Van die dingen

Morgen viert Poëzierapport de eerste verjaardag. Hoofdredacteur Philip Hoorne sluit het jaar af met een bijzondere gastbijdrage, meldt hij hier. Wel wel wel. Ondertussen is er een recensie op de nieuwe bundel van Piet Gerbrandy, geschreven door Han van der Vegt, te lezen.

De link naar de bespreking door jantien op Dichttalent, zie het bericht dat hier gisteren over verscheen, werkt niet meer. Jantien heeft waarschijnlijk ingezien dat zij dwaalde. Ook Passage heeft de betreffende 'recensie' verwijderd van het Boekenlezersweblog. Er is nog steeds veel te genieten op Dichttalent, trouwens, want jantien heeft zich, onder meer, ook vergrepen aan de vier nieuwe Windroosdichters. Kijk maar op het Forum van Dichttalent, onder het kopje Poëzie.

Nieuwe gedichten bij Lucas Laherto Hirsch, Frédéric Leroy en Paul Rigolle.

Morphin van Geeuwen publiceert een bijzonder tweeluik over zijn oom Aart. Hier en hier.

Marc Reugebrink attendeert op zijn weblog op het werk van Nick J. Swarth: 'Nick J. Swarth, een al jaren in de onderbuik van Tilburg fantastische teksten producerende auteur van wie yang al menige tekst bracht. Geen uitgever die hem oppikt – behalve uitgeverij IJzer, die zijn nogal wilde De napalmsessies op dvd (met een bijbehorend tekstboek, CB) uitgaf – al heb ik de indruk dat hij zelf ook niet al te actief zoekt. Sinds ik zijn werk enigszins ken, is Tilburg X-burg voor mij, en hangt het er vol spinnen (...)'

Er is een nieuw nummer van Deus ex Machina uit. Thema: Cynisme in de literatuur. Zie hier voor alle info.

H. Marsman

Vandaag had de familie Marsman de 106e verjaardag van Hendrik kunnen vieren, zij het dat deze al in 1940 is gestorven. De Berenice, het schip waarop hij naar Engeland vluchtte, werd op de Noordzee getorpedeerd en ging ten onder. Wie leest nog de gedichten van Marsman? Tempel en Kruis is toch zeker nog de moeite waard, of niet?

Zonder Weerklank

Volk, ik ga zinken als mijn lied niet klinkt;
ik moet verdrogen als gij mij niet drinkt;
verzwelg mij, smeek ik - maar zij drinken niet;
wees mijn klankbodem, maar zij klinken niet.

Michaël Zeeman mengt zich in Friese twisten

Enige tijd geleden werd Abe de Vries digitaal gestalkt door ene Huub Mous. De Vries werd van vele zaken beschuldigd: hij zou 'foute dichters' de hand boven het hoofd houden, hij zou 'racistisch' zijn en hij zou alle touwtjes in de Friese Literaire Wereld in handen hebben. Mous zag duistere complotten. En achter al die complotten zat: Abe de Vries. Mous werd in zijn kruistocht tegen De Vries bijgestaan door de kleuters van Go-Gol, een internetblad  dat aan het woord ranzigheid een nieuwe dimensie wist te verschaffen. Inmiddels is Mous alweer weg bij Go-Gol, dat nu nog wordt bemensd door Elske Schotanus en de zich achter een mal pseudoniem verschuilende Arjan Hut, de stadsdichter van Leeuwarden – onder het motto: daar zijn ze in Leeuwarden mooi klaar mee. Vermakelijke kost diste Mous en zijn bentgenoten op, vooral toen Mous De Vries op een bepaald moment letterlijk 'de kanker' toewenste.

Helaas. De Vries kreeg geen kanker, maar de belangrijkste Friese literaire prijs, de Gysbert. Dit gaf Mous, zo zich raden laat, aardig wat bedenkingen in: 'Over de rehabilitatie van Abe de Vries na een annus horribilis, waarin zijn blazoen besmeurd is geraakt door affaires (zijn publicatie van het Kiestra-gedicht op 4 mei, het racistische artikel in Elsevier over Marokkanen uit het Rifgebergte, de onthullingen over  bedenkelijke manipulaties bij het winnen van de Rely Jorritsmaprijs in 2002, en de smadelijke leugen in het kader van een eerdere Gysbertprijs(...)). Mij hoor je daar niet meer over (...). Vandaag is het de winnaar die glorieert. Mij hoor je niet over hoe het ook dit wel weer gegaan zal zijn. Achterklap en gelobby achter de schermen. (...) Vriendjespolitiek. De Friese gelederen die zich sluiten. Eén telefoontje van Geart de Vries (door Michaël Zeeman ooit ‘mijn trouwe schoothond’ genoemd) aan één jurylid was blijkbaar voldoende. En laten wel wezen, als er iemand in Fryslân twijfels heeft gezaaid over zijn eigen morele integriteit, dan is het toch wel Michaël Zeeman. Ik zou niet graag een prijs van zo’n ladenlichter in ontvangst willen nemen.'

Proza van een fijnzinnig man. De Vries is gerehabiliteerd, nadat hij een slecht jaar had dankzij allemaal affaires – en dat het Mous was die deze affaires uit zijn dikke duim zoog, daar hoor je hem gek genoeg niet over. Mous strooide ongeveer een jaar lang allemaal leugens en verdachtmakingen over De Vries op het web in de rondte, wat niet hetzelfde is als een affaire: die bestond voornamelijk in het hoofd van Mous en zijn Go-Gollers. Uiteraard wint De Vries na al die 'affaires' geen prijs op eigen kracht. Dat kan niet. Mous zou dat heel vreemd vinden. Een en ander gaat via 'achterklap' en 'gelobby' – een gouden vondst.  Het jaloerse gepruttel van de gekneusde kunstambtenaar. Onder dit logje van Abe de Vries heeft ladenlichter Michaël Zeeman, jurylid van de Gysbert, zich inmiddels gemengd in de strijd. Hij gooit er flink de beuk in:

'Wat een grappige man is dat toch, die Huub Mous. Omdat er dagen, ja, soms weken voorbij gaan waarop noch waarin ik aan Keunstwerk (de instelling waar Mous werkt, CB) denk, was ik hem bijna vergeten. Tot vorige week. Toen vond ik, bij het opruimen van wat oude dossiers, ineens enkele brieven van Huub Mous. Wie was dat ook weer, dacht ik, Mous, Huub, eens even denken?

Die brieven zijn nederig op het kruiperige af, zij zijn respectvol jegens mij, op het kwijlerige af. Het zijn namelijk sollicitatie-brieven.

Want, lieve lezers, Huub Mous mag dan wel zo chic zijn om nooit een prijs uit mijn handen te willen aannemen - alleen al het idee dat ik ooit, als jurylid, een prijs aan Huub Mous zou toe willen kennen: maar welke dan, m'n jongen, en waarvoor dan in 's hemelsnaam? dat je dertig jaar lang iedere dag trouw naar kantoor bent gekomen hoeft toch niet bekroond te worden? - hij wilde maar wat graag onder mij en voor mij werken. Hij deed daarom zeer zijn best mij van zijn stilistische kwaliteiten te overtuigen, van zijn smaak, zijn deskundigheid, zijn afgewogen oordeel.

(...)

Achterkamertjes om tot bekroning van Abe de Vries te komen? Vast en zeker, maar dan wel achterkamertjes waarin alle, werkelijk alle poezie die de afgelopen jaren in het Fries geschreven is uitvoerig besproken is. '

Wordt ongetwijfeld vervolgd. Lees Abes weblog.

Uitslag Contrabaspeiling (3)

U stemde als volgt:

Moet Han van der Vegt het lange gedicht waaraan hij momenteel werkt ook voorpubliceren in zijn werkboek?

* Ja, want dat zou ik graag lezen: 12 stemmen.

* Ik twijfel, want lange, in delen gepubliceerde gedichten zijn op een weblog moeilijk te volgen: 13 stemmen.

* Mijn een biet, want ik lees zijn werkboek nooit: 10 stemmen.

* Nee, want ik walg van de gedichten van Han van der Vegt: 4 stemmen.

Han, trek de twijfelaars over de streep! De nieuwe Leeszaal staat je ter beschikking.

De nieuwe peiling luidt:

De Contrabas moet meer aandacht besteden aan nieuwe dichtbundels!

Eens / Oneens

Breng links uw stem uit!

Nieuw: de Leeszaal

Nieuw bij de Contrabas: de Leeszaal. Voor nieuwe gedichten en proza. Inzendingen zijn welkom.

Nieuw werkboek Han van der Vegt

Weer een nieuw werkboek van Han van der Vegt in de Kleine Zaal. Over de voetnoot. Ik citeer: 'De mooiste vorm van een notenapparaat die ik ken is de joodse talmoed: in het midden van de bladzijde staat een tekst, een vroeg commentaar op de joodse religieuze teksten. Daar omheen staan, laag na laag, in blokken om elkaar heen, verdere, latere commentaren op het commentaar, door de eeuwen heen; sommige spreken elkaar tegen, sommige onderbouwen elkaar, sommige praten langs elkaar heen. Een schitterende illustratie van het oorspronkelijk open, discursieve karakter van de joodse godsdienst. Een postmodern meesterwerk.'

Luna Express zal toch niet blijven

De petitie voor het behoud van Luna Express heeft het gebruikelijke resultaat gehad: een antwoord vol regententaal. Wellicht is het tijd dat Heerma van Voss eens met pensioen gaat?

Er bestaat nog altijd een reële kans dat Luna Express verder zal gaan bij Kink FM.

Rapport van de jury van de Gysbert Japicxprijs 2005

Rapport van de jury van de Gysbert Japicxprijs 2005: nu in het Nederlands beschikbaar op het Farsklog. Door de prijswinnaar zelf in het Nederlands vertaald.

Nieuw: Forum Dichttalent – liefde en venijn

Het nieuwe Forum van Dichttalent is online. Er zijn vier categorieën: Poëzie, Vraag & Aanbod, Over DichtTalent en de Huiskamer .Waar voorheen voornamelijk scheldpartijen en bedreigingen te lezen waren, staan nu vooral liefdevolle uitbarstingen van prachtige mensen, die zich tooien met de bontste pseudoniemen. Hoewel.... ene Erik Lelieveld was al goed voor een mineurzin: 'Laat de pen schrijven en sodemieter op met je liefde!' Als dat maar goed gaat. Meest aanwezig in de categrie Poëzie is ene jantien, zonder hoofdletters, die het werkelijk ontroerend goed voor heeft met de dichtende mensheid. Over Rutger Kopland noteert zij: 'Ik luisterde in Haren (Gr) tijdens de Poëziemarathon en twee maal gedurende het Prinsentuin festival. Als een man in de tuin tijdens een druppeltje regen en 's avonds op het terras van de souffleur. De poëzie van zijn hand met zijn mooie maar zachte stem dan is het genieten een stil feest om te luisteren naar zijn woorden.' Ik bedoel maar: het is dat Kopland al wat gewend is, als het om lof gaat, anders zou hij nog naast zijn schoenen gaan lopen.

Dezelfde Jantien schrijft een recensie op de meest recente bundel van Diana Ozon, Bronwater. Zo om en nabij hetzelfde stuk had al eens op het weblog van Passage gefigureerd. Ze komt woorden tekort voor haar lof, en dat is op zich niet slecht. Maar. De recensie wordt gevolgd door een reactie van Diana Ozon, waarin deze zich erover verbaast dat jantien een wel erg vrije opvatting heeft over hoe je moet citeren. Ozon: 'Uit mijn bundel Bronwater heb jij zinnen geassembleerd naar eigen vrijheid.' En: 'Er zijn nog meer voorbeelden maar ik houd het hierbij. Ik waardeer je waardering voor mijn werk en dat van anderen maar toon die dan ook door niet te gaan rotzooien in onze gedichten. En maak asjeblieft geen citaten van je interpretaties jantien. Haal voortaan die aanhalingstekens weg. Als ik mij niet vergis, stelde ik je dat in Groningen ook al voor als simpelste oplossing.'

Eind goed, al goed, zou je denken. Maar nee. In een reactie op wat Ozon schreef, meldt jantien: 'Ik zal er eens naar kijken of ik het veranderen wil want ik ben van mening dat ik geen enkele intentie heb iets van je af te stelen. Rotzooien ozon (sic)? nee dat lijkt me de verkeerde discussie vreemd dat je mij als lezer zo noemt. (...) Ik laat deze reccensie (sic) zo staan omdat het voor mij ook zoeken is naar vorm inhoud en techniek en zo geschreven werd.' Zucht. Dichttalent lijkt me rijp voor de sloop. Een website met zo'n pretentieuze titel moet die pretenties toch minstens deels waar kunnen maken. Is dat niet het geval – en het is niet het geval – dan lijkt een milde vorm van digitale euthanasie mij het beste voor alle partijen. Want echt NCRV-erig gaat het er niet aan toe, bij Dichttalent. Of zou Dichttalent juist het ware gezicht van deze omroep laten zien?

Ondertussen is de reactie van Diana Ozon binnen. Ik stelde haar twee vragen.

CB: Wat vind je de mooiste zin uit de recensie op het nu voornamelijk liefdevolle Dichttalent?

DO: 'Een dame om te mee te drinken aan de bron van haar poëzie als sprankelende dorstlesser in een chique glas.'

CB: Moest je erg huilen?

DO: Ja, want toen ik schrijfster van deze bundelbespreking ontmoette waren geen chique glazen voor handen en alcoholhoudende drank was daar verboden. Ze sprak mij aan in Groningen tijdens het festival Poëzie in de Prinsentuin. Een maand eerder had ze een bespreking van mijn nieuwe bundel Bronwater op Boekenlezers web-log geplaatst. Ze stelde zich aan mij voor en vroeg mij of ik blij was met haar recensie. Ik wees haar erop dat ze mijn gedichten wel correct moest citeren en geen eigen versies tussen aanhalingstekens mag plaatsen. Ze had zelfs andere woorden gebruikt. Het verbaasde haar dat ik het niet leuk vond. Ik noemde een paar van haar missers en vroeg haar voortaan de passages uit gedichten exact over te nemen omdat het anders nogal maf staat. Het lijkt nu net alsof ik dat heb geschreven. Zij had dat vaker gehoord maar trok er zich niets van aan.  Voor mijn gevoel doet het de oorspronkelijke gedichten weinig eer aan. Het is een verwoestende liefde die plaats vindt in deze recensies. Het werk van dichters wordt erin dood geknuffeld.

Haar verbeterde recensie na die Groninger ontmoeting staat sinds een paar dagen op DichtTalent. Daarin kijkt ze nogmaals naar een bij die ontmoeting als voorbeeld genoemd gedicht en laat het precies zo verhaspeld staan. Daarop reageerde ik gisteren op dat forum. Mijn uitgever krijgt vervolgens een veeg uit de pan van Jantien. Ze heeft nog geen nieuwe bundel ontvangen als dank voor haar recensie op Boekenlezers web-log. Wie op Boekenlezers' verslag doet krijgt namelijk een volgende uitgave opgestuurd. Die volgende zal Anneke Claus zijn met haar nog te verschijnen Bonzai! 

Met mijn reactie op DichtTalent hoop ik dat die bundel en alle andere door Jantien nog te
bespreken bundels een correcte citering krijgen. Voor veel bezoekers van DichtTalent zijn bundelbesprekingen als die door Jantien een eerste kennismaking met het werk van een dichter en een eerste indruk kan je maar één keer maken. Van mij geen kwaad woord over DichtTalent. Ik heb er zojuist prachtige nieuwe gedichten van Gijs Ter Haar gelezen. Het is een platform voor mooie ontwikkelingen.

Nieuw in de Kleine Zaal

Onze eigen specsaver Ruben van Gogh heeft alweer naar poëzie gekeken, in de Kleine Zaal. Alwaar ook aflevering XIV van Hendrik Knudde is te belezen. Deze keer gaat het over het schrijven van een gedicht. Goudeseune sluit deel een van zijn feuilleton hiermee af. Wij zijn benieuwd naar het vervolg.