Twitter

Facebook

Elders

02 maart 2015

Erik Nieuwenhuis: nieuwe reeks over levensliederen (Jacques Herb)

‘Bij ons thuis was het begin jaren zeventig al wel duidelijk dat je voor je dagelijks brood op korte termijn meer aan Drees en Den Uyl had dan aan de Vader, de Zoon en de Heilige Geest. Toch werd er nooit laatdunkend gesproken over gelovigen (behalve over de melkboer die op zondag aan de achterdeur verkocht in de hoop dat zijn geloofsgenoten het niet zouden zien.) Ik groeide op op loopafstand van het seminarie (waar ik van mijn moeder niet mocht komen, om redenen die iedereen in 1970 ook al wel kon bedenken) en in een buurt met een christelijke school en twee kerken. Het geloof was er nog wel – ook bij ons in de flat – maar het was zoiets geworden als schaken. Iedereen kende de regels wel zo’n beetje, maar er was maar een handjevol geïnteresseerden dat ook daadwerkelijk bij een club ging. Ik was de eerste in de familie die het zonder christelijke anti-roest behandeling moest stellen. We hadden een tv, een radio, een pick up, twee brommers en een lavet. Wie had bij zoveel zegen nog een dominee nodig die met een paar druppels water Gods zegen over je hoofd sprenkelde?’

Erik Nieuwenhuis in al deel zovaal van zijn nieuwe reeks Een persoonlijke geschiedenis in 50 en enige Nederlandse levensliederen. Deze tekst gaat, wie had het anders verwacht, over ‘Manuela’ van Jacques Herb, een guilty pleasure toen die term nog niet eens bestond. Lees meer op Tzum. Voor het ware jankwerk, na de knip:

Lees meer "Erik Nieuwenhuis: nieuwe reeks over levensliederen (Jacques Herb)" »

01 maart 2015

W.F. Hermans en Harry Mulisch (en Willem Otterspeer en Sander Bax) bij Boeken

27 februari 2015

Gelezen boeken: Sander Bax (over Harry Mulisch)

MulischMytheSander Bax schrijft alsof hij net is wakker geworden uit een diepe, door nachtmerries geteisterde slaap. Alles wat hij kan uitbrengen is gestamel, herhaling, ontzetting. Verbazing hoeft dat niet te wekken: hij leerde het vak bij De Reactor, de recensiewebsite waarop stijl pas na de boodschap komt. Dat is jammer en De Mulisch Mythe had een nog beter boek kunnen zijn als Bax meer grip had gehad op zijn schrijfstijl.

Lees meer "Gelezen boeken: Sander Bax (over Harry Mulisch)" »

René van Loenen, Jona, het berouwde God

‘En God zag hun werken, dat zij zich bekeerden van hun bozen weg; en het berouwde God over het kwaad, dat Hij gesproken had hun te zullen doen, en Hij deed het niet.’ Dat is Jona 3:10, in de Statenvertaling. God wel, de voorhoede van het Kalifaat dacht daar onlangs net een beetje anders over.

De gebeurtenissen deden me denken aan een gedicht van René van Loenen, uit zijn eind vorig jaar verschenen bundel Pleisterplaats. In 12 regels krijgen we het verhaal van Jona opgedist, in en uit de walvis en op weg naar Ninevé, met een é, blijkbaar. Twaalf regels die je niet kunt kapotslaan met een hamer.

Lees meer "René van Loenen, Jona, het berouwde God" »

26 februari 2015

Mosul, Nineve, boeken, manuscripten, beelden: ‘En Jonas preekt, maar niet te Ninive.’

‘While the world was watching the Academy Awards ceremony, the people of Mosul were watching a different show. They were horrified to see ISIS members burn the Mosul public library. Among the many thousands of books it housed, more than 8,000 rare old books and manuscripts were burned.’

Dat meldt de nieuwssite van Yahoo.

Ondertussen zijn er ook beelden vrijgegeven van een reorganisatie van het museum van Nineve. In die stad zal al snel, net als in Mosul, alles met enige historische waarde zijn verdwenen.

25 februari 2015

Uitslag 50ste Editie van de Facebook-Vertaalwedstrijd

Ric Berretty wint

Ric Berretty heeft met zijn vertaling van ‘Ozzie’s’ van Brendan Beary de 50ste editie van de Vertaalwedstrijd op Facebook gewonnen. (Zie dit bericht over ontstaan, doel en werkwijze van deze groep). Jac Naber won zilver en debutant Teun Boumans brons.

De Amerikaan Brendan Beary uit Great Mills, Maryland, maakte een pastiche op het wereldberoemde gedicht ‘Ozymandias’ van Percy Bysshe Shelley.

Lees meer "Uitslag 50ste Editie van de Facebook-Vertaalwedstrijd" »

24 februari 2015

Willem Otterspeer over W.F. Hermans: een boek zo saai en nietszeggend als het weer in Nederland

HermanszangerwrokOver W.F. Hermans kun je bijna geen vervelend boek schrijven, en toch lukte het Otterspeer twee keer, of misschien wel drie keer, als je Hermans in hout meetelt. Laatstgenoemde boek las ik echter niet, en nu ik De zanger van de wrok heb uitgelezen ga ik dat ook niet meer doen.

Nop Maas maakte een uitgebreide, documentaire biografie over Gerard Reve, en benoemt dat in deel 1 al; Otterspeer wil een ideeënbiografie schrijven over Hermans, maar heeft helaas geen ideeën, waardoor het een slechte documentaire is geworden. Dat is de kern van mijn bezwaar tegen deze dubbeldekker. Otterspeer doet Hermans geen recht, hij laat hem verzuipen in kokette spitsvondigheden die kant noch wal raken.

Lees meer "Willem Otterspeer over W.F. Hermans: een boek zo saai en nietszeggend als het weer in Nederland" »

22 februari 2015

Twee katten aan de Merwedekade

De kat van de benedenburen mist een oog. En een stuk van haar staart. Haar linkeroor is een beetje ingescheurd. De vacht lijkt op een zitting van de eetkamerstoelen van oma, vroeger, in Neer, met alle kleuren bruin, grijs en zwart een beetje willekeurig gemengd. Als je haar op de kade tegenkomt staat ze even stil om tegen je te mekkeren. Soms probeert ze mee naar binnen te komen, want ze heeft een grote passie: in vreemde huizen binnendringen en zich daar dan metterwoon vestigen. Ik ben er een keer ingetrapt. Toen de benedenbuurman haar kwam ophalen, blies ze naar hem.

De kat van de benedenburen links is nog heel jong. Het rood-witte fotomodel jaagt overdag op vogels, die zich kapot lachen om zijn onhandige manoeuvres. Zelfs de sufste koolmees trekt zich niets van hem aan. Zijn humeur lijdt er niet onder, hij rent en raust over het grasveld, klimt in bomen, betreedt treeplanken van woonboten, laat zich aaien door passerende kinderen en zit soms, helemaal beaat van eigen schoonheid, een tijdje voor zich uit te kijken of doet een dutje op een van de speeltoestellen waar toch nooit iemand iets mee doet.

Lees meer "Twee katten aan de Merwedekade" »

Tentoonstelling van Swoons gedichtvideo’s

In het Cultuurcentrum te Mechelen loopt tot 8 maart 2015 een tentoonstelling rond de videowerken van Swoon (aka Marc Neys) onder de titel ‘Gathering Light’. Kenmerkend voor zijn video’s is dat hij altijd uitgaat van een gedicht, waar hij beeld en klank bij zoekt. De finissage gaat door op vrijdag 6 maart 2015 om 20u in de Contourkapel, eveneens te Mechelen, waar een aantal dichters live hun gedicht zullen inspreken bij de projectie van de video. In zijn recentste video combineert hij een gedicht van Doina Ioanid met een gedicht van Jan H. Mysjkin. De video bestaat in drie taalversies. Hieronder de Roemeens-Nederlandse versie met Engelse ondertitels.

Teniet / Undone from Marc Neys (aka Swoon) on Vimeo.

21 februari 2015

Rowan Atkinson wordt Jules Maigret

Blackadder and Mr Bean star Rowan Atkinson is making a return to television to play Belgian author Georges Simenon’s pipe-smoking policeman, Jules Maigret, in two new films for ITV. There was speculation last year that Atkinson was considering the role, whichMichael Gambon took on for ITV in the early 1990s. Atkinson has mostly concentrated on films over the past two decades, particularly with his characters Mr Bean and Johnny English, with his last regular television appearance being in Ben Elton’s short-lived BBC police comedy The Thin Blue Line in the mid-1990s.’

Lees meer op de website van The Guardian en lees de reeks Getuige Simenon van Mark Cloostermans en mijzelf op Tzum.

20 februari 2015

Door de ironie heen (22): Woody Allen, Mighty Aphrodite, ME, weg ermee, en nog een paar overwegingen over geweld

Ooit was ik lid van een commissie en moest ik om de zes weken vergaderen. In de commissie zetelde iemand van de politie, een aardige man, met een Utrechts accent waar je er wel drie van kon maken. Ik vond hem aardig. Op een dag vertelde hij over zijn verleden als ME’er. ‘Ja, dan kwam je na een dag wel eens met spierpijn thuis, van het slaan.’

Ik dacht dat ik het niet had verstaan, maar het klopte. ‘Je leert wel hoe je moet slaan, dat scheelt. Na een paar uur is het toch steeds moeilijker en begin je gewoon van je af te meppen. En dan heb je de volgende dag spierpijn.’ Ineens bekeek ik die man heel anders. Toch vond ik hem nog steeds sympathiek.

Lees meer "Door de ironie heen (22): Woody Allen, Mighty Aphrodite, ME, weg ermee, en nog een paar overwegingen over geweld" »

18 februari 2015

Getuige Simenon: Zondag

Chrétien Breukers (De Contrabas) en Mark Cloostermans (De Standaard) duiken onder in het oceaangelijke oeuvre van Georges Simenon, de man van vierhonderd boeken. Naar aanleiding van de 25ste verjaardag van Simenons overlijden lezen zij een selectie van 25 titels, zowel Maigrets als romans durs, zijn ‘serieuze’ romans. Twee Tzum-bloggers om Simenon op de hielen te zitten.

Lees meer "Getuige Simenon: Zondag" »

17 februari 2015

Win een reis met Ronald Giphart naar IJsland

Header-schrijfwedstrijd_618x410[Ingezonden mededeling] De boekhandel heeft het Boekenweekgeschenk, de bibliotheek heeft de Boekenweekbundel. In de bundel, getiteld Te gek voor woorden, vertellen bekende Nederlanders over hun persoonlijke ervaringen met waanzin, het motto van de Boekenweek. Tijdens de Boekenweek, die van zaterdag 7 t/m zondag 15 maart wordt gehouden, geven openbare bibliotheken de verhalenbundel cadeau aan hun leden.

Om alvast in de sfeer te komen konden lezers vanaf zondag 1 februari aan de slag met het thema waanzin door middel van de bijzondere schrijfwedstrijd die aan de bundel verbonden is. Deelnemers maken kans op een 5-daagse reis naar IJsland samen met juryvoorzitter Ronald Giphart. De schrijfwedstrijd start op zondag 1 februari en loopt tot 31 maart 2015.

De opdracht luidt: beschrijf een verhaal gekoppeld aan het thema waanzin van maximaal 1000 woorden. Juryvoorzitter van de Boekenweek-schrijfwedstrijd is, als gezegd, Ronald Giphart. Hij kiest niet alleen de mooiste verhalen uit, hij beloont ze ook. De schrijvers van de vijf beste, mooiste of ontroerendste verhalen worden door Ronald Giphart meegenomen op een ontdekkingsreis naar een waanzinnige bestemming: IJsland. Vanaf 1 februari tot en met 31 maart 2015 kunnen verhalen worden ingestuurd via boekenweek.nl/schrijfwedstrijd. Op het schrijversplatform Nederland Schrijft worden alle verhalen gepubliceerd.

Boeken die ik twaalf jaar niet heb gezien (30 en slot, plus nawoord): Italo Calvino

Met deze woorden komt bijna een eind aan deze reeks, waarin ik boeken die twaalf jaar in opslag stonden bij mijn ouders heb herlezen. Na een abrupte scheiding kwam er aan mijn droom te kunnen leven in een bibliotheek een einde, net als aan nog veel meer zekerheden.

De boeken die ik achterliet, mijn ‘echte’ bibliotheek, zijn inmiddels bijna spookverschijningen geworden; schaduwen die ik soms zie of denk te zien, maar die er niet meer zijn, niet in het verband dat ik tussen ze heb aangebracht. Het is een gek gevoel. Je kunt boeken net zo missen als mensen.

Lees verder op Tzum >>

16 februari 2015

Getuige Simenon (16): Maigret op Reis

Chrétien Breukers (De Contrabas) en Mark Cloostermans (De Standaard) duiken onder in het oceaangelijke oeuvre van Georges Simenon, de man van vierhonderd boeken. Naar aanleiding van de 25ste verjaardag van Simenons overlijden lezen zij een selectie van 25 titels, zowel Maigrets als romans durs, zijn ‘serieuze’ romans. Twee Tzum-bloggers om Simenon op de hielen te zitten.

Op 14 februari was ik op een Simenon-avond in het Torpedotheater van Carel Helder. Er werd gesproken over Simenon en vooraf keken we naar een Maigret-verfilming met Michael Gambon (Perkamentus, The Singing Detective) in de hoofdrol. Uit die verfilming bleek dat het onmogelijk is om Maigret op filmbeelden vast te leggen. Je ziet dan detectivewerk. En dat is precies waar het Maigret niet om te doen is.

Lees verder op Tzum >>

14 februari 2015

Door de ironie heen (21): Vleutenseweg, Lombok, Martin Bril, H. Marsman, Vischmarkt

Ik passeerde mijn oude wijk. In de verte de kerktoren. Op de Vleutenseweg zag ik een oude man. Hij droeg een bos bloemen met een kaartje eraan: een hart en iets over Valentijn. De moskee riep op tot het gebed. Uit een zijstraat kwam een kennis aangelopen. Ik stond stil om hem te begroeten, maar besefte ineens dat hij dood is.

Lees meer "Door de ironie heen (21): Vleutenseweg, Lombok, Martin Bril, H. Marsman, Vischmarkt" »

13 februari 2015

Kees Fens: schrijven zonder meer


FensGisteren publiceerde Wim Noordhoek een blogpost over Dat ben ik toevallig, een verzameling van de onder het pseudoniem A.L. Boom geschreven ‘tussenteksten’ van Kees Fens, die in vervlogen jaren werden gepubliceerd door weekblad De Tijd (nu voortlevend in HP/DeTijd. Fens is een schrijver aan wie ik me soms erger en soms niet. Onlangs deed ik nog verslag van mijn ergernis, op Tzum. Nu lees ik Noordhoek: 

‘Ik dacht aan 20 mei 2006, toen ik bij hem thuis een gesprek zou opnemen over hoe hij werkte. Het was een rommelige dag, hij zat vlak voor belangrijk medisch onderzoek. Toch wilde hij graag praten. Halverwege ons gesprek kwam een telefoontje. Aan de andere kant zat kennelijk een medisch specialist. De opname draaide door. En zo is bij toeval bewaard gebleven hoe Fens met de arts praatte. Zo direct als het maar kon. ‘‘Wanneer ga ik dan dood?’’ (...) ‘‘O. Jaja.’’ Na afloop kreeg ik kort verslag. Het was ‘‘niet onverdeeld ongunstig’’. En daarna - ‘‘waar waren we gebleven’’ - ging hij door of er niks gebeurd was.’

Dat trekt me over de streep. Ik ga Dat ben ik toevallig dit weekend lezen. En dan maar hopen dat Noordhoek gelijk heeft: ‘Het zijn stukjes waarin hij schrijft. Schrijft zonder meer.’

12 februari 2015

Een gift van €200000 aan een instelling met een ANBI-nummer (zoals bijvoorbeeld het Letterkundig Museum)

20150211_133951Gisteren sprak ik mijn belastingadviseur. Na opmaking van de jaarcijfers keek hij somber naar buiten, waar de kade hartstochtelijk grijs en grauw lag te zijn.
‘Tsja,’ zei hij.
‘Inderdaad,’ antwoordde ik.
‘We moeten twee dingen veranderen, dan komt alles goed,’ meende de onverbeterlijke optimist.
‘Ja?’
‘Je moet een halve ton meer omzet maken en je moet een groter aantal aftrekposten kunnen opvoeren. Daarna poets je je geschonden blazoen op en zorg je dat je eindelijk geheel schuldenvrij door het leven gaat. Dan is er vervolgens eigenlijk niet langer iets aan de hand.’
Ik wees om me heen, naar de ronduit karige interieurstukken in mijn kantoorruimte.
‘Nee, daar kunnen we inderdaad niks mee... En wat is dat?’ Hij wees naar de tientallen ordners, dozen en ingepakte kunstwerken die mijn archief vormen.
‘Dat is mijn archief, zei ik moedeloos.

Lees meer "Een gift van €200000 aan een instelling met een ANBI-nummer (zoals bijvoorbeeld het Letterkundig Museum)" »

Maigret en het Geheim van de Sint Pieterspoortsteeg zaterdag, 14 februari 2015

Met medewerking van: dichter Chrétien BREUKERS, journalist Paul ARNOLDUSSEN, publicist Niels BOKHOVE, presentator Wim BRANDS, wijnkenner Hans HOENDERDOS. Met: hapjes uit de keuken van Mevrouw Maigret, drank uit de drankkast van de commissaris, wijn uit zijn geboortestreek en een goeie aflevering op film. Niet te missen voor de liefhebber van Maigret en/of het werk van Simenon.

'Simenon is een verschijnsel, een schrijver die maar een keer in de (zelf invullen) jaar voorkomt, en in die zin staat hij op gelijke hoogte met de echt groten, zoals (zelf invullen). Zijn werk is en blijft boven de literatuur hangen, als een wolk van unieke aard en samenstelling.' 

11 februari 2015

Door de ironie heen (20): Botte Jellema, Joost de Vries, Freek de Jonge, Joost Zwagerman en het ZKV

In de radiodocumentaire Yolo van Botte Jellema spreekt Freek de Jonge zijn bezorgdheid uit over de ironische levenshouding van twintigers en dertigers. Het pantser dat ironie heet zorgt voor een verminderde weerbaarheid als het gaat om het verdedigen van normen, waarden en allerlei andere zaken. Met al te ironische jongeren win je de oorlog niet, dat is wat Freek de Jonge zo ongeveer stelt.

Toen ik de documentaire beluisterde wilde ik De Jonge geen gelijk geven, maar het lukte me niet. De Jonge had gelijk, of beter: hij roerde een belangrijke kwestie aan: weerbaarheid, het verdedigen van gezamenlijke waarden... niemand hoeft er op neer te kijken en beschavingen zijn er groot mee geworden. Ik vrees alleen dat ik liever niet onder leiding van De Jonge aan dat gevecht zou beginnen.

Lees meer "Door de ironie heen (20): Botte Jellema, Joost de Vries, Freek de Jonge, Joost Zwagerman en het ZKV" »

Uitgeverij De Contrabas

Cookies

De Contrabas maakt gebruik van cookies. Voor meer informatie Zie hier
.

maart 2015

ma di wo do vr za zo
            1
2 3 4 5 6 7 8
9 10 11 12 13 14 15
16 17 18 19 20 21 22
23 24 25 26 27 28 29
30 31          

Colofon

Redactie: Chrétien Breukers. Reacties onder eigen naam of dichters- pseudoniem zijn zeer welkom. Anonieme of niet ter zake doende reacties worden verwijderd.

Pageviews


Sinds 21 augustus 2005

Categorieën