Wembley

Dit is fragment nummer 54 van het boek "Wembley" van Richard Osinga.

Ik weet niet of de jongens van Rap naar een marabout gaan, maar ik herken de dingen die ze doen. Het is niet alleen het plakkende papier om de enkels te beschermen. Brekke rolt voor de wedstrijd een sigaret en stopt hem ongerookt terug in zijn pakje tabak. Beest plakt zijn kauwgum onder zijn schoen voor hij het veld op loopt. Pino kust het kruis dat aan zijn ketting hangt en stopt de ketting in zijn achterzak. In de rust kijkt hij even of het er nog is. De trainer steekt zijn sigaar pas op als hij zeker is dat iedereen er is. Hij draait aan zijn trouwring, onafgebroken, rond en rond, voor de wedstrijd, in de rust en als hij zenuwachtig langs de lijn marcheert.
      Ik loop met de bal aan mijn voet naar de middencirkel. De velden van jos zijn perfect onderhouden; het gras is kort gemaaid en sappig. Ik buk me en neem de sprieten tussen mijn vingers. Ze zijn elastisch, als je van onder naar boven wrijft zijn ze glad, als je de andere kant op wrijft zijn ze ruw, de zijkant is scherp genoeg om je vinger aan te snijden. Op sommige plekken is door het voetbal het gras kapotgegaan. De aarde onder het gras is zwart. Niet rood of grijs, maar pikzwart. Ik pak een pol die door een sliding is weggeschopt en stop hem terug. Hij voelt zwaar in mijn hand, volgezogen met water.
      Ik heb in Nederland geleerd goed naar het gras kijken. Gras is elke week anders. Wanneer het droog is geweest, is het stroef, het brandt als je valt. Als het een beetje nat is, schiet de bal door en als het erg nat is blijft de bal liggen. Sommige jongens voelen voor de wedstrijd even aan het gras en als het natter is dan ze gedacht hadden, zetten ze andere noppen onder hun schoenen. Zelfs de jongens die niet goed kunnen voetballen zijn professioneel in die dingen.
      Vandaag zweven er hele fijne, kleine druppels water in de lucht. Ze vallen nauwelijks naar beneden. Je kunt ze pakken met je hand, of ophappen met je mond. Het gras zal glad zijn, de ballen stuiteren door, de slidings zijn lang en gevaarlijk.
      Ik wip de bal met mijn linkervoet op en neem hem met mijn rechter over. Ik houd de bal hoog terwijl ik begin met lopen. Ik loop snel, maar verlies op geen enkel moment mijn controle over de bal. Ik ben de baas en deze bal doet precies wat ik wil. Hadden we op het veldje waar ik vroeger speelden zo'n bal gehad! Een bal die perfect rond is, altijd op dezelfde manier stuitert, een bal die je over je wreef kunt laten rollen. Wanneer ik terugga neem ik een goede bal mee voor de jongens. Ze zullen niet weten wat ze meemaken.

Naar het begin -    Doe mee -     Lees verder >>

Tekst en uitleg van Richard Osinga: Wembley, mijn derde roman, komt op 1 juni 2006 uit bij uitgeverij Querido. Ik heb het plan opgevat om het boek in zijn geheel online te publiceren. Niet in een stuk, maar in een paar honderd korte stukjes. De bedoeling is dat elk stukje op een ander weblog verschijnt, met een link naar het volgende stukje.

Comments

[Geplaatst door: Arjen van Meijgaard]

Zou er onderzocht worden of deze manier van voorpubliceren van invloed is op de uiteindelijke verkoopcijfers? Ik kan me voorstellen dat mensen het boek niet meer kopen omdat ze het al gelezen hebben.

[Geplaatst door: Frédéric Leroy]

of juist wel
de mens is een raar beestje...

[Geplaatst door: Arjen]

dat is waar, wat zou jij doen in dit geval?

[Geplaatst door: Irene]

Het hele boek daadwerkelijk lezen van blog naar blog is bijna niet te doen. Op mijn eigen blog staat fragment nummer 50, ik ben vandaaruit een stuk gaan lezen maar moet zeggen datik het heb opgegeven bij fragment 75.
Nu vind ik het boek inhoudelijk niet bijster interessant.
Wel een zeer innovatief idee van Richard Ossinga.
Er zijn nu in ieder geval een hoop mensen die van het bestaan van zijn boek afweten en dat moet toch van ivloed zijn op de verkoopcijfers.