Twitter

Facebook

Uitgeverij De Contrabas
Man zoekt bal van Sander de Vaan -- de voetbalbundel voor dit WK

Elders

23 november 2014

Dirk van Bastelaere: dichter en persvoorlichter van N-VA

Het klinkt misschien een beetje vreemd, maar ik begin eh... begrip te krijgen voor de stellingnames van Dirk van Bastelaere. Dit alles na lezing van dit interview in de Morgen van dit weekend. Daarin legt de persvoorlichter van N-VA fracties Kamer en Senaat uit waarom hij het werk doet dat hij sinds kort doet. Een paar citaten:

‘Mijn verzet tegen de institutionele complexiteit van dit inefficiënte land heeft van mij een separatist gemaakt. Die zesde staatshervorming waar CD&V zo trots mee uitpakt, heb je die al eens proberen bestuderen? Wat maakt het mij in godsnaam uit of de autokeuring federaal dan wel regionaal geregeld wordt?’

Lees meer "Dirk van Bastelaere: dichter en persvoorlichter van N-VA" »

21 november 2014

Toespraak Ursula K. Le Guin bij aanvaarding National Book Award

I think hard times are coming when we will be wanting the voices of writers who can see alternatives to how we live now and can see through our fear-stricken society and its obsessive technologies to other ways of being, and even imagine some real grounds for hope. We will need writers who can remember freedom. Poets, visionaries—the realists of a larger reality.

Right now, I think we need writers who know the difference between the production of a market commodity and the practice of an art. Developing written material to suit sales strategies in order to maximize corporate profit and advertising revenue is not quite the same thing as responsible book publishing or authorship. (Thank you, brave applauders.)

Lees verder >>

19 november 2014

Getuige Simenon (9) – Mark Cloostermans over Maigret et son mort

Chrétien Breukers (De Contrabas) en Mark Cloostermans (De Standaard) duiken onder in het oceaangelijke oeuvre van Georges Simenon, de man van vierhonderd boeken. Naar aanleiding van de 25ste verjaardag van Simenons overlijden lezen zij een selectie van 25 titels, zowel Maigrets als romans durs, zijn ‘serieuze’ romans. Twee Tzum-bloggers om Simenon op de hielen te zitten.

Commissaris Maigret krijgt op het bureau telefoontjes van een man die beweert te worden achtervolgd door meerdere moordenaars. ‘Hop, nog een gek. Het is hun dagje’, denkt hij eerst. Maar de onbekende beweert dat Maigret zijn vrouw, Nine, kent. Maigret raakt geïntrigeerd, stuurt meerdere agenten achter de man, maar op diens vlucht van café naar café en van de ene naar de andere telefooncel is hij hen helaas steeds te vlug af. Totdat, aan het einde van de dag, zijn lijk wordt gevonden.

Lees verder op Tzum >>

18 november 2014

Boeken die ik twaalf jaar niet heb gezien (22): Bret Easton Ellis

Het gebeurde in de jaren tachtig dat er een schrijver aan het literaire firmament verscheen die boeken schreef waar controverse over ontstond. Zijn naam was Bret Easton Ellis. Zijn stijl leek op die van een zich vervelende puber die met een andere zich vervelende puber praat. Zijn imago was dat van een succesvolle schrijver die een succesvolle schrijver speelt. Zijn eerste boek, Less than zero, sloeg in als een bom. Zijn tweede boek, The rules of attraction, was veel van hetzelfde, maar ook niet onfraai. Ik trof het tweede boek aan in mijn bananendozen.

Ach, ik herinner me nog hoe het gesprek in die jaren (een gesprek dat zich nog niet via weblogs, Facebook, Twitter of Snapchat kon ontwikkelen) ging over dit soort ‘nieuwe’ schrijvers, naast Ellis waren er nog een paar jonge Amerikanen die ineens opkwamen als boterbloemen in een grasweide, over de toon die ze aansloegen, de thematiek die ze exploreerden, over het belang van dit soort werken voor ‘onze’ generatie, ik herinner me, kortom, de wilde ernst waarmee dit nieuwe werk werd omarmd of afgewezen en besproken. Ik vermoed dat Joost Zwagerman, toen de allerjongste schrijver, de boeken van Ellis van buiten leerde, om er te pas en te onpas uit te kunnen citeren.

Lees verder op Tzum >>

17 november 2014

Speech Peter Drehmanns bij Utrechtse presentatie ‘Huwelijkse voorwaarden’ van Maan Leo

Vorige week verscheen Huwelijkse voorwaarden, de tweede roman van Maan Leo. De uitgeverij meldt over het boek: ‘Sinds Maan (26) en Ian (51) getrouwd zijn is het heilige vuur tussen hen verflauwd tot een waakvlammetje. Om te overleven koestert ieder van hen een groot geheim, dat ze angstvallig bewaken omdat onthulling ervan waarschijnlijk het einde van hun relatie zou betekenen. Er ontspint zich een wervelend spel van bedrog en ontmaskering, waarin een gevreesde tandarts, een zwarte handschoen en een stuiterballetje een belangrijke rol vervullen.’ Peter Drehmanns, in ‘het echt’ getrouwd met Maan Leo, nam tijdens de presentatie het woord en legde uit hoe het is om een romanpersonage te worden, of te zijn:

Lees meer "Speech Peter Drehmanns bij Utrechtse presentatie ‘Huwelijkse voorwaarden’ van Maan Leo" »

13 november 2014

Notities over poëzie (9): Johnny van Doorn

Grote kans dat u gisteren een bons heeft gehoord, tussen zeven en acht uur in de avond. Dat was Johnny van Doorn, die zich omdraaide in zijn graf. De Wereld Draait Door had namelijk een eerbetoon aan hem georganiseerd omdat hij op 12 november (gisteren dus) zeventig zou zijn geworden, en helaas, het was weer allemaal much ado about nothing, veel lucht om een weliswaar zinderende kern - maar de kern kwam niet aan bod. Het was beeldvorming wat de klok sloeg.

En jawel, ja hoor: de jonge Van Doorn was een fenomeen, de Selfkicker die als een tornado door het poëzielandschap ging. Maar hij was niet alleen de Selfkicker, hij was, vooral, de schrijver van kleine, inteme verhalen over zijn jeugd en afkomst - en over zijn moeizame gang door de woelige wereld die zich onontkoombaar aan hem opdrong. De Selfkicker was tussen 1965 en 1970 een fenomeen, Johnny van Doorn was vanaf dat moment tot aan zijn dood een schrijver. Die gelukkig weer in druk is. 

12 november 2014

Getuige Simenon (8) – Chrétien Breukers over Drie kamers op Manhattan

Chrétien Breukers (De Contrabas) en Mark Cloostermans (De Standaard) duiken onder. Meer bepaald in het oceaangelijke oeuvre van Georges Simenon, de man van vierhonderd boeken. Naar aanleiding van de 25ste verjaardag van Simenons overlijden lezen zij een selectie van 25 titels, zowel Maigret-mysteries als romans durs, zijn ‘serieuze’ romans. Twee Tzum-bloggers om Simenon op de hielen te zitten, de man die sneller schreef dan God kan lezen.

De personages van Simenon zijn geobsedeerd, op het maniakale af. In Drie kamers op Manhattan is dat niet anders. Het boek gaat over verscheurende (plotseling toeslaande) liefde, jaloezie en achterdocht, over drankzucht en gekooide waanzin. Veel schrijvers zouden deze materie uit de klauw laten lopen, maar zoals altijd komt Simenon er mee weg. Zijn al vaak genoemde stijl, maar ook zijn zintuiglijke inlevingsvermogen weten dat te bewerkstelligen. Letterlijk alles wat Simenon schrijft zie je voor je, je ruikt het, je kunt het proeven, je kunt er je hand op leggen.

Lees verder op Tzum >>>

11 november 2014

Boeken die ik twaalf jaar niet heb gezien (21): Jeroen de Valk (over Ben Webster)

Ben Webster (1909-1973) is een van de legendes uit de vroege jazztijd. Een van de groten van de tenorsax, samen met Coleman Hawkins, John Coltrane, Lester Young en Dexter Gordon. Dat rijtje haal ik uit In a mellow tone, het levensverhaal van Ben Webster, het boek dat Jeroen de Valk in 1992 bij Van Gennep publiceerde en dat ik in een van de bananendozen terugvond.

Ach, Ben Webster! Ik weet nog hoe ik naar zijn muziek luisterde, toen ik in diepe eenzaamheid in Amsterdam woonde, aan de Govert Flinckstraat, hemelsbreed niet ver weg van de Waalstraat, waar Webster zijn Amsterdamse jaren grotendeels sleet. Van het zoete, maar hartverscheurende ‘Danny Boy’ tot ‘Cotton Tail’, waarmee hij in de band van Duke Ellington furore maakte. Een huisgenoot, meer van de woeste gitaren, noemde de muzieksoort die soms uren in mijn kamer opklonk ‘Ik probeer mijn toeter’.

Lees verder op Tzum >>

10 november 2014

De stand van de kritiek (4): Janita Monna (Trouw)

Ud-logo

Met de poëzie gaat het altijd goed én slecht: er wordt onnoemelijk veel poëzie geschreven en gepubliceerd, maar goede poëzie is er maar weinig en wat er is, wordt nauwelijks gelezen. Wat ontbreekt is een sterke kritiek: een die zelf op behoorlijk peil staat en zich kan verhouden tot de poëzie die ze geacht wordt van minder goede te kunnen onderscheiden. In plaats daarvan viert dilletantisme hoogtij.

Exclusief voor De Contrabas peilt Rutger H. Cornets de Groot, zelf recensent voor Awater, de stand van de kritiek in kranten, tijdschriften en online media. In de vierde aflevering van deze reeks antikritieken Trouw-recensente Janita Monna.

Lees meer "De stand van de kritiek (4): Janita Monna (Trouw)" »

De Prix Apollinaire voor Aksinia Mihaylova

* Door Jan H. Mysjkin *

Vorige week regende het weer prijzen in Frankrijk: de Prix Goncourt ging naar Lydie Salvayre voor Pas pleurer, de Prix Renaudot naar David Foenkinos voor Charlotte, de Prix Medicis naar Antoine Volodine voor Terminus radieux, de Prix Femina naar Yanick Lahens voor Bain de Lune, de Grand prix du roman de l’Académie française naar Adrien Bosc voor Constellatio, de Prix FNAC naar Benjamin Wood voor Le Complexe d’Eden Bellwether. Ik haal de informatie van de webstek van het weekblad L’Express onder het kopje ‘Literaire prijzen. Alle laureaten van het nieuwe boekenseizoen staan hier bijeen.

Aksinia Mihaylova foto Jan H. MysjkinAlle laureaten? Het is opmerkelijk dat de Prix Apollinaire in het rijtje ontbreekt. De reden is niet ver te zoeken: het gaat om een prijs die sinds 1941 elke jaar wordt toegekend aan een… dichtbundel. Uit het weglaten of vergeten van de prijs mogen we afleiden dat een poëzieprijs voor de media een non-gebeurtenis is. En toch, tijdens de uitreiking op 5 november nam ook de Franse minister van Cultuur, Fleur Pellerin, het woord: ‘Midden in het seizoen van literaire prijzen die de roman in de bloemetjes zet, opent de Prix Apollinaire een poëtische parenthese om hulde te brengen aan het talent van een grote dichteres evenals aan de originaliteit en de moderniteit van haar werk.’ Helaas, ook de woorden van de minister vermochten niet meer zichtbaarheid aan de prijs te geven.

Lees meer "De Prix Apollinaire voor Aksinia Mihaylova" »

08 november 2014

Dichters lezen Kouwenaar, verslag; over goed voorlezen en een nazit vol verrassingen

Gisteren was in Perdu het programma ‘Dichters lezen Kouwenaar’. De opzet was eenvoudig: vijftien dichters lazen vallende stilte (de door René Puthaar samengestelde overzichtsbloemlezing uit Kouwenaars werk, in 2008 verschenen) voor. Geen trommels. Geen trompetten. Het gebeurde, voor zover ik weet, al eens eerder, met het werk van Gertrude Starink, wie De weg naar Egypte werd gedaan.

Als ik in Perdu ben, denk ik soms terug aan legendarische avonden uit het verleden, avonden waarop dichters en schrijvers soms letterlijk slaags raakten. Zo ben ik ooit bijna in elkaar geslagen door een redacteur van het blad Mosselvocht (hoe heette die man toch ook alweer?) en zag ik de samensteller van vallende stilte eens met een ingevouwen klapstoel op iemand inhakken. Je had nog geen internet. Het moest allemaal via offline debat verlopen.

Lees meer "Dichters lezen Kouwenaar, verslag; over goed voorlezen en een nazit vol verrassingen" »

06 november 2014

Gelezen boeken: Rijk de Jong

RijkdejongEen moeder, een oude boerderij die onteigend dreigt te worden, een zoon die schrijver, sjacheraar op Marktplaats en dandy is, vriendschappen via Facebook, een kamer in Parijs (net als Adriaan van Dis, maar dan anders), een publiciteitsmolen... ziehier (een paar van) de ingrediënten die En weer zat er een Paul Newman in de keuken van Rijk de Jong (voorheen Aristide von Bienefeldt) tot een boeiende roman (of tot een boeiend dagboek) maken.

Het is een merkwaardig boek, een recensent zou zeggen een hybride boek, deels egodocument en deels fictie; het geheel ‘gaat’ over de strijd van De Jongs moeder (een vrouw met een missie ((en haar op de tanden))) en De Jong zelf tegen de Staat der Nederlanden; de strijd betreft de dreigende onteigening van een hoeve die al generaties in het bezit van de familie (van de overleden man van de moeder / de vader van Rijk de Jong) is en die moet wijken voor de Blankenbergtunnel in wording (een tunnel die er overigens nog steeds niet is).

Lees meer "Gelezen boeken: Rijk de Jong" »

03 november 2014

Boeken die ik twaalf jaar niet heb gezien (20): Charles Bukowski

Factotum is na Postkantoor de tweede roman van Bukowski. In zijn eersteling zong hij de zegeningen van de Amerikaanse posterijen, en van zijn rol in dit raderwerk; zijn tweede boek gaat terug naar zijn vroege volwassenheid. De hoofdpersoon, als altijd Henry Chinaski geheten, worstelt zich tegen het einde van de oorlog van baantje naar baantje. Hij is afgekeurd voor militaire dienst (S5) en in plaats van netjes te sterven in Europa probeert hij schrijver te worden. Dat lukt hem maar deels. Alcohol, de paardenraces en verloederde vrouwen staan zijn ambitie in de weg.

Lees verder op Tzum >>

02 november 2014

Peter Middendorp over een interview met Theo van Gogh

Vandaag tien jaar geleden werd Theo van Gogh vermoord. Op de website van de Volkskrant een mooi verhaal van Peter Middendorp over een poging die hij ooit ondernam om de fimmaker en schrijver te interviewen.

Ik deed de deur verder open. 'Meneer Van Gogh', zei ik, 'bent u daar?' Ergens vanuit de diepte van het huis kwam een zwak stemgeluid naderbij, een geluidje was het meer. En dus durfde ik verder te lopen, het huis in van Theo van Gogh, waar alles donker was en enigszins onopgeruimd.

Lees meer "Peter Middendorp over een interview met Theo van Gogh" »

01 november 2014

De stand van de kritiek (3): Erik Lindner (Awater)

Ud-logo

Met de poëzie gaat het altijd goed én slecht: er wordt onnoemelijk veel poëzie geschreven en gepubliceerd, maar goede poëzie is er maar weinig en wat er is, wordt nauwelijks gelezen. Wat ontbreekt is een sterke kritiek: een die zelf op behoorlijk peil staat en zich kan verhouden tot de poëzie die ze geacht wordt van minder goede te kunnen onderscheiden. In plaats daarvan viert dilletantisme hoogtij.

Exclusief voor De Contrabas peilt Rutger H. Cornets de Groot, zelf recensent voor Awater, de stand van de kritiek in kranten, tijdschriften en online media. In de derde aflevering van deze reeks antikritieken opnieuw een Awater-recensent: Erik Lindner.

Lees meer "De stand van de kritiek (3): Erik Lindner (Awater)" »

Manuscripten en papieren Marcus Heeresma te koop op CatWiki

Een intrigerend bericht op de veilingsite catwiki.nl, waarin manuscripten en papieren van de in 1991 overleden Marcus Heeresma worden aangeboden. De broer en beste vijand van Heere Heeresma (die in 2011 overleed) was een kleurrijk figuur, iets wat uit het bijgevoegde artikel van Joost Niemöller uit HP/DeTijd duidelijk wordt. Het artikel is hier, hier en hier te lezen. Bieden kan nog ruim vijf dagen. Zoals de website al meldt: ‘Met dit materiaal zou iemand een mooi afstudeerproject of biografie kunnen maken.’ Wie koopt deze kavel voor, bijvoorbeeld, mij?

31 oktober 2014

Dan dada doe uw werk! Avant-gardistische poëzie uit de Lage Landen

9789460041617_dan-dada-doe-uw-werk1-1024x935(ingezonden mededeling) Uitgeverij Vantilt en Stichting Perdu nodigen u van harte uit voor een avond rondom Dan dada doe uw werk! Avant-gardistische poëzie uit de Lage Landen. De avond vindt plaats op maandag 3 november om 20.00 uur (inloop vanaf 19.30 uur) in Perdu (Kloveniersburgwal 86, Amsterdam).

‘Dan dada doe uw werk!’ Met deze woorden besluit I.K. Bonset in 1921 in De Stijl een tirade tegen pogingen om ‘de kanselliteratuur van vóór ’80’ in het interbellum nieuw leven in te blazen. Of dada het ‘predikantenpathos’ inderdaad wist uit te drijven uit de Nederlandstalige literatuur, valt te betwijfelen. Wel lieten dada en andere avant-gardistische ‘ismen’ hun onmiskenbare sporen na in de Nederlandstalige poëzie.

Ter ere van het verschijnen van de bloemlezing Dan dada doe uw werk! door Hubert van den Berg en Geert Buelens (red.) organiseert Uitgeverij Vantilt in samenwerking met Perdu op 3 november een avond rondom avant-gardistische poëzie uit de Lage Landen.

Lees meer "Dan dada doe uw werk! Avant-gardistische poëzie uit de Lage Landen" »

30 oktober 2014

Vechtmemoires zorgt voor lichte deining - Ingezonden brief A.H.J. Dautzenberg

Een paar weken geleden verscheen Vechtmemoires, een essaybundel van Joost de Vries. In De Groene stond een voorpublicatie waarin De Vries weinig heel liet van een aantal generatiegenoten, zoals Maartje Wortel, Daan Heerma van Voss, Franca Treur, Robbert Welagen, Jamal Ouariachi en Merijn de Boer. De vraag die De Vries zicht stelt is: ‘Waarom lijkt de jonge generatie schrijvers zo op de vlucht voor het leven? Wat gebeurt er met literatuur wanneer de hoofdpersonen geen liefde hebben, geen humor en geen ambitie?’ Zijn antwoord: er gebeurt niet veel goeds met die schrijvers, althans, er komt weinig goeds uit hun handen. A.H.J. Dautzenberg klom naar aanleiding van de voorpublicatie (helaas niet online beschikbaar) in de pen en schreef een ingezonden brief:

Lees meer "Vechtmemoires zorgt voor lichte deining - Ingezonden brief A.H.J. Dautzenberg" »

Notities over poëzie (8): Wim Brands

Op school is mij geleerd dat dichters allerlei regels hanteren; toen ik poëzie begon te lezen merkte ik dat de meeste dichters die regels aan hun laars lapten. Wie had gelijk, de leraar of de dichter? Allebei, is het antwoord dat je in het Poldermodel dient te geven en dat ik de eerste jaren van mijn lezende (en voorzichtig) schrijvende leven gaf. Tot ik dit gedicht las van William Carlos Williams. Zo kon het dus ook. En het was, hoe je het ook las, of wat voor theorie je er ook op losliet, een gedicht.

Wim Brands is in sommige gedichten net zo vrijmoedig met het enjambement als Williams: ‘Mijn vader zat elke avond / achter het huis, // Het verveelt nooit, / zei hij. // Het uitzicht is altijd / anders.’ Je zou die zinnen anders kunnen arrangeren, maar dat werkt gek genoeg toch niet. Dit titelloze gedicht hoort te zijn zoals het is. Brands is heel goed in het over de bladzijde strooien van losse woorden, die toch bij elkaar horen.

Lees meer "Notities over poëzie (8): Wim Brands" »

Simenon: Meester & Monster (vier delen op Klara-radio), vandaag slot, met Chrétien Breukers

BlondeelVitalskyMaandag jongstleden begon de vierdelige radioserie ‘Simenon: Meester & Monster’,onder leiding van Vitalski en Claude Blondeel, op KLARA. In aflevering 1 kwamen de vertalers Rokus Hofstede en Kris Lauwerys aan het woord. In deel 2 was Bart van Loo te gast en in aflevering 3 Mia Doornaert. Vandaag schuif ik aan bij de heren. 

Live luisteren kan hier. De afleveringen worden hier beschikbaar gesteld voor eindeloos hergenot. 

Informatie over de heruitgave van de Simenons werk (bij gelegenheid van ’s mans vijfentwintigste sterfdag) vindt u hier.  Jammer genoeg bestaat de uitgeverij niet meer; laten we hopen dat de Bezige Bij het project voortzet.

Uitgeverij De Contrabas
Das Haus am Salzhof. Pension in Brandenburg a/d Havel, dichtbij Berlijn. Vanaf 10 augustus 2013.

Cookies

De Contrabas maakt gebruik van cookies. Voor meer informatie Zie hier
.

november 2014

ma di wo do vr za zo
          1 2
3 4 5 6 7 8 9
10 11 12 13 14 15 16
17 18 19 20 21 22 23
24 25 26 27 28 29 30

Colofon

Redactie: Chrétien Breukers. Reacties onder eigen naam of dichters- pseudoniem zijn zeer welkom. Anonieme of niet ter zake doende reacties worden verwijderd.

Pageviews


Sinds 21 augustus 2005

Categorieën