publiceerde wel in een aantal tijdschriften, dus misschien had hij zijn werkzaamheden verlegd naar de offline wereld. Wat jammer zou zijn geweest, want hij was een weblogger in hart en nieren. Zijn zeer vroege dood maakt speculeren over het vervolg helaas zinloos.

Ik zal niet verhelen dat ik veel van zijn opvattingen modieus vond, komend uit de filosofisch gerichte moppentrommel waar literatuurwetenschappers gek op zijn. Was het interessant wat hij deed? Misschien. De paar gedichten die hij publiceerde, zijn beloftevol. Maar over beloftevolle dichters struikel je tegenwoordig... Hij viel op, dat wel. En hij streed met open vizier – zonder zich te verliezen in bekentenisproza. Hij was, in zijn werk voor zover ik het ken, een aparte – en over aparte mensen struikel je niet.

Jeroen Mettes is nu dood. Vandaag wordt hij gecremeerd. Omdat ik hem niet gekend heb, kan ik niet zeggen dat zijn dood me overhoop blaast – maar ik zal hem wel missen. En wens hem een goede reis... Zijn ouders, als hij die nog heeft, en zijn familie en naasten wens ik de kracht toe die nodig zal zijn, om dit verlies te dragen.

Uitgeverij De Contrabas

Cookies

De Contrabas maakt gebruik van cookies. Voor meer informatie Zie hier
.

Laatste reacties

Pageviews


Sinds 21 augustus 2005

Categorieën