Colofon

Dit is weblog De Contrabas. Begonnen op 21 augustus 2005 door Ton van ’t Hof en Chrétien Breukers. Laatste bericht zal worden geplaatst op 21 augustus 2015, of ergens rond die datum. De weblog zal blijven bestaan, om de rijke archieven niet aan de digitale vergetelheid prijs te hoeven geven.

De redactie was in handen van Chrétien Breukers. De reactiemogelijkheid is gesloten, omdat de website niet ten prooi wil vallen aan eindeloze reeksen spam of aan reacties van notoire internettrollen. Mailen over de website kan aan decontrabas[at]hotmail.com

De boeken van Uitgeverij De Contrabas worden geleverd via Liverse, via CB of direct via Liverse. Eind augustus gaat de nieuwe website van uitgeverij De Contrabas, met bestelinformatie, online.

augustus 2015

ma di wo do vr za zo
          1 2
3 4 5 6 7 8 9
10 11 12 13 14 15 16
17 18 19 20 21 22 23
24 25 26 27 28 29 30
31            

« september 2005 | Hoofdmenu | november 2005 »

oktober 2005

31 oktober 2005

Guido van der Wolk: 5000 gedichten voor de prijs van 1

Guido van der Wolk bericht:

'Het gedicht Metropolitaans mineur staat in Ververs-vorm op mijn website. Klik hier. Ververs het vers met een muisklik. Dan verschijnen er random gekozen regels uit het gedicht. Dat levert 9x9x8x8 = 5000 verschillende mogelijkheden op.'

Mettes over vadertje Stalin

Stalinchico1Linkse mensen hebben met streng gereformeerden en andere gelovigen het volgende gemeen: een diepgeworteld heimwee naar vroeger, toen er nog zuilen waren, en grote leiders. In een recente posting van Jeroen Mettes kunnen we daar weer iets over lezen. 'Volgens Julia Kristeva had Stalin goede redenen om dichters te vervolgen.' Ah, Stalin! Oh, Kristeva! Heerlijk. Maar er is meer te genieten: 'De dichter staat dan ook niet zelden in veel hoger aanzien onder de bevolking van een totalitaire of despotische staat dan in een democratie; hij heeft hier een groot maatschappelijk belang; zelfs al zingt hij vanuit de diepste wanhoop, zijn naakte zingen is op zich het teken van een vage hoop. De despoot kan dit natuurlijk niet toegeven en beschuldigt Majakowskij van "individualisme".'

Ja ja. Daar zal Majakowskij maar wat blij om zijn geweest, dat hij in hoog aanzien stond bij de bevolking. En ook Mandelstam, Achmatova en Pasternak en al die anderen zullen, ondanks de ellende die hen is overkomen, meerdere malen blij zijn geweest dat ze het volk zo van dienst hebben kunnen zijn. Natuurlijk is het in onze tijd en in onze maatschappij allemaal veel minder: 'In onze samenleving wordt het woord van de dichter misschien niet minder gesmoord. Nee, de dichter wordt niet verbannen of tot zelfmoord gedreven. Integendeel, men laat hem voort babbelen, bundel na bundel. De dichter mag zoals iedereen meedoen aan het publieke discours, waar iedereen zijn mening mag geven over alles, en dat dan ook doet, zonder enige repercussies maar ook met bijzonder weinig resultaat. Wat moet een dichter in een samenleving waar de vrijheid van meningsuiting boven alle andere vrijheden wordt gesteld, en zelfs een soort sinistere plicht wordt?'

Aha. De vrijheid van meningsuiting is een 'soort sinistere plicht'. Nee, dan kunnen we maar beter terug naar de situatie in de Sovjet-Unie tot in 1953. Waar vadertje Stalin er de wind bij die dichters flink onder had, met als ruil een status die nu ondenkbaar is. Hadden we nog maar showprocessen, waarin, ik noem maar iemand, Ilja Leonard Pfeijffer toegaf een spion te zijn van de zionistische wereldgemeenschap, waarna hij, huilend, een portret van Stalin in de hand, vroeg aan de rechter of hij alstublieft een doodvonnis mocht ontvangen. Of dat we op het journaal te zien kregen hoe, nou, ikzelf mij beschuldigde van het najagen van onwetenschappelijke, decadente genotservaringen tijdens het lezen van dichtbundels, en dat ik daarvoor mijn excuses aanbood, aan het volk. Vijftig jaar dwangarbeid!

Gelukkig is er af en toe iemand die ons wijst op de dwaalwegen, die wij bewandelen. Mensen als Jeroen Mettes. Daarom geef ik hem ook het laatste woord: 'En anders dan in het Rusland van Stalin, waar het paranoïde gebod tot transparantie het discours beheerste, zijn dat in onze situatie wellicht juist de dichters die geen enkele boodschap willen hebben. Het neigen van poëzie naar betekenisloosheid – als hypothese of poëticaal programma – mag niet bijzonder opzienbarend heten in een samenleving waarin het gelul dat wij zijn – om Hölderlin te parafraseren – niet veel meer is dan dat: gelul. (Zoals minister Verdonk zegt: "Als je het niet met het beleid eens bent, kun je erover praten.")'

Losse berichten

Vorige week zijn in elk geval twee dichtbundels ten doop gehouden: De encyclopedie van de grote woorden van Mark Boog en Opgeruimd razen van Benne van der Velde. Komende week worden daar nog aan toegevoegd: Bonzai! van Anneke Claus en Het ei in mezelf van Philip Hoorne.

Foto's en een verslag van de opening van Galerie 93 zijn te vinden op het weblog van Risee.

Op Parlando staat te lezen dat Bernhard Christiansen de winnaar is van Poëzie 2005. Op de website van Poëzie 2005 is het nog stil.

Voor echte gezelligheid: zie dit artikel op Meander. Inge Boulonois heeft een prijs gewonnen.

30 oktober 2005

Dubbelpresentatie Montagne en Breukers

Getfirstphoto1_3Op 13 november is de dubbelpresentatie van De neef van Delvaux (essays enStofomslag verhalen) van Nicole Montagne en Korte geschiedenis van het voorafgaande van Chrétien Breukers. Locatie: De KunstSalon, in Utrecht. Aanvang: 15.00 uur. Met medewerking van: Elma van Haren, Abe de Vries en Menno Wigman.

De neef van Delvaux van Nicole Montagne is een gerijpt debuut, waarin wordt gekeken, vergeleken en hardop nagedacht. Steevast de grens van verhaal en essay opzoekend, introduceert Montagne spelenderwijs tal van kunstenaars en schrijvers die in de Lage Landen nog nauwelijks bekend zijn en die bovendien als spiegel dienen voor een bijzondere autobiografie. Naast Delvaux duiken namen op als die van de schilders Jakub Schikaneder en Christian Schad, de schrijvers Ernst Weiss en Wilhelm Genazino en de Tsjechische graficus Jiri Bouda. Daarnaast speelt het interbellum, deze bijzondere periode in de Europese (kunst)geschiedenis, een belangijke rol. Oost-Europa, met name Praag, de stad die zij zo goed kent, blijft Montagne fascineren. Maar zal zij er ooit thuiskomen? (Ik hoop het niet, CB) Voor een voorproefje uit De neef van Delvaux, zie dit nummer van Deus ex Machina.

Korte geschiedenis van het voorafgaande is, wel, een dichtbundel, die (tevergeefs) een antwoord probeert te geven op de niet anders dan vaag te formuleren, maar belangrijke vraag: 'Wie ben ik?' De bundel bevat gedichten die eerder verschenen in Hollands Maandblad, Maatstaf, Zwart IJs en op Rottend Staal. Speciaal voor de bundel maakte Nicole Montagne 12 houtskool- en potloodtekeningen.

Op de dag van de dubbelpresentatie opent een tentoonstelling van het werk van Montagne, die tot 27 november, eveneens in de KunstSalon, te zien is.

Mochten jullie de 13e toevallig in Utrecht zijn, wees dan welkom.

De KunstSalon
Oudegracht 315
3511 PB Utrecht

Openingstijden:
Donderdag van 13.00 - 21.00 uur
Vrijdag, zaterdag en zondag van 13.00 – 17.00 uur
En op afspraak

Hoorne over Möhlmann

Op Poëzierapport buigt Philip Hoorne zich over de eersteling van Thomas Möhlmann, De vloeibare jongen. Hij begint zijn recensie zo:

'Wanneer komt jouw bundel nou, Thomas?' Hoe vaak heeft de immer minzame Thomas Möhlmann, redacteur van Literair Nederland en Awater, en medewerker aan allerhande literaire projecten deze vraag niet moeten wegglimlachen de voorbije jaren? Toen De vloeibare jongen eindelijk werd aangekondigd, koesterden ik en vele anderen bijzonder hoge verwachtingen. Wigman, eat your heart out, here’s Möhlmann, dacht ik, want iemand die zolang op een bundeltje kauwt en beschikt over zoveel maturiteit en aanwezigheid in het 'wereldje' moest uiteindelijk wel met iets afkomen dat de grauwe debutanten-middelmaat ruimschoots overstijgt. En?

Lees verder >>

Nieuw op Stanza: Dínos Christianópoulos

Dinos Christianopoulos De Griekse dichter Dínos Christianópoulos (1931) publiceerde meer dan tien bundels. Zijn poëzie handelt over het gebrek aan liefde, de zoektocht naar een partner, sociale problemen, de bitterheid over zijn maatschappelijke uitsluiting en de zorg over het dagelijkse bestaan. Kees Klok en Stella Timonidou vertaalden drie gedichten van hem.

Van Vardári tot Sindriváni
en van de Toren tot het Plein van Justitie,
zoek ik je in alle hoerenbuurten,
was ik op alle bouwterreinen om je te vinden.

Lees verder >>

Gedichten en handtekeningen

Naar aanleiding van dit bericht en het gedicht dat Yva Hokwerda hier en hier publiceerde, stelde Abe de Vries het volgende voor: 'Roep op tot het schrijven van gedichten. En bied die aan "De 50 van Groningen" aan.' Jullie gedichten kunnen worden opgestuurd naar decontrabas@hotmail.com

29 oktober 2005

Morgen Boeken&cetera over W.F. Hermans

W.F. HermansIn Boeken&cetera van 30 oktober, van morgen dus:

Een gesprek over leven en werk van Willem Frederik Hermans die zich - ook toen hij in Parijs woonde - obsessief bleef bemoeien met Nederland. Een portret van de man die altijd gelijk had naar aanleiding van het verschijnen van het eerste deel van zijn verzameld werk. Met als gasten Ad - de lijn - Fransen, schrijver van W.F. Hermans, een Hollander in Parijs, en Ronald Havenaar die een studie schreef over Hermans en Nederland: Muizenhol. Moderator is Wim Brands. Op Nederland 3. Na Buitenhof, tussen 13.00 uur en 13.25.

Kijk allen. Want een boekenprogramma is de krent in de pap, en die krent mag er voorlopig niet uitgehaald worden.

Uitslag peiling (7) & steun aan de 50 van Groningen!

U stemde als volgt:

Het idee dat een goed gedicht de werkelijkheid ondermijnt is:

* Een cliché: 23 stemmen
* Correct: 11 stemmen
* Ideologisch zuiver: 10 stemmen
* Een gedicht is toch geen landmijn!: 3 stemmen

Deze week geen peiling maar een steunbetuiging aan 50 mensen in de stad Groningen die met uitzetting worden bedreigd. Zie ook het vorige log op de Contrabas. Wilt u zich aansluiten bij dit initiatief, dan kunt U links uw naam op de lijst plaatsen. Volgende week zullen we de lijst aan het comité van aanbeveling ter ondersteuning aanbieden.

Kopland in de bres

Chico Lama (zie bericht hieronder) was de verre neef van Zaza Zebra. Toen hij zijn intrede deed in het Grote Dierenbos vond iedereen het maar wat vreemd, zo’n dier dat de hele dag spuwde. Maar de dieren van het Dierenbos zouden de dieren van het Dierenbos niet zijn geweest, als Chico niet volledig zou zijn geaccepteerd. En zo blies de Fabeltjeskrant een deuntje mee in de integratiecaroussel, die toen gelukkig nog niet zo heette. Helaas gaat het niet overal zo soepel en daarom graag even jullie aandacht voor het volgende.

Op de website van de '50 van Groningen' staat het volgende: 'In de stad Groningen zitten op dit moment 50 mensen in de zogeheten ROA/VVTV-regeling. Voluit: Regionale Opvang Asielzoekers/Vergunning Voor Tijdelijk Verblijf. Het houdt in dat ze geen vaste verblijfsvergunning hebben en dus elk moment gevraagd kunnen worden ‘vrijwillig’ te vertrekken naar een vertrekcentrum, ofwel in Ter Apel, dan wel in Vught. Deze mensen wonen al tussen de 6 en 16 jaar in ons midden. (...) Wij, betrokkenen en sympathisanten, hebben ons verenigd in het bovengenoemde Comité "Houd de 50 van Groningen hier!"'

Een van die betrokkenen is Rutger Kopland.

We lezen, onder meer op de website van 'de 50' en Indymedia: '"Schaamte en Woede", dichter/schrijver Rutger Kopland vat zijn gevoel over de dreigende uitzetting van uitgeprocedeerde mensen met deze woorden, in het cd-boekje van de verzamel-cd "Schaamte en Woede", treffend samen. Het uitzetten van mensen die al minstens zes jaar in Nederland verblijven, is een mensonterende daad die niet past in een samenleving die normen en waarden predikt. Het is daarom dat de Groninger muzikant Saro Paradiso iets wilde doen voor zijn vriend Masoud die na twaalf jaar (en acht jaar vrijwilligerswerk) terug moet naar Iran. Hij is één van "de 50 van Groningen" die via Ter Apel binnenkort het land moet verlaten. Voor alle duidelijkheid: het gaat in al deze gevallen om mensen die zes tot zestien jaar hebben moeten wachten op een beslissing. Het gaat om mensen die geïntegreerd zijn en van wie de kinderen hier naar school gaan.'

De cd ‘Schaamte en Woede’ komt 31 oktober uit op Platex Records en zal voor minder dan 10 euro in de winkel liggen. De distributie en promotie in de Benelux is in handen van Play It Again Sam (PIAS). Op de cd zijn The Monroes, The Kickers, Whipster, Green Hornet, The Gravediggers, Planet Orange, De Straaljagers, O.D.Babe, VanKatoen, audiotransparent, Benjamin B, Mullhouse, Meindert Talma & the Negroes, Onakentona, Dr. Max Strammer, Fleas + Lice, The Rifles en LPG aanwezig. En bijdragen van Rutger Kopland en de Werkgroep Vluchtelingen Vrij alsmede informatie over 'de 50 van Groningen'.

Zondag 30 oktober is er in Simplon te Groningen een benefietconcert naar aanleiding van deze cd. Rutger Kopland zal de avond openen door het voordragen van zijn bijdrage aan de cd. Verder zullen daar in elk geval The Rifles, Onakentona, VanKatoen, The Monroes en The Gravediggers aantreden. De entree van deze avond komt natuurlijk ook ten goede aan de Werkgroep Vluchtenlingen Vrij. Het benefiet in Simplon is van 19:00 tot 00:00 uur in de Grote (beneden) Zaal en het Café. De toegangsprijs bedraagt € 5,-

Uitgeverij De Contrabas

Cookies

De Contrabas maakt gebruik van cookies. Voor meer informatie Zie hier
.

Laatste reacties

Pageviews


Sinds 21 augustus 2005

Categorieën