14.543

ik ruik indrogend angstzweet,
de tabaksvingers van vader.

ik proef wat ik opboer beter
dan de dode dieren die ik eet.

ik voel de bank waarop ik zit
alleen maar als ik ‘bank’ schrijf.

ik zie veertig blije koreanen
huppelend tweeten in full hd.

ik hoor hoe water weerloos licht
breekt in de vijver bij het huis.

ik ben 14.543 days old en poep
haast elke dag. ik los mezelf op
in de onwerkelijkheid der dingen.

 

 

Erwin Vogelezang

Comments

[Geplaatst door: Paul van de Wiel]

Iedereen die een beetje nadenkt weet dat men zich in een absurde wereld bevindt. Hier zijn al talloze gedichten, essays en romans over geschreven. Het meest absurde is dat de mens dat in zijn algemeenheid niet inziet en alles inpast in zijn gewone , saaie leventje. Je kunt alles over het leven zeggen maar saai is het zeker niet wie ogen en/of oren heeft. In dit gedicht worden blije huppelende Koreanen meteen opgevolgd door het breken van weerloos licht, dat de dichter niet ziet maar hoort. Hij benadrukt hiermee de absurde fantasie van onze geest. Daarom vind ik deze vier regels de essentie van dit gedicht. In de laatste zin geeft hij toe dat hij totaal deel uit maakt van dit universum. Dit had niet meer gehoeven voor de goede verstaander.

[Geplaatst door: Eelke]

Bedankt Paul, voor deze diepzinnige analyse.

[Geplaatst door: Jacob van Schaijk]

Een analyse waar ook anderen dan de dichter iets aan hebben, dus ook van mij dank.

[Geplaatst door: koenraad goudeseune]

De openingsregels volg ik niet goed. De ik ruikt angstzweet, indrogend angstzweet. Dat kan alleen maar zijn eigen zweet zijn dat blijkbaar gepaard ging met gevoelens van angst, angst die er op het moment van het ruiken niet meer is en waarvan hij objectiverend verslag doet. Hij ruikt ook de tabaksvingers van vader. Zijn vader, anders heeft die regel geen zin, is lijfelijk aanwezig?

[Geplaatst door: bennie spekken]

Zijn tabaksvingers doen hem waarschijnlijk aan z'n vader denken.

[Geplaatst door: Jacques Santegu]

Zou het niet kunnen dat de gezegende leeftijd van veertig jaar (een bijna voldongen feit) hem dwars zit? Hij lijkt zich ongemakkelijk te voelen bij die gedachte en misschien komt vooral dat, zijn 'werkelijke' leeftijd, hem 'onwerkelijk' voor.

[Geplaatst door: Lilian Caessens]

Gaaf gedicht Erwin! Gave reactie ook van Paul.

[Geplaatst door: buigt]

Angstzweet. Bij de gedachte om af te stompen. Om de 'echtheid' niet meer te voelen. De angst om dezelfde zombie-robot te worden als de gemiddelde tv-kijker met zijn voorgeprogrammeerde smaak en mening.

Die angst is vooralsnog overbodig. Het lukt de dichter nog steeds om scherp te observeren. Want het is gewoon wáár dat een boer soms beter smaakt dan de inhoud van je maag. En een geurtje van niks kan zomaar een vader tevoorschijn toveren.

Maar de boer en de rook zijn vluchtig. Je denkt nog 'hee wat hebben we daar' en weg is het alweer. Ze verdwijnen zeg maar, als Koreanen van de buis.

In zekere zin bevraagt dit gedicht de positie van de dichter. Hij wil uit de aard van de zaak de achterkant van de waarheid laten zien. Daarvoor moet hij anders kijken dan de meesten. En dat maakt hem per definitie tot een buitenbeentje. Een Einzelgänger. Zoiets vréét energie. Ik kan je nu al vertellen dat het in de dik 10.000 dagen erna, als ik mij niet vergis tenminste, niet heel veel verandert.

Goed terug naar het gedicht. Aansprekend, filosofisch, depressief, ontroerend, zeg het maar. Of gewoon goed alsjewil. Tot de laatste ronde dan. Daar wordt toch naar mijn smaak een flink deel van het eerder geschapen geheim benoemd.

> ik los mezelf op in de onwerkelijkheid der dingen

Proficiat, ben ik dan wreedjes geneigd te zeggen tegen de hoofdpersoon. Terugkeer naar de Staat van de Baby-dichter. Heer verschoon ons.

[Geplaatst door: buigt]

> dik 10.000 dagen

Bij confrontatie van mijn hoofdrekenkunsten met een ouwe zakjapanner, blijven dik 6000 dagen over. Ja stom, maar nog niet zo stom als de rekenfouten van Rutte. En trouwens, wat ik zojuist bewijs is dat je door het toegeven van fouten gewoon jonger wordt.

[Geplaatst door: Jacques Santegu]

@buigt: Normaal gezien, denk ik, smaakt een boer altijd beter dan de (nogal zure) maaginhoud maar ik begrijp je wel.

[Geplaatst door: buigt]

> Normaal gezien, denk ik, smaakt een boer altijd beter dan de (nogal zure) maaginhoud

Ja dat weet ik wel Jacques, maar niemand schrijft het ooit. De meest normale dingen zijn gewoon onzichtbaar of onzegbaar. En als iemand het dan blootlegt lijkt het alsof het er altijd was geweest.

Behalve Vogelezang had ook Poe een goed beeld van dat proces van voortschrijdende afstomping der zinnen. Lees hiertoe "The purloined letter". Het verhaal komt erop neer dat als je de geheime stukken gewoon op tafel legt, de agenten ze nooit zullen zien. Aan het eind is de tent afgebroken en de geheime missive (knullig vermomd als liefdesbrief op tafel) blijft onberoerd liggen.

[Geplaatst door: sven staelens]

ik lees bij de afdeling spijsvertering eerder dat de walging bij de dichter de bovenhand neemt - niet zozeer een vergelijking tussen de smaak van maaginhoud en boer.

interessant, vind ik, te zien wat flarf kan aanrichten aan 'traditionele poëzie' [zo zegt de tag bij het gedicht op Erwin's site] - in het brein van de dichter bedoel ik dan.

ik heb er van genoten.

[Geplaatst door: Erwin]

Beste mensen,

Bedankt voor de reacties! Wordt gewaardeerd, hoewel ik gezien het milde karakter natuurlijk makkelijk praten heb. Voor wat betreft de slotstrofe; ik begrijp de opmerkingen, maar wat mij betreft wordt het zonder die strofe net even te, eh, zweverig impressionistisch. Als een barbecuespies waar de spies aan ontbreekt. Of als een bestaan zonder oplossing. Hoe dan ook; nogmaals bedankt.